Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen

Meer over Portret

  • ‘In principe kan ik mijn werk overal doen’

    Tijdens het afgelopen seizoen van het succesvolle KRO-NCRV-programma Boer zoekt Vrouw zagen miljoenen kijkers hoe boer Wim en basisarts Marit verliefd werden. Arts in Spe ging bij ze langs op de boerderij.

  • ‘Als je je dromen uitspreekt, gebeuren dingen vanzelf’

    Emma Bruns is een halfjaar in opleiding tot chirurg, rondt dit jaar haar promotie af, schrijft af en toe een stuk voor NRC en ziet al helemaal voor zich wat voor onderzoekslijn ze zou willen opzetten later. O, en ze vertaalde een boekje waarin de buikchirurgie op toegankelijke wijze, op rijm, uit de doeken wordt gedaan.

  • ‘Soms vult hij mij aan’

    Hoe is de zorg voor Velpenaren thuis geregeld? Een fotoportret van een patiënt met zijn mantelzorger.

  • Portret: Frans Schalkwijk psychoanalyticus

    Frans Schalkwijk (60) is psychotherapeut en psychoanalyticus in Amsterdam. Hij propageert op emotietheorie gebaseerde psychoanalyse. Hij schreef onder meer Dit is psychoanalyse.

  • Portret: Tim ten Cate

    Tim ten Cate (40), interventiecardioloog in het Radboudumc, woont tien minuten van het ziekenhuis. Tijdens een avond- of weekenddienst staat zijn diensttas altijd klaar. Hij kan meteen weg. Ziekenhuispas, bril, autosleutel, parkeerpas, bankpas – en soms een appel of een tekening van een van zijn drie kinderen.

  • Portret: Marlies Morsink SEH-arts

    Marlies Morsink (36) is SEH-arts in het Radboudumc, waar gemiddeld zo’n zeventig patiënten per dag op de Spoedeisende Hulp belanden. ‘Het ene moment is het rustig, daarna opeens volledige chaos. Ik vind dat heerlijk. Als ik aan mijn dienst begin, heb ik geen

  • ‘Als ik nú kind was, had ik vast ADHD’

    Tachtig uur per week houdt hoogleraar neurologie Philip Scheltens (59) zich bezig met de ziekte van Alzheimer. Als zoon vindt hij de bezoeken aan zijn dementerende moeder ‘moeilijk en een beetje saai’.

  • ‘Ik had me voorgenomen géén radiologie te doen’

    ‘Ik durf niet helemaal met zekerheid te zeggen of ik voordeel van mijn naam heb gehad. Ik heb weleens het gevoel gehad dat ik daardoor misschien makkelijker in de opleiding tot radioloog ben gekomen. Maar ik was óók heel enthousiast en gemotiveerd.’

  • ‘Er komen nog wel een paar medici bij’

    ‘Mijn vader was thuis ook altijd met zijn werk bezig en heeft dat enthousiasme aan ons doorgegeven. Mijn dochter studeert nu drie maanden geneeskunde en vindt het ook weer zo fantastisch dat ze het liefst in het ziekenhuis blijft slapen.'

  • ‘Mijn naam leidt al jaren tot verwarring’

    'In de ziekenhuizen waar ik heb gewerkt, leidt mijn naam al jaren tot verwarring. Dan neem ik de telefoon op met “SEH, met Röntgen” en dan denken collega’s dat ze verkeerd verbonden zijn.'

  • ‘Wennen aan een snijder’

    ‘Ik ben braaf geneeskunde gaan studeren zonder over mijn studiekeuze na te denken. Daar heb ik weleens spijt van gehad. Ik was bang voor bloed en vond operaties griezelig.'

  • 'Geen ander vak past zo goed'

    'Zoals ik met mijn vader meeging visites rijden, zo liepen mijn kinderen later met mij door het ziekenhuis als ik dienst had. Maar van de zeven generaties medici voor me voelde ik geen druk uitgaan.'

  • ‘Ik heb helemaal niets met nieren’

    Eén keer kwam een collega met een foto van Pim naar me toe en vroeg of hij mijn opa was. Ze vond me op hem lijken. Dat kan natuurlijk niet, omdat onze bloedband wel zo’n zeshonderd jaar teruggaat. Bovendien wonen zijn kinderen en kleinkinderen volgens mij allemaal in Amerika.

  • Kinderarts Nico van der Lely: De jeugd drinkt minder

    Nico van der Lely (Reinier de Graaf) werd landelijk bekend als de kinderarts die strijdt tegen drankmisbruik onder jongeren. Hij bracht het drankgebruik van jongeren in kaart en geeft nog altijd veel voorlichting aan kinderen, ouders en beleidsmakers. Zijn motivatie? ‘Ik vind het belangrijk iets voor de samenleving te doen.’

  • Kinderarts-intensivist Koen Joosten: Groenten go go go

    Kinderarts-intensivist Koen Joosten (Erasmus MC) maakt zich sterk voor het spruitje, het erwtje, de wortel en witlof – als het maar groente is. En als peuters het maar leren eten. Liefst vanaf de leeftijd van vier tot zes maanden – want een smaak eenmaal aangeleerd, houd je vast.

  • Kinderoogarts Tjeerd de Faber: Het blijven explosieven

    Oudjaarsnacht heeft kinderoogarts Tjeerd de Faber (Oogziekenhuis Rotterdam) standaard dienst. Het oogletsel dat hij eind jaren negentig in het ziekenhuis zag, leek meer op oorlogswonden en wat hij moest doen op oorlogsoogheelkunde. Ogen die waren weggeschoten, verbranding – allemaal door missers met vuurwerk. ‘En dan meldden de media na afloop dat het een rustige jaarwisseling was geweest. Dat irriteerde me.’

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.