Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen

Meer van Schelto Kruijff

  • Het klapvirus 

    In 2002 zat ik vanuit mijn studentenhuis te kijken naar de begrafenisstoet van Pim Fortuyn. Rijen dik stonden de mensen langs de snelweg, op bruggen, op boomtakken, terwijl de auto met de kist naar de begraafplaats reed. Allemaal deden ze iets wat ik eerder bij een rouwceremonie nog niet eerder had gezien: klappen. Massaal klappen. Het hield niet op, het hele land klapte.

  • Was onze hulp zinloos?

    Oncologisch chirurg Schelto Kruijff ziet in Malawi hoe kwetsbaar albino’s daar zijn en ervaart hoe machteloos je als dokter bent in een arm land met zoveel schaarste. Tevergeefs probeert hij een 14-jarige albinojongen met een grote tumor in zijn gezicht te helpen.

  • Wie krijgt het ic-bed?

    In ons prachtige ziekenhuis lopen plotseling verrassend veel dokters wat doelloos rond. Alles waar ze naar toe zouden gaan, is afgezegd. Er staan twee assistenten ingepland voor mijn littekenbreukoperatie – beetje overdreven, maar ja, hun cursus was afgezegd. Zelf zou ik volgende week spreken voor Zweedse chirurgen. Helaas afgezegd.

  • Oud-chirurgen hadden ook thuis wat vaker het vlees willen snijden

    Vroeger, toen volume er niet zoveel toe deed en de beddendruk een stuk lager was, was het van belang dat je er als opgroeiend chirurg veel en vaak was. ‘Chirurgie was een way of living’. Grappen op het werk zeggen vaak veel over de cultuur. Zo is er ook een grap waarbij de dokter die om zes uur naar huis gaat wordt toegeroepen ‘heb je de middag vrijgenomen?’

  • Schoenmaker, blijf níét bij je leest

    Enkele jaren geleden schreef ik de blog Het groene lintje. Het ging over dokters en ziekenhuizen en duurzaam gedrag. Een lezer reageerde toen: ‘schoenmaker blijf bij je leest’. Ik vraag me af of ik vandaag nog hetzelfde commentaar zou krijgen.

  • Zonder guardian overleef je niet

    Als kind beantwoorde mijn vrouw de vraag ‘wat wil je later worden’ anders dan de meeste kinderen. Ze wilde geen politieagent, juf of dokter worden, maar ze wilde wel in een ziekenhuis werken. Als de grote mensen haar dan vroegen wat voor werk ze dan precies zou doen, vertelde ze dat ze het liefst het eten wilde langsbrengen bij de patiënten.

  • Palliative outreach

    Ik was in de veronderstelling dat palliatieve zorg een onderdeel was van de westerse geneeskunde. Niets is minder waar. In het zuidoosten van Afrika zijn er naast de onze al veel meer palliatieve-zorginitiatieven.

  • Orde in de chaos

    De Malawiaanse bureaucratie is over het algemeen een verfrissende ervaring. Het lijkt een grote bende maar vaak is er een verrassende orde in de chaos. Zo wisten ze bij de medical council mijn certificaat in een paar seconden tussen de plafondhoog opgestapelde dossiers tevoorschijn te toveren.

  • Junk for Jesus

    Iemand een goed cadeau geven, is soms moeilijk. Een oplossing is goed rondvragen bij betrouwbare bronnen en je in de persoon verplaatsen. Bij het aanbieden van het cadeau zal diegene weten dat je meer dan alleen een financiële transactie doet.

  • Flikkerend licht

    Omdat het hier ‘s nachts koud is, gaan de mensen dicht bij het vuur liggen. Veel kinderen met epilepsie hebben geen medicatie en krijgen door het flikkeren van het vuur een insult en rollen dan zo het vuur in. En dat leidt tot ernstige brandwonden.

  • Schaartjes en klemmetjes gered

    In 2005 was ik als 27-jarig basisarts-broekie een halfjaar werkzaam in het Nkhoma missieziekenhuis in Malawi. Ik leerde te veel om op te noemen – als dokter, maar nog meer als mens.

  • Een vlucht spreeuwen

    Mensen met een delier zijn plotseling heel erg in de war, zonder dat ze het zelf in de gaten hebben. Een delier komt dan ook meestal voor in combinatie met een lichamelijke ziekte en leidt tot verlengde opnameduur bij patiënten.

  • Door bureaucratie en privacy stagneert de wetenschap

    Stel, u was succesvol behandeld voor schildklierkanker. Zou u het niet juist zeer professioneel vinden als tien jaar later nog geïnformeerd werd hoe het met u is? Maar helaas, we zijn volledig ‘geprivoccupeerd’.

  • Zonder kompas verdwaal je in de jungle

    Filosoof Menno de Bree liet vorige maand in een interview duidelijk weten waar het aan schort in de medische wereld. Jonge dokters, vol met idealen, worden geslachtofferd in een meedogenloos totaalsysteem en uiteindelijk uitgekotst voor de tuchtrechter.

  • Kost wat, heb je wat

    Stel u werkt bij een bedrijf dat pingpongballen produceert en u krijgt elk jaar bij de nieuwjaarstoespraak alleen nieuws over de kosten te horen. Wat zou u zich dan afvragen? Juist! Hoeveel pingpongballen hebben we eigenlijk verkocht dit jaar?

  • Shared decision making: zoek het lekker zelf uit

    Bij het veelvuldig gebruik van de term ‘shared decision making’ moet ik altijd een beetje gniffelen. Niet omdat het concept niet waardevol zou zijn, allerminst. Maar meer om de term zelf. Vaak zegt namelijk een term als ‘shared decision making’ zoveel over de mensen die hem bedacht hebben.

  • Rust roest

    In het Westen hebben wij een ‘bed centered’ georganiseerde vorm van gezondheidzorg. Ondanks een allergie voor onnodige Engelse woorden wordt mij steeds meer duidelijk wat deze term eigenlijk inhoudt.

  • Time-out of teambespreking?

    Sedert tien jaar verrichten wij op de operatiekamer een time-out voordat we het mes hanteren. Terwijl de patiënt nog wakker op tafel ligt, checken we diens naam, geboortedatum en allergieën, het type operatie en natuurlijk ... de juiste zijde, waar de dag van tevoren al een kruis op is gezet.

  • Patiënten dumpen

    In de VS moeten de ziekenhuizen de vele onverzekerde daklozen volgens de wet eerste hulp bieden, maar het is simpelweg te duur. Daar hebben ze nu een goede oplossing voor gevonden. Je dumpt de patiënt gewoon op straat.

  • Een heerlijke sigaar

    Toen hij weer eens een sigaartje opstak ontstond er binnen de familie grote consternatie: ‘Dat is niet jouw nier! Die heb je van iemand anders gekregen, dus dat kan je niet maken’, riep mijn vrouw.

  • Ontregel de zorg

    De Groningse Dichter Arjen Boswijk stuurde mij het volgende kunststuk naar aanleiding van de campagne ‘Ontregel de zorg’. Omdat kunst vaak inspireert tot grootse daden wilde ik u deze niet onthouden.

  • Minder papierwerk is meer zorg

    Thuis heb ik de afspraak dat als er iets in ons huis komt, er ook altijd weer wat uit moet. Deze regel voorkomt dat we het hele huis volstapelen met rotzooi. Dat zouden we in de zorg met bureaucratie ook zo moeten doen. Want nu zijn medisch specialisten gemiddeld twee dagen per week kwijt aan administratieve activiteiten. En meer dan helft van die handelingen ervaren specialisten als onzinnig.

  • Altijd dokter?

    Plots wordt naast ons aan de overkant van het gangpad een jonge vent van een jaar of 20 lijkbleek en onwel. Ik had ze eerder al begroet en ze hadden verteld dat hij op weg was naar een volleybaltoernooi in Duitsland. Hij gaat onderuit en zijn moeder is in paniek.

  • Provinciale huisartsen gezocht

    Ik voelde laatst plaatsvervangende schaamte voor mijn eigen generatie toen ik las dat de huisarts van Balk al vijf jaar geleden met pensioen had gemoeten. Helaas is er onder mijn ‘peers’ vanwege de werkdruk in de provincie geen opvolger te vinden.

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.