Inloggen
Blogs & columns
Blog

Nog meer tuchtkrom - Menno Oosterhoff

8 reacties

Als kind kon ik me enorm opwinden over onrechtvaardigheid. Mij werd uitgelegd dat dat nu eenmaal het gevolg was van de verdrijving uit het paradijs. Maar die verdrijving vond ik óók oneerlijk. Adam en Eva hadden kennis gekregen van goed en kwaad, doordat ze een appel van de gelijknamige boom hadden gegeten. Daarvoor kregen ze deze verschrikkelijke straf. Maar iemand zonder kennis van goed en kwaad kan toch niet verantwoordelijk worden gesteld? En zo’n boom in het paradijs zetten is toch vrágen om moeilijkheden?

Maar goed. Een tuchtcollege om te klagen over de schepping is er niet. Met het ouder worden heb ik geleerd mijn eigen standpunt te relativeren, en ben ik gaan inzien dat in constante staat van verontwaardiging verkeren ook niet erg productief is. Waar ik nog niet over uit ben is of veel morele verontwaardiging wijst op veel moraliteit of op veel verontwaardiging.

Wel weet ik dat het beter voor me is niet te veel bezig te zijn met tuchtrechtelijke uitspraken. Dat is even misgegaan met die blog over het vergeten vinkje en van het een kwam het ander, maar hierna moet ik er echt weer mee stoppen.

Onrecht is nu eenmaal onderdeel van het bestaan. Maar je vraagt je af of die realiteit wel tot de tuchtcolleges is doorgedrongen. Die lijken nog uit te gaan van een paradijselijke toestand.
We kunnen bijvoorbeeld op hun website lezen: ‘Een maatregel is een middel om de kwaliteit van de gezondheidszorg te verbeteren en heeft niet het doel om te straffen.’

Dit zijn voor mij opmerkingen uit de categorie: Het is voor je bestwil. Dit doet mij meer pijn dan jou. Later zul je me dankbaar zijn.

Ook het jaarverslag geeft blijk van een optimistische kijk op het mensdom. 
‘Klagers klagen veelal met het doel dat een ander in de zorg niet hetzelfde overkomt als wat hun is overkomen. Ergo, ter bewaking van kwaliteit en bevordering van de gezondheidszorg.’

Er is momenteel sprake van een wetsvoorstel modernisering tuchtrecht. Daaruit spreekt wat meer realiteitszin. Om te makkelijk klagen tegen te gaan wordt de mogelijkheid van het instellen van griffierecht geopperd. Overigens is dit niet uit bezorgdheid voor de onterecht aangeklaagde, maar om te voorkomen dat de tuchtrechter onnodig wordt belast. Als de klacht gegrond wordt verklaard dan krijgt de klager het griffierecht retour. Nou, lijkt mij fair, maar de tuchtcolleges denken daar anders over.

‘Deze maatregel moet het aantal bagatelzaken en kansloze klachten tegengaan, wat op zichzelf beschouwd sympathiek oogt. Maar eerst betalen en dan pas klagen, zal ertoe kunnen leiden dat een klager afziet van het indienen van een klacht waardoor ook mogelijk gegronde klachten niet meer beoordeeld kunnen worden.’

Kan iemand even uitleggen dat toename van de sensitiviteit (je mist geen terechte klacht) gepaard gaat met een afname van specificiteit (je heb geen onterechte klachten).

Anders gezegd: hoe nauwer de mazen van het net des te meer kans dat je iets vangt wat veel te klein is. Kan iemand ook even uitleggen dat al dat kleine ten onrechte gevangen grut, de onterecht aangeklaagden, ook gevoel heeft. Met geen woord wordt gerept over de belasting die het voor hen is.

Ooit heb ik een tuchtrechter horen zeggen dat hij niet begreep waarom aangeklaagden zich druk maakten. 85 procent werd immers niet gegrond verklaard. Nou, alleen al daarover maak ik me druk en over het totale gebrek aan inlevingsvermogen.

Het jaarverslag geeft daarvan ook blijk door ergens te spreken over een berisping als een relatief licht bedoelde maatregel. Willen de artsen die een berisping als een lichte maatregel ervaren zich melden? Het woord berisping heeft iets venijnigs. 

Misschien is een griffierecht zo’n gek idee nog niet. Niet zo hoog dat het mensen met een terechte klacht (en die zijn er absoluut) afschrikt, maar wel zo hoog dat mensen die onder het tuchtrecht vallen beschermd worden tegen te makkelijke klagers.
Lijkt mij ook een aspect van recht.

Menno Oosterhoff

Lees meer van Menno Oosterhoff
Tuchtrecht Blogs
  • Menno Oosterhoff

    Menno Oosterhoff is (kinder- en jeugd)psychiater eninitiatiefnemer van www.ocdnet.nl en www.ocdcafe.nl. Hij maakt de podcast ‘God zegene de greep’ over de dwangstoornis. Daarover gaat ook zijn boek ‘Vals alarm´ waarin ook zijn eigen dwangstoornis aan de orde komt. Zijn boek ‘Ik zie anders niks aan je’ gaat over psychische aandoeningen in het algemeen.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • M.D. Oosterhoff

    psychiater, THESINGE Nederland

    31-05-2016 02:00

    @ van Veen en Kramer en de Boer. Dank voor de waardering en fijn dat mijn gevoel van onrecht gedeeld wordt. Ik vind het belangrijk, dat de terechte klagers niet de dupe worden van de mensen die het tuchtrecht misbruiken. Het kost veel tijd en meoite ...ne geld. Die kan niet besteed worden aan de terechte klagers of mensen die helemaal niet klagen. Dat vind ik zo oneerlijk. Dat er heel veel tijd en geld besteed wordt aan mensen die onredelijke klachten indienen, wat ten koste gaat van mensen die gewoon tevreden zijn

  • Annekee Kramer

    psychiater

    30-05-2016 02:00

    Uit mijn hart gegrepen Menno. Overigens ook je opmerking over moraliteit/ verontwaardiging. Je blogs zijn voor mij vaak een feest van herkenning en bijna altijd een hart onder de riem. Dankjewel.

  • GJ Bonte

    Neuroloog, Dalfsen Nederland

    30-05-2016 02:00

    Ik begrijp niet helemaal waarom een apotheker aangemerkt zou worden als onafhankelijke deskundige. Niets ten nadele van uw kennis als apotheker, maar het vak als arts is toch echt iets anders. En zo ook het tuchtrecht, als het goed zou zijn.

  • H. de Boer

    Psychiater

    30-05-2016 02:00

    Veel herkenning. Ik ben psychiater in een TBS-kliniek en ben al een paar maal bij het tuchtrecht betrokken geraakt. Soms een dreigement ("schrijf me die pil (niet) voor, want anders..."), driemaal een klacht die op niets uitliep en nog één keer een k...lacht + hoorzitting. Het went niet. Het is enorm veel werk. De verhouding tussen de moeite die de patiënt maar hoeft te doen om te klagen, en de inspanning waar het tuchtcollege je mee opzadelt om je "onschuld" te bewijzen klopt niet. Als symptoom van het gebrek aan inlevingsvermogen van het tuchtcollege verzoekt het college in Amsterdam je het verweerschrift in achtvoud per post aan te leveren. Staat daar geen kopiëerapparaat, printer of scan? Is mijn tijd minder kostbaarder dan die van hen? Wordt men zo overspoeld door "bagatelzaken" dat men de last op de aangeklaagde probeert af te wentelen?

  • W. van der Pol

    Ziekenhuisapotheker en voormalig tuchtrechter, Delft

    30-05-2016 02:00

    Menno lijdt aan selectieve verontwaardiging. Ik ben het op 1 punt met hem eens: dat de maatregel geen straf zou zijn, vind ik hypocriet. Op dit punt doet het jaarverslag bijbels aan. Overigens zijn er meer nieuwe voorstellen gedaan voor het tuchtrech...t. Namelijk: begeleiding van een onafhankelijke deskundige. Ik bepleit dit al jaren en werp mezelf er voor op. Ik ben benieuwd.

  • W. van der Pol

    ziekenhuisapotheker en counselor, Delft

    30-05-2016 02:00

    De deskundige arts is diegene die aangeklaagd wordt. De onafhankelijke deskundige zal niet intreden in diens deskundigheid. Het gaat om psychosociale, juridische en emotionele belasting van de aangeklaagde. Gelet op de steeds terugkerende impactreact...ies in het Medisch Contact en de behoefte aan bijstand en begeleiding, bied ik die deskundigheid aan. Dat ik daarnaast ook nog apotheker ben, is alleen maar mooi meegenomen. Het gaat in tuchtzaken nog al eens over medicatie en recepten.

  • GJ Bonte

    Neuroloog, Dalfsen Nederland

    30-05-2016 02:00

    @ Van Der Pol: Duidelijk. Over die deskundigheid kan ik niet oordelen en dat doe ik dus ook niet.

  • E. van Veen

    huisarts

    30-05-2016 02:00

    hallo Menno, hierbij wil ik laten weten te genieten van je blogs. Ik voel me als huisarts enorm gehoord, ook door de doorgaans leuke reacties. Jaren terug heb ik een nascholing georganiseerd over de impact van een klacht/ tuchtzaak op de (huis)arts. ...Daarbij werd me duidelijk dat psychiaters en huisartsen de hoogste kans lopen op een tuchtzaak. Apothekers staat me niet van bij dat die veel kans liepen hierop;)Maar de impact is enorm, groter dan tuchtrechters lijken te beseffen. En er spelen nogal eens oneigenlijke motieven mee bij de klagers. De moraal van het verhaal was; zoek steun bij lotgenoten als het je gebeurt.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.