Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Een schreeuw ’s morgens vroeg

2 reacties

Vanmorgen zat hij weer te schreeuwen. Twee dagen geleden hoorde ik hem voor het eerst schreeuwen, ’s morgens vroeg toen ik de hond uitliet. Mijn eerste gedachte was dat een dreigende man met een pitbull naderde, het eerste beeld als mijn angstsysteem wordt geactiveerd. Sinds ik uit het niets door een herdershond ben aangevallen, ben ik alert op agressieve honden en op het pad langs de tram waar ik ’s morgens loop, ben ik weleens omgedraaid voor een pitbull die de hoek omkwam. Dat er nu geen pitbull en geen agressieve herdershond en zelfs helemaal geen hond aankwam, had ik kunnen weten, omdat mijn hond rustig naast me liep en helemaal niet gealarmeerd raakte door het geschreeuw. Aan het einde van het pad zag ik de schreeuwende man. Hij liep naar het tramhokje, waar het eerstkomende uur nog geen tram zou komen, en ging daar verder zitten schreeuwen. Ik passeerde hem aan de overkant van de straat. Hij merkte mij niet op.

Ook vanmorgen had hij geen oog voor zijn omgeving. Hij zat weer in het tramhokje, nu met een aantal tassen en zakken om zich heen, en hij ging weer helemaal op in zijn geschreeuw. Vandaag had de omgeving echter wel oog voor hem. Een busje van de tramonderneming stopte bij hem en twee beveiligingsmedewerkers op scooters naderden. Eén van hen, een jonge vrouw met lang haar in een staart, reed recht op hem af en sprak hem aan. Direct stopte het schreeuwen. Ik kon niet horen wat er werd gezegd, maar ik zag hem in gesprek gaan met de vrouw. Hij stapelde zijn spullen op. Of dat de beveiligers alleen maar wachtten tot hij vertrok, of dat ze politie hebben gevraagd te komen, heb ik niet afgewacht.

Wat ik op straat zag gebeuren, was wat ik zo vaak op mijn werk zie. Mensen zitten dan overduidelijk psychotisch in hun cel te schreeuwen of tegen hun stemmen te praten, maar herpakken zich direct als de bewaarder of behandelaar met hen in gesprek gaat. Natuurlijk: iemand die de draad van zijn gedachtes verliest, en van de hak op de tak springt, kan in een gesprek waarin de ander de structuur aanbrengt, nog best adequaat antwoorden. En als je op je cel met geesten zit te praten, kan een bewaarder die met een maaltijd voor je deur staat, je meer in de realiteit brengen. Dat is de heilzame werking van een contact. Maar er speelt nog iets anders. Iedereen die niet psychotisch wil worden bevonden, weet dat hij nooit moet zeggen dat hij stemmen hoort. Iemand die iets meer ervaring met psychiaters heeft, weet dat hij ook sommige gedachtes voor zich moet houden.

Gesprekken zijn een belangrijk diagnosticum in ons vak, maar het is een misvatting dat alle symptomen in een gesprek naar voren komen. Soms kan een gesprek de symptomen juist verhullen en manifesteren de symptomen zich pas als de patiënt zich onbespied waant: ’s morgens heel vroeg in een tramhokje of ’s nachts op cel.

lees ook
  • Yolande de Kok

    Yolande de Kok is als psychiater werkzaam in het Penitentiair Psychiatrisch Centrum te Scheveningen. Op haar vrije dagen is zij graag met haar hond in de duinen.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Marike Ooms, huisarts, Nijeveen 24-06-2020 03:11

    "Dank voor dit duidelijke voorbeeld. Wat mij als huisarts nog weleens frustreert is dat wanneer wij mensen aanmelden bij de crisisdienst, deze na een gesprek als niet psychotisch worden betiteld en ze weer worden terug verwezen naar de huisarts. Laatst kreeg ik als mededeling van de dienstdoende psychiater, patient wilde mij niet spreken midden in de nacht, hij wilde slapen. Dus hij kon zich weer melden bij de huisarts als het niet goed ging. De conclusie was , misschien was hij wel verward door een tekort aan slaap..... Oftewel, de volgende morgen kwam zijn begeleiding weer bij mij, moest ik hem eerst zien, kon de crisisdienst weer gebeld worden en kon de man weer uren wachten op iemand die hem ging beoordelen. "

  • Coby Vreugdenhil, psychiater, Amsterdam 22-06-2020 21:25

    "Dank voor je telkens weer prachtig beschreven observaties van heel zieke mensen die onze volle aandacht en zorg behoeven"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.