Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Het toekomstperspectief van een blinde tennisser

3 reacties

Scheiding van behandeling en controle? Aan de wilgen ermee! Nood breekt wet. Dat moeten de twee bedrijfsartsen hebben gedacht. Het tekort aan bedrijfsartsen is nu zo groot dat er fundamenteel andere keuzes moeten worden gemaakt. Zo doorgaan is het failliet van ons vak.

Ook hier moet het roer om. BV Nederland verdient een echt preventief werkende bedrijfsarts. Dus moet het aloude KNMG-paradigma op de schop. Kwestie van omdenken.

Dat was de spraakmakende stelling van bedrijfsartsen Hans Burggraaff en Adriaan Wiersma in het januarinummer van het Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde. Het leest als een cri de coeur van twee oude rotten in het vak.

Een ‘uniek’ stukje Nederlands erfgoed wordt ten grave gedragen. Maar nu moet er een grens worden getrokken, aldus de schrijvers. Ze hebben een out of the box oplossing: positioneer de verzuimbegeleiding juist midden in de curatieve sector. Want ‘met betrekkelijk geringe inspanning kunnen huisartsen, gz-psychologen en andere medisch specialisten de verzuimbegeleiding zo in hun dagelijkse praktijk “meenemen”.’ Gedeelde smart is halve smart, moeten ze hebben gedacht.

En daarmee kan de bedrijfsarts doen waarvoor hij ‘op deez aard’ is, namelijk de preventie van beroepsgebonden aandoeningen, het bewaken en bevorderen van de gezondheid van alle werkenden én daarmee van hun duurzame inzetbaarheid.

Arbodienstverlening is een achterhaald concept voor de bedrijfsarts. Arbeidsgeneeskunde het nieuwe buzzwoord. En deze arbeidsgeneeskunde moet integraal onderdeel worden van de reguliere zorg én worden betaald vanuit het basispakket Zvw. Daarvoor wordt de bedrijfsarts losgekoppeld van z’n huidige klanten (de bedrijven), ‘omgebouwd’ tot arbeidsgeneeskundige en gaat werken als anderhalvelijnsspecialist in het gezondheidscentrum. Gewoon weer dokter onder de andere dokters. Tjeenk Willink zei het onlangs nog: groter denken, kleiner doen (MC 01-02/2019: 9).

Bovendien: het idee past naadloos in het KNMG-plan ‘Zorg die werkt’ (2017) over de arbeidsarts én in de NVAB missie om de bedrijfsarts terug te brengen naar de zorg. Geen vuiltje aan de lucht dus. Een schot voor open doel, toch?

Maar hoe sympathiek het plan op het eerste gezicht ook oogt, het is gedoemd om in schoonheid te sterven. Net als de eerder genoemde KNMG- en NVAB-plannen. Want er zijn nogal wat losse eindjes – te veel om eerlijk te zijn.

Het ontbreekt bijvoorbeeld aan maatschappelijk, politiek en beroepsmatig draagvlak. Ziekenhuizen en zorginstellingen zitten helemaal niet te wachten op ingrijpende veranderingen in de sociaal-medische begeleiding van hun zieke werknemers. De kans dat zij de grip op hun verzuimbeleid kwijtraken, is daarvoor veel te groot.

Daarnaast: in politieke termen is het idee te rubriceren als variant van ‘Nationale Zorgfonds’. Ook een sympathiek idee, maar evenzo niet realistisch – tenzij je van de SP of GroenLinks bent, want dan is alles ‘collectief’ oplosbaar.

Maar ook het draagvlak onder dokters lijkt gering. Het KNMG-bestuur mag dan een prachtig rapport over de toekomst van de arbeidsgerelateerde zorg hebben geconcipieerd, maar dat is vooral een papieren werkelijkheid. Huisartsen en medisch specialisten zitten niet te wachten om betrokken te raken bij allerlei nare arbeidsconflicten. Dat is voor hen toch een ver-van-mijn-bedshow. En dat willen ze graag zo houden.

En wat moet die bedrijfsarts eigenlijk in de zorg en in het gezondheidscentrum? Door uit de wereld van het werk (en sociale zekerheid) te stappen verliest hij juist de noodzakelijke verbinding met die werkvloer én de mogelijkheid voor een effectief advies. Het unique sellingpoint van de bedrijfsarts is toch vooral zijn adviesvaardigheid, inventiviteit en oplossend vermogen.

Daarom is mijn stelling: een bedrijfsarts in de zorg is als een tennisser met een blinddoek op. Nu u weer.

Meer van Dolf Algra

  • Dolf Algra

    Dolf Algra (1952) was tot voor kort zelfstandig bedrijfsarts en adviseur in Rotterdam.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Dolf Algra, commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid - oud bedrijfsarts, Rotterdam 07-03-2019 17:48

    "De wal keert het schip - is de uitdrukking. Oeps, foutje,.. bedankt !"

  • Dolf Algra, commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid - oud bedrijfsarts, Rotterdam 07-03-2019 17:40

    "Beste Hans en Adriaan. Dank voor jullie commentaar.

    Inderdaad niets doen is geen optie. Want de zaak loopt vast. Met als game changer: het snel stijgende tekort aan bedrijfsartsen. Daar zijn we het in ieder geval over eens.

    Bovendien: je moet schieten om te kunnen scoren. Dus elke bijdrage aan dit debat lijkt mij meer dan welkom.

    Daarnaast: er lijkt geen eenduidige oplossing te zijn. Wellicht zijn er meerdere goede mogelijkheden (te bedenken).

    Jullie oplossingsrichting - bedrijfsarts betaald vanuit basispakket Zvw en in zorg gepositioneerd - deel ik inderdaad niet. Al eerder kwam deze optie op tafel in het kader van het SER advies uit 2014.

    Op verzoek van SZW schreef adviesbureau Plexus een interessante scenario studie. Maar geen van de scenario's kon op voldoende draagvlak rekenen binnen de polder en de politiek.

    Nu dik vier jaar verder is het wellicht weer tijd om de klokken gelijk te zetten en het debat opnieuw te voeren.

    Want de olifant in de kamer is nu dat het stelsel nu vast loopt vanwege het gebrek/tekort aan bedrijfs-en verzekeringsartsen.

    Ergo: doorgaan op de oude weg is niet meer mogelijk.

    Ook niet meer voor de bedrijfsarts in de huidige setting, waarin hij geacht wordt de sociaal medische begeleiding van alle arbeidsongeschikte medewerkers - via wvp aanpak - te verrichten.

    Tot nu toe stelt NVAB keer op keer dat de bedrijfsarts het takenpakket in zijn volle omvang te kunnen uitoefenen. Ik denk dat dat een misvatting is.

    Het wal keert eens het schip.







    "

  • Hans Burggraaff, Bedrijfsarts, Huizen 04-03-2019 14:15

    "Beste Dolf,

    Wij zijn blij dat je in je column de door ondergetekenden geschetste ontwikkelingen in de bedrijfsgezondheidszorg herkent (afname van het aantal bedrijfsartsen en steeds beperkter bereik van werkenden door flexibilisering van de arbeidsmarkt). Een aantal van door ons aangegeven oplossingsrichtingen acht je politiek niet haalbaar. Daarin heb je wellicht gelijk, maar niets doen is naar onze mening geen optie.

    Doel van ons artikel in het TBV was en is de discussie tussen professionals onderling te stimuleren (zie ook het interview met Tjeenk Willink, MC 10 januari 2019), eens te meer van belang nu de tekorten aan dokters ook in andere disciplines snel toenemen.
    Naar onze mening is er nu nog enige ruimte om met collega’s (ook uit andere specialismen) van gedachten te wisselen over de vraag met welk soort dokters de gezondheidszorg in Nederland het beste geholpen is en hoe dat dan geregeld zou kunnen worden.
    Uiteraard mag daarna ook de politiek weer aanschuiven.

    Wij zijn benieuwd naar en hopen op reacties.

    Hans Burggraaff
    Adriaan Wiersma
    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.