Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
28 augustus 2019 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Menselijkheid voorop

Plaats een reactie

Nog geen 40 jaar, ongeneeslijk ziek volgens de dokters in Oekraïne, dus hij kwam naar Nederland. Daar vroeg hij asiel aan, met name omdat hij beter wilde worden. Echter, helaas, na enkele maanden en enkele chemotherapieën bleek de ziekte toch echt ongeneeslijk. Geen therapie kon zijn leven nog verbeteren, een hemolyse en elektrolytstoornis zorgden ervoor dat hij op zeer korte termijn zou overlijden. Tja, en toen wilde hij naar huis, naar zijn familie.

Ik overlegde met de oncoloog of hij nog een bloedtransfusie zou kunnen krijgen, als dat nodig was om hem levend thuis te krijgen. Daar zag ze het nut wel van in. Het IOM, International Organization for Migration, zorgde voor de ambulancevlucht, alle benodigde formulieren en het contact met de familie in Oekraïne. 

Er waren nog twee problemen voordat de medische dienst van de luchtvaartmaatschappij hem zouden vervoeren. De niet-reanimatieverklaring voor de medische dienst in het vliegtuig en de officiële verklaring voor de benodigde opiaten om de ondraaglijke pijn te verzachten. Een niet-reanimatiewens kregen we niet, dat ligt in andere culturen toch wat gevoeliger. Dus in de Engelse overdrachtsbrief heb ik zijn wens tot reanimeren benoemd, maar noemde ik het medisch zinloos en gaf ik aan dat de kans van slagen nihil was. Ik hoopte dat de brief met extra stempels er officieel genoeg uitzag om de opiaten mee te krijgen, aangezien deze thuis waarschijnlijk niet zomaar te verkrijgbaar zouden zijn in deze hoeveelheid.

Ik gaf hem een hand en wenste hem het allerbeste. Een makkelijke patiënt was het voor ons en het ziekenhuis niet geweest de afgelopen weken. Maar geluk heeft hij ook weinig gehad in zijn relatief korte leven.

Aan het eind van de volgende dag hoorde ik dat hij met het vliegtuig vertrokken was. Dit was palliatieve zorg buiten alle protocollen. En wat ben ik dan blij dat de mensen die ik tegenkom tijdens mijn werk gewoon meedenken en kijken wat er kan. Even verder durven kijken dan de richtlijnen en misschien ook wel een beetje de wetgeving, maar waarbij menselijkheid vooropstaat.


Heeft u ook een perikel? Stuur uw verhaal naar redactie@medischcontact.nl


meer praktijkperikelen

Praktijkperikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties
 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.