Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Praktijkperikelen
11 juni 2019 2 minuten leestijd
Praktijkperikel

Beroepsgeheim: hij heeft er genoeg van!

11 reacties

Ik krijg als bedrijfsarts voor mkb-bedrijven regelmatig te maken met werkgevers die ik moet uitleggen dat ik medische informatie niet mag bespreken.

Frank (zijn naam heb ik gewijzigd in het kader van het beroepsgeheim) werkt voor een installatiebedrijf en is al een tijd ziek. Hij probeert door een aantal uren per dag te werken, te re-integreren. De directeur van Frank heb ik al verscheidende malen duidelijk moeten maken dat medische informatie valt onder het beroepsgeheim. En dan heeft hij er genoeg van en stuurt onderstaande mail:

Beste heer/mevrouw,

Betreft Frank:

Ik heb contact gehad met jullie via de mail.

Hierin hebben jullie duidelijk gemaakt dat Frank zelf moet aangeven wat hij heeft. Frank is vandaag bij zijn hulpverlener geweest. En deze meldt dat zij rapporteren naar jullie en dat jullie mij op de hoogte brengen.

Ik ben het in ieder geval zat om van het kastje naar de muur gestuurd te worden, Frank zegt zelf dat hij niet weet wat hij heeft.

Voor mij is het heel simpel. Ik heb verstand van techniek. En stel dat jullie bellen voor een storing. Ik kom binnen en zie dat de zekering eruit ligt. Ik stop er een nieuwe zekering in en meld jullie verder niks. Dit gaat een aantal keer zo. En dan maak ik een plan, en zeg: je mag hem drie dagen in de week gebruiken gedurende vier uur. Als dit goed gaat, dan breiden we dit uit.

U vraagt waarom dit zo gaat. Dan zeg ik: mag niets zeggen, beroepsgeheim. Terwijl de hele groepenkast er last van heeft, het kunststof door de hitte poreus wordt en er uiteindelijk brand kan ontstaan.

Terwijl ik ook kan zeggen: er zit te veel op de groep aangesloten en hij moet gesplitst worden. Dan is iedereen tevreden, de zekering wordt niet meer te heet en gaat niet kapot. Ik weet namelijk dat jullie er geen verstand van hebben en alle wil hebben om het op te lossen. Dus dan interesseert mij dat beroepsgeheim geen bal, want het probleem wordt opgelost, en je hebt alleen maar winnaars.

Conclusie:

Frank weet niet wat hij heeft.

Hulpverleners mogen niks zeggen.

Werkgever wil hem helpen maar weet niet wat hij mankeert. Afkeuring na twee jaar volgt. Mooi vooruitzicht.

Met vriendelijke groet,

De werkgever van Frank.

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's! Mail uw anekdote naar redactie@medischcontact.nl
meer perikelen

Praktijkperikel bedrijfsgeneeskunde beroepsgeheim
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • jh leenders, huisarts, Leeuwarden 08-06-2019 20:01

    "Gesprek à trois ?"

  • Ruud Koster, cardioloog - niet practiserend, Amsterdam 08-06-2019 18:43

    "Een mooie analogie van de overbelaste groep. Wel makkelijker dan in de geneeskunde: als de som van de apparaten meer stroom groter is dan het amperage van de zekering, is de belasting te hoog. Splitsen dus.
    Maar is het niet de taak van de bedrijfsarts om te adviseren over werkomstandigheden die -als de analogie in dit geval opgaat- leiden tot overbelasting? Als een bedrijfsarts die ongunstige werkomstandigheden vaststelt kunnen die toch worden aangepast? En dat mag de bedrijfsarts toch adviseren zonder het beroepsgeheim te schenden? De bedrijfsarts heeft toch een taak zowel naar de werknemer/patient als naar het bedrijf/werkomstandigheden?"

  • M. de Vries, AIOS verzekeringsgeneeskunde, Amsterdam 08-06-2019 17:51

    "Of u komt eens stage lopen binnen de bedrijfs/verzekeringsgeneeskunde collega Mulder :) dan kunt u kennis maken met de belangen die er spelen. Frank is vast niet op zijn mondje gevallen. Frank is kennelijk gevraagd om te delen (door WG) en deelt niet, om welke reden dan ook, dat is zijn goed recht.

    Uiteraard kan de bedrijfsarts in een volgend spreekuur exploreren wat het dan is dat Frank niet begrijpt, als dat inderdaad het geval blijkt, en waar nodig uitleg geven. Uitstekend plan. Blijft echter een zaak waar de werkgever primair niets mee van doen heeft."

  • Erik Mulder, Psychiater , Groningen 08-06-2019 16:28

    "Beste collega’s,
    In hoeverre zou het bezwaarlijk zijn om met Frank ZELF te vragen wat hij met zijn werkgever wil delen, wat belangrijk is voor hem en zijn werkgever (die kennelijk het beste met hem voor heeft) om zijn re-integratie succesvol te laten zijn en hem te begeleiden in wat hij, in voor hem en zijn werkgever begrijpelijke taal, zou kunnen zeggen? Dan hoeven we het helemaal niet te hebben over beroepsgeheim, toch? En stel dat Frank zou zeggen, dokter zou u zelf voor mij dit en dat met mijn baas willen bespreken, want ik vind het nog steeds erg lastig uit te leggen en dat u dan voor Frank op een briefje schrijft wat belangrijk is en dat Frank dat zelf aan zijn baas geeft? Ook dan hoeven we het niet te hebben over beroepsgeheim. Praten MET de patiënt i.p.v. OVER de patiënt, misschien wel een aardig gedachtenexperiment of leuk als leerdoel in de volgende stage van de opleiding van collega de Vries."

  • M. de Vries, AIOS verzekeringsgeneeskunde, Amsterdam 08-06-2019 14:58

    "@ Keppel Hesselink, deze werkgever heeft zo te lezen het beste met zijn werknemer voor. Zijn frustratie is daardoor invoelbaar.

    ... maar blijkens uw reactie zou u het dus geen enkel probleem vinden als uw werkgever van u te weten zou komen dat u, stel dat dat het geval zou zijn, een bipolaire stoornis heeft? Of HIV? Of een diabetes/COPD/doorgemaakt myocardinfarct (risico op verzuim in de toekomst)? Of een PTSS na een verkrachting? Of worstelt met een sinus pilonidalis, of met een ander beeld waarvan u denkt: nou, nee, liever niet dat men dat op de werkvloer weet? Want dáár zijn die ‘luxe’ regeltjes voor.

    Wat moet een werkgever met een diagnose? Kan een werkgever die duiden? Snapt hij/zij welke beperkingen een diagnose oplevert? Wat de prognose is? Of kan werkgever zich misschien beter laten adviseren door een arts? Zeg een bedrijfsarts?

    “Frank zegt zelf dat hij niet weet wat hij heeft.” Of zou Frank liever niet willen delen wat hij heeft?"

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.