Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Purple Pain

3 reacties

In stilte wordt veel pijn geleden. Zelfs de groten der aarde ontkomen er niet aan. His Royal Badness Prince bleek zwaar verslaafd aan de fentanyl. Vanwege heftige pijnen in de heup. Naar verluidt door jarenlang op te hoge hakken te lopen om zijn geringe lengte te camoufleren. Een overdosis werd hem fataal. In de VS heerst een ongekende opioïdenepidemie. Dreigen hier Amerikaanse toestanden? Nee hoor, ze zijn er al!1 2   

Neem Ivo: een stevige dertiger, vitaal en gespierd. Vlotte babbel en goed gekleed. Zijn schoolcarrière verliep niet echt gladjes, maar hij sloot deze toch nog af met een havodiploma. Snoepte daarna aan enkele hbo-opleidingen. Maakte niets af. Daarna allerlei korte banen. Nooit echt succesvol.

Nu zit hij hier. Onderuitgezakt. Hij wil een uitkering, want hij heeft erg veel last van zijn rug. Chronische aspecifieke rugklachten, zo lees ik, met wat degeneratieve afwijkingen. Niet erg bijzonder.

Hijzelf denkt daar anders over: ‘ik kan zo niet werken.’ Met een van pijn vertrokken gezicht. Enkele uren inspanning op een dag is al te veel.

‘Zeg nou zelf, dokter. Welke werkgever neemt mij aan?’

Ik zeg niks. Maar denk er het mijne van.

In tussentijd lees ik door en stuit op iets opmerkelijks. Zijn medicatie. Naast de gebruikelijke paracetamol – acht per dag – nog eens drie andere pijnstillers.3 Eén voor de nek, de andere voor de rug en een derde voor pijn in zijn knie. Tramadol, oxycodon en diclofenac. Als bewijs stalt hij triomfantelijk alle doosjes voor mij uit op tafel.4

Ik hoop van ganser harte dat Ivo dit regiment pillen niet inneemt. Niet goed voor zijn gezondheid. Toch zijn ze stuk voor stuk voorgeschreven door artsen én afgeleverd door een apotheek. Weten die dat van elkaar? Daar heb ik mijn twijfels over. Vreemd.

Is het gebruik van sterke pijnstillers als tramadol en vooral oxycodon bij aspecifieke pijnklachten van het bewegingsapparaat sterk aan het toenemen? Waar is dat goed voor?

‘Sign ‘o’ the Times’?

Deze pijnstillers helpen niet bij dit type chronische klachten. De bijwerkingen zijn aanzienlijk. En verder is het niet uitgesloten dat dit zware geschut op de zwarte markt terechtkomt.

Mijn voorlopige conclusie: dit pillencircus wordt ingezet als munitie. Als bewijs dat het toch wel heel erg met je gesteld is én dat je met deze pijnklachten echt niet kunt werken. Grote kans dat dit consult niet harmonieus eindigt. Pfff…

Tenzij… het me lukt onze Ivo anders tegen zijn eigen werkelijkheid aan te laten kijken. Alles uit de communicatievaardighedenkast trekken dus! Ik probeer hem ervan te overtuigen dat hij beter af is met een goede fysiotherapeut. Of drie keer per week naar de sportschool. En zo snel mogelijk aan het werk natuurlijk. Om, na pak ‘m beet drie maanden harde work-out, het werk én zijn leven weer normaal op te pakken. Hij heeft per slot nog een heel werkzaam leven voor zich.

Nothing compares to that’.

Dank aan Joke Jonker voor de inspiratie

[1] Jan van Amsterdam et al. Forse toename voorgeschreven opioiden in Nederland. Ned Tijdschr Geneeskd. 2015;159: A9245.   

[2]http://www.hhs.gov/sites/default/files/Factsheet-opioids-061516.pdf

[3]http://www.evidentlycochrane.net/paracetamol-widely-used-ineffective/

[4] Efficacy, tolerability, and dose-dependent effects of opioid analgesics for low back         pain: a systematic review and metaanalysis. JAMA Intern Med. 2016;176:958-68.

http://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/2522397

Blogs
  • Jim Faas

    Jim Faas is verzekeringsarts, jurist, docent en onderzoeker. Hij blogt op persoonlijke titel.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Tjerk de Ruiter, revalidatiearts, Hengelo 16-10-2016 18:24

    "Mooi inzicht.
    U beschreef wat een revalidatiearts vele malen daags ziet en doet, maar helaas (en daar zijn patiënten zelf mede debet aan) zijn de eerste verwijzingen vaak naar een kraker, een prikker, en een snijder, wellicht nog afgewisseld met een neuroloog, en als dat niet helpt is het tijd voor de psycholoog. Pas dán, en soms zijn we dan jaren verder, komt een revalidatiearts in beeld. Jammer.
    Alvorens het wiel uit te vinden is het goed te beseffen dat er al auto's bestaan."

  • Gaby Aarts, Bedrijfsarts, Nijmegen 16-10-2016 12:56

    "Helaas beschrijft Jim Faas een realistische situatie, die ik in mijn praktijk regelmatig tegenkom. De verzuimperiodes zijn doorgaans zeer lang en de aanvangsdiagnose wordt meestal bijgesteld naar een andere diagnose. De medicijnafhankelijkheid zie ik in toenemende mate bij moeilijk te behandelen pijnklachten; voorschrijven geeft voor behandelaar en behandelde vaak een korte termijn winst; op termijn is de medicatieafhankelijkheid een feit met alle gevolgen van dien.
    En (deels) iatrogene situatie is ontstaan."

  • Bart Bruijn, Huisarts, Streefkerk 12-10-2016 13:53

    "Ja, u raakt een toenemend probleem, inderdaad. Het wordt steeds moeilijker om mensen ervan te overtuigen dat de pijnstillende pillen geen geneesmiddelen zijn, geen oplossingen, maar dat ze symptomen onderdrukken.

    Hier speelt echter veel. Enkele voorbeelden.

    A. Fysiotherapie wordt niet meer genoeg vergoed om dit soort klachten, die heel veel voorkomen, (ik hoef u dat niet te vertellen) adequaat te behandelen.
    B. De sfeer op heel veel werkplekken is sterk veramerikaniseerd met reorganisatie na reorganisatie en oplopende en toenemende eisen aan de werknemers zonder meer zeggenschap of begrip.
    C. Het toenemend idee van de maakbaarheid van het leven en de toenemende druk om het dus ook te maken.
    D. De ook en vooral vanuit de overheid gepropageerde idee, dat psychosociale problemen door de mensen zelf makkelijk op te lossen zijn en als het niet lukt, dat eigen gebrek aan wil en wilskracht betekent. Slapheid, dus. Somatisatie is dan de enige uitweg. Punt B versterkt deze tendens.
    E. Het feit dat de eerstelijns-GGZ is weggesnoeid, maakt dat het traject waarmee u uw stuk eindigt, vrijwel niet meer kan worden ingezet.
    F. De gepercepiëerde verharding van de bedrijfsgeneeskunde, die ikzelf niet echt zie, maar die vanuit patiënten toch vaak wordt verteld, ook op verjaardagen enzo.
    G. Het groeiend tijdgebrek bij huisartsen om juist te doen, wat u zoudt willen doen. Maar wat we wel zouden moeten doen. Een voorbeeld van de gevolgen van de overgrote druk op de huisarts zonder verder inzicht in de gevolgen van diegenen die deze druk leggen.

    Dit alles en nog meer, maakt dat de problemen makkelijker en vaker bij de huisarts en waarschijnlijk ook neurologen en orthopeden terugkomen en blijven terugkomen. Het is bepaald niet makkelijk daaraan weerstand te blijven bieden en als er één hulpverlener zich heeft laten verleiden tot chronische pijnstilling, is uw traject al vrijwel kansloos.

    Mooi stuk ter overpeinzing en ik zal nog meer mijn best doen!"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.