Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Met mij is niets aan de hand

7 reacties

‘Volgens mij moet je naar huis.’ Mijn collega loopt m’n spreekkamer binnen en kijkt me enigszins bezorgd aan. ‘Nee, het gaat wel’, zeg ik. ‘Ik kan zo even rust nemen.’ Hij kijkt me twijfelend aan, maar loopt toch de spreekkamer weer uit.

De ochtend was best goed begonnen, maar na een uur had ik wat moeite gekregen om het beeldscherm van mijn computer scherp te zien. En nog een halfuur later moest ik me vasthouden als ik opstond, omdat ik een lichte valneiging naar rechts had. Ik had ondertussen hoofdpijn en kon me met moeite concentreren op wat de patiënten me te vertellen hadden. Maar nu was mijn ochtendspreekuur klaar. Ik ging even liggen op mijn onderzoeksbank, dan zou het zo wel beter gaan.

Vorige week hadden we vakantie gehad en op de eerste vakantiedag was ik onderuitgegaan in het zwembad. Hoe weet ik niet precies, want ik weet er überhaupt niks meer van. Van het gesprek naderhand niet, dat ik niet naar het ziekenhuis wilde om gehecht te worden, dat ik niet wist waar ik was, niet wist waarom ons nichtje mee was. Helemaal niks. Gelukkig hadden we vakantie, even rustig aan doen, hechtingen eruit en gewoon weer aan het werk. En dat had ik vanmorgen gedaan.

Gisteren was het ook wel een beetje gek, achteraf gezien dan. Ik was boodschappen aan het doen, maar het was net alsof ik in een film was, alles bewoog trager, de lichten in de winkel flikkerden de hele tijd, en ik moest het karretje steeds vasthouden, anders viel ik om. Daarom die dag verder niet zo veel gedaan, ik moest vandaag namelijk gewoon weer werken.

Na het overleg met de assistente ging ik een visite rijden. Echt wel een beetje stom, drie keer de stoeprand geraakt en omdat ik zo’n hoofdpijn had, toch nog even in de auto gelegen. Dan zou ik het middagspreekuur wel weer redden. Ik had al bedacht dat die hoofdpijn wel vervelend was; gelukkig was ik morgen vrij, dan kon ik even bijkomen. Dan donderdag en vrijdag nog, en dan het weekend ook maar even iets rustiger aan doen.

Maar dat middagspreekuur ging niet zo soepel. Eigenlijk ging het lopen naar de wachtkamer niet zo goed meer, maar als ik een beetje steun zocht bij de muur, viel het niet zo op, dacht ik bij mezelf. Weer kwam mijn collega binnenlopen: ‘Ik denk echt dat je naar huis moet, je ziet er niet zo goed uit.’ Ik wimpelde hem af, nog twee patiënten, dan nog maar een stuk of tien telefoontjes, dat ging ik best redden. Hij leek er gek genoeg niet zo blij mee. Wel echt vervelend dat dat gesuis in mijn oren steeds harder leek te worden en ik was voor het eerst moe geworden van mijn patiënten – dat kon eigenlijk niet, ik heb namelijk het leukste werk dat er is. Het was echt maar goed dat ik morgen vrij was.

Ik heb die dag erna niet van de bank kunnen opstaan. Ik moest me, voor het eerst van mijn leven, ziek melden. Met daarna elke dag de verwachting dat ik de volgende dag zeker weer gewoon zou kunnen werken. Dat heeft maanden geduurd. Een dom ongelukje, met door mij onderschatte langdurige gevolgen. Ik zit liever aan de ‘goede’ kant van de tafel in de spreekkamer.

Meer van Marieke Dijkzeul

print dit artikel
  • Marieke Dijkzeul

    Marieke Dijkzeul is al zestien jaar huisarts in Apeldoorn. Onlangs heeft ze een opleiding tot kaderarts palliatieve zorg afgerond. Marieke heeft drie kinderen in de tienerleeftijd.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Emile Keuter, Neuroloog, Aruba 08-08-2019 02:03

    "Wat vreselijk naar zeg. Ik denk dat je een anosognosie had. Pathologische ontkenning van ziekte. Dat treedt op bij functieverlies in de niet dominante hemisfeer, voor de meeste mensen de rechter. Ik hoop dat je het goed maakt en ik wens je beterschap. Dank voor je stukje(s)!"

  • Koster Drs. R., oogarts, Veenendaal 07-08-2019 10:28

    "excuus in mijn eerdere reactie bedoel ik natuurlijk ‘contusio cerebri’"

  • Koster Drs. R., oogarts, Veenendaal 07-08-2019 01:30

    "jammer dat de gestelde diagnose niet wordt vermeld, maar het verhaal lijkt veel op concusio cerebri met als gevolg (klein?) subduraal hematoom
    wel gevaarlijk toch
    sterkte met het herstel"

  • Desiree Hairwassers, Patient advocate borstkanker en erfelijke aanleg voor borst- en eierstokkanker, Huissen 06-08-2019 18:25

    "He jakkie.... Iets met grenzen.... Iets eerder daaraan toegeven, dat mag best. Dat maakt je nog steeds bij lange na geen zeurpiet. Als je goed voor andere wilt zorgen, moet je ook goed voor jezelf zorgen.

    Je kent alle dooddoeners wel. Het is een 'hell of a job'...

    "

  • Elianne van Veelen, Bedrijfsarts, Hoogland 05-08-2019 23:55

    "Hoe herkenbaar!
    Met ons dokters die nog een spreekuur te draaien hebben, kán gewoon niets aan de hand zijn.

    Ik herinner me de mannelijke collega die ‘s morgens bij mij binnenliep met dezelfde opmerking. Ik wimpelde hem 3 keer af, maar hij hield aan en regelde dat ik in de lunchpauze direct naar mijn huisarts ging. Ik liet mijn spullen liggen, ik kwam immers terug? Ik ging omdat hij het per sé wilde, niet omdat ik het nodig vond.

    Mijn werkdag eindigde op de spoedpoli bij de specialist. Met lood in de schoenen belde ik mijn assistente, toegevend dat onze collega gelijk had gehad. Of zij mijn computer wilde afsluiten, bureau wilde opruimen en mijn werk laten overnemen? Ook ik bleef een paar maanden van m’n werk weg.

    Het was een les waar ik nu, 19 jaar later, nog steeds veel aan heb. Niet alleen voor mezelf, maar ook als dokter in contact met een zieke werknemer. Ik aarzel niet deze ervaring te delen met diegene in mijn spreekkamer die zichzelf ook in de weg zit door de onjuiste aanname dat je niet gemist kunt worden, dat het best nog wel gaat, dat je eenvoudigweg niet ziek kunt zijn, Dat kan dus wel. We zijn net gewone mensen.

    @Vincent Leferink: spijker op z’n kop!"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.