Inloggen
Blogs & columns
Blog

Bram Bakker wilde koning én hofnar zijn

6 reacties

Psychiater en BN-er Bram Bakker hangt zijn registratie aan de wilgen en kapt ermee. Hij heeft een grens getrokken. Vanaf nu is hij psychiater af. Zo vertelt Bakker in een uitgebreid interview met Coen Verbraak in de NRC van afgelopen zaterdag.

Hij en zijn grote liefde – de psychiatrie – zijn definitief uit elkaar. Het is maar even dat u het weet. ‘Het vak is me altijd enorm dierbaar geweest. Maar er komt nu ook een eind aan het lijden. Ik heb het vaak niet leuk gehad.’

En om in dezelfde metafoor verder te gaan: ‘Ooit was mijn vak een felbegeerd meisje op afstand. Ik deed enorm mijn best om in haar buurt te komen. Uiteindelijk werd het wat. We raakten verliefd en we trouwden. Totdat ik merkte dat het helemaal geen goed huwelijk meer was.’

Nu blijkt zo ongeveer alles wat Bakker denkt, doet of zegt – en dat is nogal wat – ongefilterd nieuwswaardig. Ook nu weer. Bakker weet al jarenlang de media met groot gemak te vinden én om zijn vinger te winden. En altijd-in-het-nieuws-zijn is the name of the BN game. Een heel bijzondere kwaliteit, die hij deelt met die andere Bram (Moszkowicz). Maar ook deze Bram is uitgeschreven en heeft de groep (moeten) verlaten. Hoorde ik u nu iets over Freud mompelen? 

Terug naar het interview. Scheiden doet lijden. Uit elkaar gaan is no free game. Zelfs niet als je een verstandshuwelijk of latrelatie met je eigen vak hebt. Bakker daarover: ‘Ik ben weggegaan. Maar geen van mijn collega’s heeft geprobeerd me te laten blijven. Dat is voor mij een van de grote pijnpunten: ze zijn me liever kwijt dan rijk.’ En even verderop in het interview volgt een andere ontboezeming: ‘Ik ben met geen enkele psychiater bevriend. En ik ken er echt veel.’

Het zijn maar zes zinnen. Maar wat een emotie en dynamiek zijn hierin samengebald. Je voelt de afwijzing, de pijn, de verlating, het in de kou (laten) staan. Aangelengd met vleugjes miskenning, bitter verwijt, en boosheid. Erbij willen horen door weg te duwen én je te laten (!) terugvragen. Om je psychoanalytische vingers bij af te likken.

Ik heb nog eens een paar oude interviews met Bakker erbij gepakt en nagelezen. Vanaf het prille begin is het hommeles geweest. En ook in dit afscheidsinterview kan Bakker het niet laten de beroepsgroep keer op keer een hak te zetten.

Maar tegelijkertijd koning én hofnar willen zijn is een onmogelijke opgave. Ook voor de Bram Bakkers onder ons. Bij nadere beschouwing viel me nog iets op. In de denkwereld van Bakker lijken het vak en de beroepsgroep één ongedeelde entiteit. Op basis van een soort verstrengeling of versmelting. Maar als je van je vak houdt, en tegelijkertijd je eigen beroepsgroep verafschuwt geeft dat wel schuring in de kop.  

De relatie is blijven steken in een lange reeks van onderlinge verwijten. Met als terugkerend thema: het bespreken van ingewikkelde medische problematiek van soms eigen patiënten in de publieke arena, waarbij het steevast ook gaat over de invulling van het begrip professionele distantie daarbij. Met de zelfmoord van Joost Zwagerman als absoluut klapstuk. Zo ziet de wet tot behoud van ellende er dus uit.

Beëindiging van deze vechtrelatie is dus een verstandig besluit. Want het heeft nooit geboterd tussen Bakker en de beroepsgroep. Het is tijd de wonden te likken en separaat verder te gaan.

Ik neem aan dat Bakker – net als die andere Bram – als BN-er zijn weg in het goudomrande talkshow-, spelletjes- en lezingencircuit wel weet te vinden. Dus wellicht kunt u zich straks inschrijven voor de nieuwe masterclass van de Twee Brammen: Ik ben het middelpunt van de wereld. En wie is u?  

Meer van Dolf Algra
  • Dolf Algra

    Dolf Algra (1952) was tot voor kort zelfstandig bedrijfsarts en adviseur in Rotterdam.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • A.F. Algra

    commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid

    A.F. Algra#dolfalgra1234@gmail.com##commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid#optinsubscribe:y#optinentrysubscribe:n#

    11-11-2021 12:53

    Dat Bakker zich kwetsbaar opstelt én met een aantal levens en professionele vraagstukken worstelt lijkt mij een juiste observatie van @ van der Pol.

    Zo merkt Bakker in dit interview bijvoorbeeld op : 'psychiaters zijn echt niet beter dan de mens...en die wij proberen te helpen', 'wij zitten dit vak allemaal te doen omdat het over onszelf gaat' en 'ik worstel net zo zeer met het bestaan als jij '.

    Ook geeft hij een vrij freudiaanse duiding waar ‘zijn strijdbaarheid en grote bek’ vandaan zouden komen. Bakker kiest ‘altijd voor beweging.' Ook al gooit hij zijn eigen glazen daar mee in’.

    Hij is dus inderdaad een mens zoals wij. Ach, iedere vogel zingt zoals hij gebekt is. Tot zover geen probleem. Op zich waardevolle overdenkingen ook.

    Maar de vraag die bij mij opkomt is: waarom hij dit allemaal zo publiekelijk wil ventileren en waarom moeten wij - de krantenlezers - dit eigenlijk allemaal weten ? Wie of wat is daarmee gediend ? En – wellicht nog belangrijker - is het eigenlijk wel functioneel ? Is dit professioneel gedrag ? Welk doel dient het ?

    Die geëtaleerde kwetsbaarheid lijkt niet alleen zijn handelsmerk te zijn, maar tegelijkertijd (hoe paradoxaal wil je het hebben) ook zijn handelswaar. Blijkt uit de vele interviews, presentaties, voorstellingen. Waarbij hij vrijelijk - en naar het lijkt ongeremd put - én (laakbaar) uit de school klapt met patiënten verhalen.

    Grenzeloos is het woord wat bij mij opkomt. En dat lijkt bij het uitoefenen van juist een vak als psychiater niet wenselijk. Daar zit hem wat mij betreft de kneep.

    Dat Bakker zich kwetsbaar opstelt én met een aantal levens en professionele vraagstukken worstelt lijkt mij een juiste observatie van @ van der Pol.

    Zo merkt Bakker in dit interview bijvoorbeeld op : 'psychiaters zijn echt niet beter dan de mensen die wij proberen te helpen', 'wij zitten dit vak allemaal te doen omdat het over onszelf gaat' en 'ik worstel net zo zeer met het bestaan als jij '.

    Ook geeft hij een vrij freudiaanse duiding waar ‘zijn strijdbaarheid en grote bek’ vandaan zouden komen. Bakker kiest ‘altijd voor beweging.' Ook al gooit hij zijn eigen glazen daar mee in’.

    Hij is dus inderdaad een mens zoals wij. Ach, iedere vogel zingt zoals hij gebekt is. Tot zover geen probleem. Op zich waardevolle overdenkingen ook.

    Maar de vraag die bij mij opkomt is: waarom hij dit allemaal zo publiekelijk wil ventileren en waarom moeten wij - de krantenlezers - dit eigenlijk allemaal weten ? Wie of wat is daarmee gediend ? En – wellicht nog belangrijker - is het eigenlijk wel functioneel ? Is dit professioneel gedrag ? Welk doel dient het ?

    Die geëtaleerde kwetsbaarheid lijkt niet alleen zijn handelsmerk te zijn, maar tegelijkertijd (hoe paradoxaal wil je het hebben) ook zijn handelswaar. Blijkt uit de vele interviews, presentaties, voorstellingen. Waarbij hij vrijelijk - en naar het lijkt ongeremd put - én (laakbaar) uit de school klapt met patiënten verhalen.

    Grenzeloos is het woord wat bij mij opkomt. En dat lijkt bij het uitoefenen van juist een vak als psychiater niet wenselijk. Daar zit hem wat mij betreft de kneep.

    • M.D. Oosterhoff

      Psychiater, THESINGE

      M.D. Oosterhoff#menno@dwang.eu#THESINGE#Psychiater#optinsubscribe:n#optinentrysubscribe:n#

      14-11-2021 15:33

      Beste Dolf. Ik vind je reactie genuanceerd. Maar wat er wel en niet publiekelijk moet vind ik ingewikkeld. Dat hulpverleners meer laten zien van hun eigen kwetsbaarheid hoeft niet te betekenen dat ze uit hun professionele rol vallen. Ik heb over mi...jn beslissing open te zijn over mijn dwangstoornis vooraf lang nagedacht, maar achteraf nooit spijt gehad. Voor patiënten is het steunend te weten dat ook professionals mensen zijn. En ook dat een psychische aandoening niet iets is waar je je voor hoeft te schamen. Maximum aan nabijheid met behoud van distantie is een juist adagium maar de nadruk lag wel op de distantie. Het gaat altijd over het zoeken van het juiste midde

      Beste Dolf. Ik vind je reactie genuanceerd. Maar wat er wel en niet publiekelijk moet vind ik ingewikkeld. Dat hulpverleners meer laten zien van hun eigen kwetsbaarheid hoeft niet te betekenen dat ze uit hun professionele rol vallen. Ik heb over mijn beslissing open te zijn over mijn dwangstoornis vooraf lang nagedacht, maar achteraf nooit spijt gehad. Voor patiënten is het steunend te weten dat ook professionals mensen zijn. En ook dat een psychische aandoening niet iets is waar je je voor hoeft te schamen. Maximum aan nabijheid met behoud van distantie is een juist adagium maar de nadruk lag wel op de distantie. Het gaat altijd over het zoeken van het juiste midde

      • A.F. Algra

        commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid - oud bedrijfsarts, Rotterdam

        A.F. Algra#dolfalgra1234@gmail.com#Rotterdam#commentator, opiniemaker zorg en sociale zekerheid - oud bedrijfsarts#optinsubscribe:y#optinentrysubscribe:n#

        14-11-2021 20:05

        Je hebt gelijk. Het is en het blijft een ingewikkelde, fragiele, delicate balanceer act. Dank daarvoor @ Menno.

        Openheid, nabijheid - zoals je terecht aanstipt – maar ook distantie. En natuurlijk het inhoudelijke professioneel advies. Psychiater ...zijn lijkt mij geen gemakkelijk beroep.

        Toch komt het mij voor dat Bram Bakker de vraagstukken en worstelingen waar hij bij patiënten tegen aanloopt vooral benaderd vanuit eigen ego (toestand) - en denkkader – valt mij op als je al die interviews leest.

        Iemand maakte onderscheid tussen vier verschillende aspecten aan een professionele identiteit. Het : institutioneel frame, professioneel frame, professioneel zelf en persoonlijk zelf.

        Op zich een hanteerbaar concept lijkt mij. Bij Bakker lijkt alles vloeibaar en fluïde. Dat roept de vraag op: Dus: waar eindigt Bakker en begint zijn patiënt. Of juist andersom.

        Illustratief daarvoor is de kop van interview van Bakker met de regionale kranten - Jongens van mijn leeftijd zijn te weinig geknuffeld.

        Maar de - ik ben tenminste in het nieuws - machine staat in ieder geval op volle toeren. That was the name name of the BN game

        Noord Hollands dagblad - Jongens van mijn leeftijd zij n te weinig geknuffeld
        https://www.noordhollandsdagblad.nl/cnt/dmf20211112_84840166?utm_source=google&utm_medium=organic

        Of bekijk: Op1 met best aardig interview met Bakker

        https://op1npo.nl/2021/11/09/bram-bakker-over-zijn-besluit-om-te-stoppen-als-psychiater/




        Je hebt gelijk. Het is en het blijft een ingewikkelde, fragiele, delicate balanceer act. Dank daarvoor @ Menno.

        Openheid, nabijheid - zoals je terecht aanstipt – maar ook distantie. En natuurlijk het inhoudelijke professioneel advies. Psychiater zijn lijkt mij geen gemakkelijk beroep.

        Toch komt het mij voor dat Bram Bakker de vraagstukken en worstelingen waar hij bij patiënten tegen aanloopt vooral benaderd vanuit eigen ego (toestand) - en denkkader – valt mij op als je al die interviews leest.

        Iemand maakte onderscheid tussen vier verschillende aspecten aan een professionele identiteit. Het : institutioneel frame, professioneel frame, professioneel zelf en persoonlijk zelf.

        Op zich een hanteerbaar concept lijkt mij. Bij Bakker lijkt alles vloeibaar en fluïde. Dat roept de vraag op: Dus: waar eindigt Bakker en begint zijn patiënt. Of juist andersom.

        Illustratief daarvoor is de kop van interview van Bakker met de regionale kranten - Jongens van mijn leeftijd zijn te weinig geknuffeld.

        Maar de - ik ben tenminste in het nieuws - machine staat in ieder geval op volle toeren. That was the name name of the BN game

        Noord Hollands dagblad - Jongens van mijn leeftijd zij n te weinig geknuffeld
        https://www.noordhollandsdagblad.nl/cnt/dmf20211112_84840166?utm_source=google&utm_medium=organic

        Of bekijk: Op1 met best aardig interview met Bakker

        https://op1npo.nl/2021/11/09/bram-bakker-over-zijn-besluit-om-te-stoppen-als-psychiater/




  • H. van der Pol

    psychiater, Heerenveen

    H. van der Pol#henkvanderpol1959@outlook.com#Heerenveen#psychiater#optinsubscribe:n#optinentrysubscribe:n#

    10-11-2021 17:51

    Naar aanleiding van deze column heb ik zojuist het interview gelezen met collega Bakker.
    Ik vind dat hem in deze column onrecht wordt gedaan.
    Natuurlijk valt er van alles te zeggen en te vinden over zijn optreden in de media gedurende de afgelopen... jaren en zijn sterk wisselende visies op psychiatrische ziektes en hoe je die moet benaderen. Ik moet bekennen dat ook ik me vaak aan zijn stijl van optreden heb geërgerd.
    Maar in dit interview zie ik iemand die het lef heeft zich te laten zien met zijn onzekere en kwetsbare kanten. Een mens die worstelt met de wereld en met zichzelf. Een mens zoals wij allemaal.

    Naar aanleiding van deze column heb ik zojuist het interview gelezen met collega Bakker.
    Ik vind dat hem in deze column onrecht wordt gedaan.
    Natuurlijk valt er van alles te zeggen en te vinden over zijn optreden in de media gedurende de afgelopen jaren en zijn sterk wisselende visies op psychiatrische ziektes en hoe je die moet benaderen. Ik moet bekennen dat ook ik me vaak aan zijn stijl van optreden heb geërgerd.
    Maar in dit interview zie ik iemand die het lef heeft zich te laten zien met zijn onzekere en kwetsbare kanten. Een mens die worstelt met de wereld en met zichzelf. Een mens zoals wij allemaal.

    • E.J.W. Keuter

      neuroloog, Fluitenberg

      E.J.W. Keuter#emile.keuter.sr@gmail.com#Fluitenberg#neuroloog#optinsubscribe:n#optinentrysubscribe:n#

      10-11-2021 20:27

      Ja Bram Bakker lijkt me een heel intelligente en eerlijke man. Ik vind hem ook moedig en hij heeft veel inzicht in transactionele psychodynamiek. Maar ik vind de vergelijking met de andere Bram erg sterk. Het is allemaal wel grandioos, verongelijkt e...n theatraal. Ik hoop dat collega Bakker gelukkig blijft als psychotherapeut np (niet psychiater). Ik hoop in ieder geval dat hij gelukkig blijft.

      Ja Bram Bakker lijkt me een heel intelligente en eerlijke man. Ik vind hem ook moedig en hij heeft veel inzicht in transactionele psychodynamiek. Maar ik vind de vergelijking met de andere Bram erg sterk. Het is allemaal wel grandioos, verongelijkt en theatraal. Ik hoop dat collega Bakker gelukkig blijft als psychotherapeut np (niet psychiater). Ik hoop in ieder geval dat hij gelukkig blijft.

  • E.J.W. Keuter

    neuroloog, Fluitenberg

    E.J.W. Keuter#emile.keuter.sr@gmail.com#Fluitenberg#neuroloog#optinsubscribe:n#optinentrysubscribe:n#

    10-11-2021 14:07

    lekker scherp, Dolf. dank voor de analyse.

    lekker scherp, Dolf. dank voor de analyse.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.