Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
psychiatrie

‘Complexiteit is juist de schoonheid van ons vak’

Psychiater Floortje Scheepers gelooft niet in simpele oplossingen

4 reacties
Erik van 't Woud
Erik van 't Woud

De psyche doorgrond je niet met een biomedisch model, stelt kinder- en jeugdpsychiater Floortje Scheepers. Daarvoor heb je tal van invalshoeken nodig. ‘We moeten dat omarmen, in plaats van de psyche te versimpelen alsof het gaat om een nier, lever, of hart.’

‘Nog steeds zijn er veel patiënten met ernstige psychische problemen die onvoldoende baat hebben bij de huidige psychiatrische zorg. Maatschappelijk doen complexe psychiatrische patiënten nauwelijks mee en lijken de meeste mensen vooral last van ze te hebben. Jarenlang dolen ze soms rond in het systeem van crisis naar crisis zonder verder te komen, vernietigende stilstand dus.’

Het klonk als een aanklacht, deze passage uit de oratie die Floortje Scheepers, kinder- en jeugdpsychiater en hoogleraar innovatie in de ggz (UMC Utrecht) in maart van dit jaar uitsprak. Ze liet het niet bij een simpele constatering. Ze voerde ook een reeks oorzaken op: ‘Lange wachtlijsten, steeds veranderende diagnoses waarbij hulpverleners hoofdschuddend naar elkaar wijzen, publiekelijk geruzie tussen psychiaters die er allemaal een andere overtuigende visie op na houden, geen geschikte behandelingen voor verwarde personen op straat of patiënten met meerdere problemen tegelijkertijd.’

print dit artikel
interview psychiatrie
  • Henk Maassen

    Henk Maassen (1958) is journalist bij Medisch Contact, met speciale belangstelling voor psychiatrie en neurowetenschappen, sociale geneeskunde en economie van de gezondheidszorg.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Martin Beeres, Huisarts, Hoelaken 14-08-2018 13:43

    "Erg mooi interview en ook een warm pleidooi naar het verhaal te luisteren. Vaak zijn er verschillende factoren die de klachten bepalen. Een bepaald symptoom eruit lichten geeft geen blijvend verandering. Ben ook helemaal met Anne-Marie hierboven eens dat we maatschappelijke ontwikkelingen en bedreigingen niet gelijk moeten medicaliseren tot een psychiatrisch probleem. Inderdaad schijft Trudy Dehue mooi hierover in haar boeken 'Betere Mensen' en 'De depressie-epidemie'. Maar wij als professionals moeten dus ook 'Nee' durven zeggen als de maatschappij of patiënten deze problemen wel willen medicaliseren/psychiatriseren. Zie daarover artikel van Remke van Staveren in MC 20 van 17mei. En heet van de naald: vandaag een goed interview in de Volkskrant over stress, verslaving, angst klachten bij studenten. (Volkskrant 13-08-2018). Willen we niet allemaal teveel? Laten we ons niet teveel opjutten? Mooi leesbaar klein boekje hierover is van de Filosoof Bun Chul Han: 'de vermoeide samenleving'."

  • W.J.Duits, Bedrijfsarts, Houten 14-08-2018 07:57

    "Als bedrijfsarts zie ik veel problematiek langkomen. Mensen kunnen niet meer werken, vaak ligt dat in een combinatie van factoren. Als je vervolgens kijkt hoe er met deze mensen wordt omgegaan in de zorg, dan wordt er m.n. naar de gevolgen hiervan gekeken. Mensen die geestelijk overbelast raken uiten dat of in “burn-out”, of depressie, of angststoornissen. Als je deze ziektebeelden nu eens ziet als symptoom dan vraagt het een hele andere benadering. Vergeet ook niet het ziekmakende effect van het beschrijven van depressie als een calamiteit voor een patiënt.
    Het is goed dat we anders willen gaan kijken in de GGZ."

  • Anne-Marie van Dam, psychiater, Amsterdam 10-08-2018 15:16

    "Mooi interview, mooie visie. De reactie van collega Funcke valt ook naar volwassenen door te trekken. Ook bij volwassenen zijn vele variaties van het normale. Door de steeds hogere eisen die de maatschappij stelt (bijv DigiD hebben is noodzakelijk voor een volwassene) komen steeds meer mensen steeds minder mee. Als psychiater ben ik heel veel bezig met normaliseren en mensen uit ggz-handen houden. Hetgeen je dan door anderen niet in dank wordt afgenomen. Ook afwijkend gedrag op straat, agressie, wordt graag psychiatrisch geduid en dan mag ik het oplossen.
    Niet iedereen heeft een DSM-diagnose of een psychiatrische diagnose...."

  • Henk Funcke, Jeugdarts KNMG; Arts Maatschappij en Gezondheid, Valkenswaard 09-08-2018 15:59

    "Een mooi interview met Floortje Scheepers. Zij noemt de veranderingen in diagnostiek en begeleiding (bij kinderen) bij de naam. Of gedrag afwijkend is wordt niet bepaalt door DSM-criteria. Er is zoveel normale diversiteit. Gedrag is een overlevingsmiddel/manier. Vaak effectief, soms ook niet. Hoe je omgaat met jouw omgeving heeft te maken met jouw mogelijkheden en met jouw omgeving. De normen die de omgeving/maatschappij als normaal of toelaatbaar beschouwd (mag je druk zijn als 5 jarig jongetje in een klas met 30 andere kleuters?) zijn de laatste decennia erg veranderd. Er wordt minder diversiteit getolereerd. Kinderen die zich nét anders gedragen dan gewenst, zijn vaak heel gewone kinderen. Er speelt geen pathologie. Maar de omgeving en de maatschappij stelt eisen die te hoog zijn voor jouw zich ontwikkelend brein.
    En daar reageer je als kind natuurlijk op. Als die reactie past binnen huidige DSM-criteria dan ben je ineens niet meer normaal? Over de veranderende normeringen in de DSM heeft Trudy Duhue een zeer lezenswaardig boek geschreven (Betere Mensen, over gezondheid als keuze en koopwaar).
    Het verhaal van het kind (en niet dat van de omgeving alleen) is bepalend of het kind wel of geen afwijkend gedrag vertoont en behandeld moet gaan worden.
    "

 
Akkoord Cookievoorkeuren aanpassen

Medisch Contact gebruikt cookies en scripts om uw gebruik van onze website geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen en op uw profiel afgestemde advertenties kunnen tonen. Ook gebruiken we cookies en scripts om integratie met social media (Twitter, Facebook, LinkedIn, etc.) mogelijk te maken. Meer informatie vindt u in onze cookieverklaring en in onze Privacyverklaring