Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Praktijkperikelen
1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Ben ik soms een zorgkantoor?

7 reacties

Een greep uit mijn agenda van vanochtend:

8.45 - telefonisch consult: moeder wil schriftelijk bewijs dat kindje hooikoorts heeft, want school stuurt haar steeds naar huis en ze loopt achterstand op.

9.00 - verzoek via assistente: patiënt wil dat ook het CDT op het labformulier wordt aangekruist.

9.15 - e-mail: patiënte heeft uitdraai medisch dossier nodig voor vechtscheiding met rechtbankzitting volgende week.

9.45 - telefoontje: neuroloog vraagt nieuwe verwijzing voor rugpijn want patiënte was bij hem voor andere klacht.

10.00 - consult: patiënte vraagt meteen verwijzing neuroloog, want ze wil weten waar haar pijn vandaan komt.

11.00 - zoon belt voor de honderdste keer over moeder die weer te veel gedronken heeft en ik heb ze al 99 keer eerder geholpen met verwijzing, gesprekken, medicatie, etc.

11.30 - e-mailconsult: dokter, graag lab wegens moeheid; ik kom vanmiddag het formulier ophalen.

12.00 - woonvoorziening belt dat er een autismetest bij Mirjam moet worden afgenomen, terwijl we allemaal al 25 jaar weten dat Mirjam autisme heeft. Om meerdere redenen weiger ik, wat niet begrepen wordt.

Bij het doorlezen van de post tref ik het volgende aan. Na een bariatrische ingreep verzoekt de chirurg mij de komende jaren 'het PTH, calcium, albumine en vit. D te controleren'. Een dermatoloog verzoekt mij voor patiënt een verwijzing naar een allergoloog te maken. Een verzorgingshuis doet een MRSA-test bij het personeel en omdat er één positief bleek wordt deze naar mij verwezen. Een neuroloog eindigt zijn brief met: 'Nachtspalk via huisarts'. En een verloskundige stuurt een patiënte naar mij met een briefje: 'Graag een gynaecologische echo wegens bloedverlies zes weken postpartum'.

Het gekke is dat er ook dagen zijn dat ik met enige voldoening na een trombosebeen, een coronair syndroom, een subarachnoïdale bloeding en een appendicitis in mijn stoel plof, maar het bovenstaande bureaucratische en u-vraagt-wij-draaiengehalte neemt hand over hand toe en is bijzonder demotiverend.

Wat ben ik nou eigenlijk, een zorgkantoor of een dokter?

lees ook
Praktijkperikel
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • A. Colon

    neuroloog, Budel-Dorplein

    03-05-2021 22:11

    Beste Arjen,

    Hier treedt een misverstand op. Oftewel, ik heb mij niet duidelijk genoeg uitgedrukt. Als ik een diagnose vermoed waar ik het fijne niet echt van af weet dan ga ik niet lukraak allerlei onderzoek aanvragen omdat ik dan uitslagen terug... zou krijgen waar ik niet verder mee kan. Ik vraag het dus niet aan want inderdaad, als ik iets aanvraag moet ik zelf iets doen met de uitslag. Wat ik dan dus doe is de huisarts vragen of mijn Ruhmke-gevoel correct is en of deze een indicatie ziet om via verder onderzoek te doen. Als ik al een duidelijk idee heb dat er mogelijk specialistische benadering nodig is dan verwijs ik naar het betreffende specialisme met brief in cc naar de huisarts of na telefonisch overleg met de huisarts. Ik vind het stiekem ook wel lekker om het af en toe "lekker zelf te doen". Werkend in een categoraal centrum is mijn directe overleg met andere specialismen echter nogal beperkt, want anders zouden de wandelgangen ook nog een goede tussenstap zijn. In mijn positie is die regisseur echter onontbeerlijk voor goede zorg.
    Je voorbeeld van de brief van A-umc is hemeltergend. Medisch-inhoudelijk gebeuren er vele mooie dingen in het A-umc, administratief/indekkend is dit meer AU-mc
    Aan ***: U heeft met uw voorbeelden overwegend gelijk: dit is niet zoals het hoort. Uitzondering zou ik willen maken voor de herhaalmedicatie: bij chronische patiënten (b.v. goed ingestelde diabetici, mensen met hypertensie, epileptici) is dit door gebruik van het eigen risico wel erg duur. Zouden we daar geen coulance voor op kunnen brengen? Terugverwijzing naar de specialist bij ontregeling is bij ons nooit een probleem.

    Beste Arjen,

    Hier treedt een misverstand op. Oftewel, ik heb mij niet duidelijk genoeg uitgedrukt. Als ik een diagnose vermoed waar ik het fijne niet echt van af weet dan ga ik niet lukraak allerlei onderzoek aanvragen omdat ik dan uitslagen terug zou krijgen waar ik niet verder mee kan. Ik vraag het dus niet aan want inderdaad, als ik iets aanvraag moet ik zelf iets doen met de uitslag. Wat ik dan dus doe is de huisarts vragen of mijn Ruhmke-gevoel correct is en of deze een indicatie ziet om via verder onderzoek te doen. Als ik al een duidelijk idee heb dat er mogelijk specialistische benadering nodig is dan verwijs ik naar het betreffende specialisme met brief in cc naar de huisarts of na telefonisch overleg met de huisarts. Ik vind het stiekem ook wel lekker om het af en toe "lekker zelf te doen". Werkend in een categoraal centrum is mijn directe overleg met andere specialismen echter nogal beperkt, want anders zouden de wandelgangen ook nog een goede tussenstap zijn. In mijn positie is die regisseur echter onontbeerlijk voor goede zorg.
    Je voorbeeld van de brief van A-umc is hemeltergend. Medisch-inhoudelijk gebeuren er vele mooie dingen in het A-umc, administratief/indekkend is dit meer AU-mc
    Aan ***: U heeft met uw voorbeelden overwegend gelijk: dit is niet zoals het hoort. Uitzondering zou ik willen maken voor de herhaalmedicatie: bij chronische patiënten (b.v. goed ingestelde diabetici, mensen met hypertensie, epileptici) is dit door gebruik van het eigen risico wel erg duur. Zouden we daar geen coulance voor op kunnen brengen? Terugverwijzing naar de specialist bij ontregeling is bij ons nooit een probleem.

  • Arjen Göbel

    Huisarts, Amstelveen

    30-04-2021 09:23

    Wat denken jullie hiervan.

    Dit staat onderaan een brief van de VU die elektronisch binnenkomt:

    "NB: brieven aan de huisarts worden elektronisch verstuurd met edifact.
    Hiermee kan informatie verloren gaan. Het Amsterdam-UMC houdt zich
    hiervoor... niet verantwoordelijk. Een originele brief kan opgevraagd
    worden."

    Maar je weet toch niet wat je mist als er iets mist, dus waar slaat zo'n zin nou op? Stuur dan standaard een brief per post en hou op met elektronisch verzenden; het is het één of het ander.
    Bovendien: wie heeft het wel eens meegemaakt dat er 'iets verloren gaat'? Ik niet.

    Wat denken jullie hiervan.

    Dit staat onderaan een brief van de VU die elektronisch binnenkomt:

    "NB: brieven aan de huisarts worden elektronisch verstuurd met edifact.
    Hiermee kan informatie verloren gaan. Het Amsterdam-UMC houdt zich
    hiervoor niet verantwoordelijk. Een originele brief kan opgevraagd
    worden."

    Maar je weet toch niet wat je mist als er iets mist, dus waar slaat zo'n zin nou op? Stuur dan standaard een brief per post en hou op met elektronisch verzenden; het is het één of het ander.
    Bovendien: wie heeft het wel eens meegemaakt dat er 'iets verloren gaat'? Ik niet.

  • ***

    Huisarts, Den bosch

    28-04-2021 21:17

    @ A.Colon: mijn collega heeft eigenlijk al het perfecte antwoord gegeven.
    Het is echt opvallend hoeveel specialisten de afgelopen jaren zijn gaan dumpen bij de huisarts.
    Een aantal DAGELIJKS voorkomende voorbeelden:
    - patient belt voor herhaalmedi...catie, is bij de specialist onder (langdurige) behandeling voor aandoening waar deze medicatie bij hoort -> belt u de poli daarvoor aub, gaat niet via de huisarts!
    - specialist start medicatie waarbij na 2 wkn lab. gecontroleerd moet worden. Of de huisarts dit even wil doen? -> nee dank u. Als u medicatie start waarvan je weet dat de NF kan verslechteren, dan dien je dit als voorschrijvend arts ook netjes zelf even te controleren. Dit ging 5 jaar terug nooit via de huisarts. Waarom nu wel?? Kwestie van patient een lab.formulier geven/mailen en in uw agenda een herinnering te zetten voor controle lab. Waarom zou de HA uw lab. moeten gaan verrichten en controleren? Wat als het afwijkend is??
    - patient is bij de neuroloog, die vindt verwijzing orthopeed noodzakelijk. Regelt dit niet zelf, maar stuurt patient naar de huisarts met (soms) een brief dat die dit dient te regelen. -> inmiddels laten we patienten zelf met de poli bellen, onze assistentes willen hier geen energie meer in steken, werkt vooralsnog vaak prima, maar patient heeft wel het gevoel door het zkh niet serieus genomen te worden en snapt er vaak de ballen van.
    - patiente van 16 jaar met anorexia, zit er vol in, zeer pathologische gedachten en gedrag: in 1 maand 18 kg verloren. Nergens bij een GGZ in zorg te krijgen, want haar BMI is 'nog maar' 16 (!). Uiteindelijk na 4 dagen bellen (ja, serieus, dit is geen grap!) ergens een intake bij een GGZ instelling gehad. Maar nog geen ruimte voor behandeling... Er volgt een brief: 'of de huisarts in de tussentijd de lichamelijke gezondheid van patiente in de gaten wil houden', met bijgevoegd een crisisprotocol voor ECG en lab....HELP! Doodeng......

    @ A.Colon: mijn collega heeft eigenlijk al het perfecte antwoord gegeven.
    Het is echt opvallend hoeveel specialisten de afgelopen jaren zijn gaan dumpen bij de huisarts.
    Een aantal DAGELIJKS voorkomende voorbeelden:
    - patient belt voor herhaalmedicatie, is bij de specialist onder (langdurige) behandeling voor aandoening waar deze medicatie bij hoort -> belt u de poli daarvoor aub, gaat niet via de huisarts!
    - specialist start medicatie waarbij na 2 wkn lab. gecontroleerd moet worden. Of de huisarts dit even wil doen? -> nee dank u. Als u medicatie start waarvan je weet dat de NF kan verslechteren, dan dien je dit als voorschrijvend arts ook netjes zelf even te controleren. Dit ging 5 jaar terug nooit via de huisarts. Waarom nu wel?? Kwestie van patient een lab.formulier geven/mailen en in uw agenda een herinnering te zetten voor controle lab. Waarom zou de HA uw lab. moeten gaan verrichten en controleren? Wat als het afwijkend is??
    - patient is bij de neuroloog, die vindt verwijzing orthopeed noodzakelijk. Regelt dit niet zelf, maar stuurt patient naar de huisarts met (soms) een brief dat die dit dient te regelen. -> inmiddels laten we patienten zelf met de poli bellen, onze assistentes willen hier geen energie meer in steken, werkt vooralsnog vaak prima, maar patient heeft wel het gevoel door het zkh niet serieus genomen te worden en snapt er vaak de ballen van.
    - patiente van 16 jaar met anorexia, zit er vol in, zeer pathologische gedachten en gedrag: in 1 maand 18 kg verloren. Nergens bij een GGZ in zorg te krijgen, want haar BMI is 'nog maar' 16 (!). Uiteindelijk na 4 dagen bellen (ja, serieus, dit is geen grap!) ergens een intake bij een GGZ instelling gehad. Maar nog geen ruimte voor behandeling... Er volgt een brief: 'of de huisarts in de tussentijd de lichamelijke gezondheid van patiente in de gaten wil houden', met bijgevoegd een crisisprotocol voor ECG en lab....HELP! Doodeng......

  • Arjen Göbel

    Huisarts, Amstelveen

    28-04-2021 12:12

    En daarbij: ik vind het een eer dat je aan mij vraagt of een verwijzing zinvol is, maar dat betekent nog niet dat ik die verwijzing ook ga schrijven, dat mag je als specialist - zeer kundige mensen - toch echt zelf doen.

    Wat er vaak gebeurt is da...t de specialist heel droog schrijft 'verwijzing naar [ander specialisme] via huisarts'. Dat betekent dan dat ik achter mijn tekstverwerker moet gaan zitten, de inhoudelijke tekst van die verwijzing moet gaan zitten verzinnen (en dat is - als je niet zelf de verwijzer bent - geen sinecure), en moet versturen. En daarmee ook onbedoeld partner in crime wordt van lange wachttijden, terwijl het een verwijzing is die bij de specialist is ontstaan en daardoor specifieke eigenschappen heeft.

    Intercollegiale verwijzingen tussen specialisten zijn prima, zéker als ze zin hebben en al helemaal als ze overlegd zijn met ons maar dat is wat mij betreft geen voorwaarde.

    Het klinkt onsympathieker dan ik het bedoel, maar eigenlijk zou ik willen zeggen: doe het lekker zelf! ;-)

    En daarbij: ik vind het een eer dat je aan mij vraagt of een verwijzing zinvol is, maar dat betekent nog niet dat ik die verwijzing ook ga schrijven, dat mag je als specialist - zeer kundige mensen - toch echt zelf doen.

    Wat er vaak gebeurt is dat de specialist heel droog schrijft 'verwijzing naar [ander specialisme] via huisarts'. Dat betekent dan dat ik achter mijn tekstverwerker moet gaan zitten, de inhoudelijke tekst van die verwijzing moet gaan zitten verzinnen (en dat is - als je niet zelf de verwijzer bent - geen sinecure), en moet versturen. En daarmee ook onbedoeld partner in crime wordt van lange wachttijden, terwijl het een verwijzing is die bij de specialist is ontstaan en daardoor specifieke eigenschappen heeft.

    Intercollegiale verwijzingen tussen specialisten zijn prima, zéker als ze zin hebben en al helemaal als ze overlegd zijn met ons maar dat is wat mij betreft geen voorwaarde.

    Het klinkt onsympathieker dan ik het bedoel, maar eigenlijk zou ik willen zeggen: doe het lekker zelf! ;-)

  • Arjen Göbel

    Huisarts, Amstelveen

    28-04-2021 12:04

    @ A. Colon: je hebt het over door jou aangevraagde 'uitslagen waar je niks mee kan'.
    Maar waarom vraag je ze dan aan??

    Mijn standpunt is: Het afhandelen van de uitslagen is de verantwoordelijkheid van de aanvrager. Dat kun je niet zonder pardon e...rgens anders neerleggen tenzij je bewust intercollegiaal doorverwijst.

    Wij hebben nooit gezegd dat we 'spin in het web' (willen) zijn. Wel regisseur van de zorg.
    Maar een regisseur is in zijn algemeenheid iemand die aanwijzingen geeft en niet ontvangt!

    @ A. Colon: je hebt het over door jou aangevraagde 'uitslagen waar je niks mee kan'.
    Maar waarom vraag je ze dan aan??

    Mijn standpunt is: Het afhandelen van de uitslagen is de verantwoordelijkheid van de aanvrager. Dat kun je niet zonder pardon ergens anders neerleggen tenzij je bewust intercollegiaal doorverwijst.

    Wij hebben nooit gezegd dat we 'spin in het web' (willen) zijn. Wel regisseur van de zorg.
    Maar een regisseur is in zijn algemeenheid iemand die aanwijzingen geeft en niet ontvangt!

  • A. Colon

    Neuroloog, Budel-Dorplein

    28-04-2021 02:57

    aan ***, Als ik een patient zie dan vallen mij ook wel eens niet-neurologische zaken op. Daar heb ik toch minder kaas van gegeten. Plus dat ik geleerd heb dat de huisarts de spin in het web is en meer overzicht over de patient heeft. Als ik het dus n...iet vertrouw dan vraag ik de huisarts te kijken of verwijzing zinvol is. Zorgt er ook voor dat de uitslagen waar ik niets mee kan rechtstreeks bij de huisarts terecht komen. Begrijp ik goed dat u ervoor pleit de huisarts uit deze keten te schrappen???

    aan ***, Als ik een patient zie dan vallen mij ook wel eens niet-neurologische zaken op. Daar heb ik toch minder kaas van gegeten. Plus dat ik geleerd heb dat de huisarts de spin in het web is en meer overzicht over de patient heeft. Als ik het dus niet vertrouw dan vraag ik de huisarts te kijken of verwijzing zinvol is. Zorgt er ook voor dat de uitslagen waar ik niets mee kan rechtstreeks bij de huisarts terecht komen. Begrijp ik goed dat u ervoor pleit de huisarts uit deze keten te schrappen???

  • ***

    Huisarts

    24-04-2021 11:29

    Dank voor dit stuk! Jammer, maar volledig herkenbaar en neemt zienderogen toe de laatste jaren. Demotiveert enorm, ik ben huisarts en wil dit ook blijven; geen secretaresse van de specialist of wie dan ook. Zonder bezoek aan het spreekuur bij ons géé...n verwijzing. Verwijzingen of labcontroles die specialisten nodig vinden; mogen ze fijn zelf regelen. AFSCHUIFGENEESKUNDE heet dit bij ons in de praktijk.
    Patiënten begrijpen het eigenlijk altijd bij uitleg van onze kant, maar uitleg is steeds vaker nodig. Kost veel tijd, tijd die we liever aan geneeskunde zouden besteden en daarnaast geen taak voor de huisarts.

    Voorbeeld; als ik bij een patiënt diuretica opstart, laat ik ook niet de specialist na 2 weken de nierfunctie controleren, terwijl de patiënt gewoon nog bij mij terugkomt?! Dit zag ik 10 jaar terug nooit gebeuren. Nu wordt daartoe continue en poging gedaan.

    Mijn oprechte vraag aan mijn collega's; wat is de reden daarvan? Misschien goed om hierover met elkaar in gesprek te gaan? Van onze vrienden die specialist zijn, hoor ik dat de geldkraan in de ziekenhuizen steeds verder dichtgaat. Dit betekent echter niet dat ik daarmee maar de secretaresse van de specialist moet worden.

    Dank voor dit stuk! Jammer, maar volledig herkenbaar en neemt zienderogen toe de laatste jaren. Demotiveert enorm, ik ben huisarts en wil dit ook blijven; geen secretaresse van de specialist of wie dan ook. Zonder bezoek aan het spreekuur bij ons géén verwijzing. Verwijzingen of labcontroles die specialisten nodig vinden; mogen ze fijn zelf regelen. AFSCHUIFGENEESKUNDE heet dit bij ons in de praktijk.
    Patiënten begrijpen het eigenlijk altijd bij uitleg van onze kant, maar uitleg is steeds vaker nodig. Kost veel tijd, tijd die we liever aan geneeskunde zouden besteden en daarnaast geen taak voor de huisarts.

    Voorbeeld; als ik bij een patiënt diuretica opstart, laat ik ook niet de specialist na 2 weken de nierfunctie controleren, terwijl de patiënt gewoon nog bij mij terugkomt?! Dit zag ik 10 jaar terug nooit gebeuren. Nu wordt daartoe continue en poging gedaan.

    Mijn oprechte vraag aan mijn collega's; wat is de reden daarvan? Misschien goed om hierover met elkaar in gesprek te gaan? Van onze vrienden die specialist zijn, hoor ik dat de geldkraan in de ziekenhuizen steeds verder dichtgaat. Dit betekent echter niet dat ik daarmee maar de secretaresse van de specialist moet worden.

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.