Nieuwe eisen voor herregistratie | medischcontact

Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

naar overzicht
Blog

Nieuwe eisen voor herregistratie

11 reacties

Vanaf 2020 moet je als medisch specialist bij herregistratie ook kunnen aantonen dat je deelgenomen hebt aan IFMS, oftewel individueel functioneren medisch specialist. Je levert zelf informatie aan, je collega’s, medewerkers en patiënten wordt gevraagd anoniem een vragenlijst over jou in te vullen en je sluit af met een individueel gesprek. Het doel is te reflecteren op alle aanwezige informatie en te komen tot een persoonlijk ontwikkelingsplan voor de komende jaren. Na twee jaar herhaalt de cyclus zich. In praktijk loopt de IFMS al redelijk wat jaren.

Ik ben groot voorstander van een verandering van cultuur onder artsen. Een meer open en reflectieve houding, meer feedback op elkaar en meer evalueren. Wat meer stilstaan in plaats van doorgaan op de manier die je zelf wilt. De IFMS is een instrument dat ditzelfde doel voor ogen heeft. Het resultaat van de IFMS hangt echter veel meer af van de houding van alle deelnemers dan van de kwaliteit van het instrument. Na mijn eerste, tegenvallende IFMS-cyclus (het eindgesprek was meer oppervlakkige feitjes uitwisselen en feedback vanuit medewerkers en collega’s was ook weinigzeggend, niks nieuws en enkel positief) besloot ik auditor te worden. Ik deed vol enthousiasme de cursus en was vast voornemens om de eindgesprekken die ik als auditor zou voeren van enige diepgang te voorzien en van daaruit betekenisvol te maken.

Die zinvolle en meer reflectieve eindgesprekken zijn deels gelukt. Maar ik heb ook ontdekt dat het een enorme opgave is een zinvol gesprek te creëren, als de specialist tegenover je echt geen behoefte heeft aan enige reflectie. Of wanneer deze twee jaar van zijn of haar pensioen is verwijderd. Er hangt een enorm negatief label aan de IFMS. De gangbare opvattingen zijn: ‘verplicht nummertje’, ‘zinloos’, ‘te veel werk’, ‘ik weet inmiddels wel hoe ik functioneer’. Verder is mijn ervaring, zonder uitzondering, dat feedback vanuit respondenten slechts zelden van dusdanige kwaliteit is dat het meerwaarde heeft. Collega-auditors zijn ook sceptisch over het nut van de hele investering. Net als ik zien zij hoeveel moeite het soms kost om iemand zijn traject te laten doorlopen. Hoeveel weerstand er soms is om een gesprek van betekenis te hebben bij afronding van het traject. Weerstand die voor een deel extra gevoed wordt door het feit dat het verplicht gesteld is.

Vandaar dus ook mijn worsteling met het traject. Een verandering in cultuur en houding moet van binnenuit gedragen worden. De waarde van de IFMS wordt volledig bepaald door de waarde die deelnemers eraan hechten en de houding die zij aannemen ten opzichte van het traject. Het hele traject kost veel mensen veel tijd en er is veel geld mee gemoeid. Kunnen we ons in de huidige situatie, waarin de zorgkosten zo onder een vergrootglas liggen, permitteren hier zoveel geld in te stoppen? Als alle voor- en nadelen afgezet worden tegen de huidige situatie, waar staan we dan? Is de IFMS een duur maar veelbelovend instrument dat verandering gaat brengen of een weinig zinvolle papieren tijger?

  • Deborah van der Stoep

    Deborah van der Stoep werkt als reumatoloog bij Prisma, een platform dat telezorg levert aan huisartsen. Daarnaast is zij werkzaam binnen de ggz als algemeen arts voor somatische en psychische zorg.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Rinus Ouwens, Bedrijfsarts, in opleiding tot verzekeringsarts, Bemmel 02-08-2018 23:57

    "Blij dat een auditor twijfels durft te ventileren. Zelf ben ik inmiddels 2 visitaties; €3000 en diverse weken registreren, reflecteren en rapporteren verder. Een betere arts ben ik daar niet van geworden, ik heb wel enkele gemotiveerde en gewaardeerde collega’s zien vertrekken omdat zij dit gedoe spuugzat waren.
    Kwaliteitsverhoging is bij mijn weten niet aangetoond. Integendeel, sinds die visitatie zijn de tuchtzaken tegen bedrijfsarts geëxplodeerd. Evenmin is me duidelijk waarom ik altijd een verbeterplan moet schrijven. Geeft me wel gevoel dat ik het kennelijk niet goed doe.
    Als ik zowel bedrijfs- als verzekeringsarts wil blijven mag ik dat ritueel zelfs tweemaal doen. Ben ik per vijf jaar ca €3000 en vele weken geschrijf verder.

    Het maakt ook een wat laffe indruk. Anoniem meningen ventileren achteraf in plaats van iemand zelf meteen of kort erna aanspreken op diens handelen. De hele groep artsen door de molen halen in plaats van gerichte actie op; al dan niet vermeend, disfunctionerende personen. Resultaat is een ware controle- en audit industrie met een kaste van controleurs die zelf kennelijk niet beoordeeld hoeven worden. Met op zijn best een dubieus resultaat tegen flinke investeringen.

    Persoonlijk heb ik wel verbetering bereikt door vragen aan collega’s en bazen op moment dat ik (of zij) dat nodig vonden. Overleg met cliënten die ik niet naar een klachten commissie (ook zo’n laf gedrocht) liet gaan maar met mij in gesprek. Daar moet wel voldoende veiligheid voor zijn – opnieuw iets dat ik bij visitaties mis. Je moet je kwetsbaar kunnen opstellen, je twijfels, je onzekerheden, je overtuigingen, je irritaties kunnen benoemen zonder angst voor be- en veroordeling. Met elkaar in gesprek gaan waarbij je namen en situaties kunt noemen, niet over elkaar in anonieme termen. Een dergelijk werkklimaat geeft denk ik betere kansen op reflectie en verbetering dan het hele circus van controleurs, inspecteurs, auditeurs en wat al niet meer. "

  • J. Pomp, radiotherapeut-oncoloog, Enschede 02-08-2018 14:30

    "Heel herkenbaar. Het zal ook betekenen dat artsen die enkele jaren voor hun pensioen liever als waarnemer willen werken, eerder hun registratie kwijt dreigen te raken omdat ze zelf moeten zorgen dat aan IFMS traject is voldaan. "

  • harriet Eikelaar, huisarts, arnhem 02-08-2018 10:26

    "Bijzonder hoeveel reacties op dit onderwerp oproept. Dat alleen al is een reden om deze kwestie eens te evalueren. Door de bedenkers en de uitvoerders lijkt mij.
    Hebben zij ook kwaliteit bevorderende gesprekken ?
    Ik weet dat niet. In het kader van de transparantie en proces verbetering zou ik daar graag eens iets over willen weten.

    Wat ik me dus afvraag is of de initiatief nemers van dit soort kwaliteit bevorderende supervisie gesprekken ook deze feedback krijgen op hun eigen handelen ?
    Ik hoop dat dat gebeurt maar weten doe ik het niet. gek eigenlijk, toch ?
    Dit soort kwaliteitseisen en de bedenkers en uitvoerders zijn toch een soort black box. De intervisie gesprekken zijn verplicht, je doet het en betaalt de rekening, klaar. Even zuchten over het hoge bedrag , maar ja , wat is het alternatief ?
    Wat gebeurt er verder met de uitvoerders ? zijn die tevreden hierover ?
    De mensen die dit soort gesprekken voeren zullen zich dan toch ook achter de oren moeten krabben ? Daartoe zijn zij namelijk opgeleid.
    Kijken naar het functioneren van anderen en vooral ook dat van zichzelf.
    hoop ik.

    "

  • Jedidja Fortuijn , Aios psychiatrie , Haarlem 02-08-2018 00:07

    "Feedback is alleen zinnig als het de ontvanger bewust maakt van wat hij nog niet wist. Steeds weer horen wat je al weet, werkt ontmoedigend.
    De ontvanger zou zelf een vraag moeten opwerpen.Dat doen wij in intervisiegroepjes, ik zou het iedereen aanraden. En ook met regelmaat een filmpje meenemen van een consult. Best een beetje spannend, maar daar leer je echt van!"

  • Yolande de Kok, Psychiater, Den Haag 01-08-2018 20:31

    "Helemaal mee eens. Dit zijn papieren tijgers die niets toevoegen, maar wel tot ergernis en tijdsverspilling leiden. De visitatie van de beroepsgroep is ook al zo’n papieren tijger, die niet tot goede inzichten of verbetering leidt.
    De groep jonge collega’s die is opgeleid met reflectie over reflectie zal misschien niet met de ogen knipperen, zoals De Vries stelt. Anderen biedt dit nieuwe traject een gelegenheid te profileren. Voor velen is het blijkbaar niet te verdragen dat zaken die werkelijk van waarde zijn niet in getallen of lijsten te vangen zijn. Omdat dit de taal is die ook verzekeraars en politici spreken,, zal er van die kant geen verzet komen tegen de verspilling van zorgkosten die met dit soort trajecten gemoeid zijn.
    Ik hoop dat veel artsen die hun werk met liefde en inzet doen, zich blijven uitspreken over de onwenselijkheid van dit soort evaluaties.
    Wat meet een beoordeling door een collega meer dan wat die collega wil zeggen? Tot welke intercollegiale spanningen kan het leiden als een bepaalde collega zich, om wat voor reden dan ook, in een anonieme vragenlijst negatief uitlaat? "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.