Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Eureka, de test is daar!

9 reacties

Hij is er, de test die op celniveau aantoont dat een patiënt ME/CFS heeft. In PNAS verscheen een artikel waarin moleculaire celbiologie, nanotechnologie en bedrijfskunde worden gecombineerd in een betaalbaar apparaatje dat razendsnel de ziekte aantoont. Dat vinden de wetenschappers erg belangrijk want dan kunnen we daarna onderzoek doen naar de oorzaken van deze aandoening.

A nanoelectronics-blood-based diagnostic biomarker for myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome (ME/CFS)

Het is geen gemakkelijke kost maar ik begrijp het volgende.

Als je cellen in een zoute omgeving brengt, breng je osmotische stress aan en dat heeft gevolgen voor de Na/K-pomp in het membraan. Dat verandert de elektrische eigenschappen van het membraan en dat kun je meten. Zo konden alle vijf patiënten met ME/CFS in het onderzoek worden geïdentificeerd. De onderzoekers wijzen op de enorme besparingen als we op deze manier patiënten voor verder onderzoek zouden kunnen implementeren.

Ze hebben gelijk. Er moet dan nog wel even worden gekeken naar de specificiteit van de test. Ik zou aanraden om hem als eerste eens af te nemen bij de populatie van een polikliniek voor stemmingsstoornissen. Het zou me niet verbazen als zulke tests, hoe ongenuanceerd ook, inderdaad iets zouden kunnen zeggen over de stressgevoeligheid van cellen betrokken bij het immuunsysteem.

De psychoneuro-immunologie (PNI) is een snel groeiend wetenschapsveld waarin steeds beter in kaart wordt gebracht hoe het stresssysteem, vooralsnog met name de HPA-as (stress respons, cortisol), verweven is met onze psychologie.

Als we toch gaan hypothetiseren – zoals de ontwikkelaars van de testapparatuur doen – dan zou ik me best kunnen voorstellen dat we hier kijken naar sensitisatie op celmembraanniveau, als eindproduct (of bijvangst) van de vicieuze cirkels die uiteindelijk leiden tot zoveel overgevoeligheid dat patiënten met oordoppen in en een zonnebril op in een donkere kamer in bed gaan liggen.

ME/CFS is een goed voorbeeld van wat we tegenwoordig low treshold syndromes noemen. Bij dit soort syndromen, denk ook aan fibromyalgie, chronische pijn, whiplash, ontstaan ongelukkige vicieuze cirkels die het slachtoffer meesleuren in ernstige lichamelijke klachten. Die mechanismen zijn altijd biopsychosociaal te begrijpen hoewel ze in de PNI ook grotendeels fysiologisch in kaart worden gebracht.

In dit verband is de bekendste vicieuze cirkel die van stress-sensitisatie (verhoogde gevoeligheid voor stress) - stressreductie - meer sensitisatie - meer stressreductie - enzovoort. Een belangrijk deel van de oplossing zit dan in het doorbreken van de neerwaartse spiraal door enige vorm van psychotherapie en voorzichtig opgevoerde lichamelijke activiteit.

Zonder het herkennen van deze zichzelf versterkende cirkels zal het niet lukken die arme cellen in hun nanotechnologische testopstelling te genezen.

Ik vind het geweldig als de test robuust blijkt. Als het maar niet leidt tot afsnijden van de weg naar genezing door te denken dat als je iets op celniveau aantoont, het dus niet psychisch kan zijn.

meer van emile keuter

print dit artikel
  • Emile Keuter

    Emile Keuter is algemeen neuroloog op Aruba.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Anil van der Zee, N.P., Amsterdam 19-05-2019 14:18

    "Ik wilde graag nog wat delen. Er is wel degelijk kritiek van patiënten en wetenschappers op biomedische studies.

    Hier een review van neurowetenschapper Michael VanElzakker e.a. Zeker interessant.

    "Neuroinflammation and Cytokines in Myalgic Encephalomyelitis/Chronic Fatigue Syndrome (ME/CFS): A Critical Review of Research Methods"

    https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fneur.2018.01033/full
    "

  • GJ Bonte, Neuroloog, Dalfsen 16-05-2019 12:23

    "@De Wit:

    "Het mooie van deze studies is dat de psychosociale factoren volledig zijn uitgesloten."

    Hoe dergelijk onderzoek dit zou moeten doen is mij een volledig raadsel. Dat gaat mijn boerenpet ver te boven.

    As I said: fooled by randomness. Keep dreaming..."

  • M. de Wit , Ervaringsdeskundige , Utrecht 16-05-2019 11:22

    "Hoewel het CDC, IOM en ook onze gezondheidsraad CGT en GET als behandelingen voor ME/CVS niet meer aanbeveelt blijven sommige het toch propageren. Het onderzoek van Davis e.a. (N=40) laat bij een bepaalde waarde voor toename van de weerstand zien dat niet 5, maar alle 20 patiënten (CCC criteria) van de 20 proefpersonen onderscheiden konden worden. Op cellulair niveau zijn bij ME/CVS -patiënten meerdere afwijkingen gevonden. Zo kweekte Morten e.a. spiercellen van patiënten in het laboratorium. Hij voegde vervolgens plasma van een gezonde controlegroep toe wat geen verschil maakte voor het zuurstofgehalte van de spiercellen. Maar toen ze plasma van ME/CVS-patiënten toevoegde veroorzaakte dat een daling van het zuurstofgehalte. Wat erop duidt dat de mitochondriën harder werkten. Newton e.a. nam spierbiopten af van ME/CVS-patiënten en gezonden controles. Zij onderwierp vervolgens deze verder gekweekte en geïsoleerde cellen (in vitro) aan electrische stimulatie. De cellen van ME/CVS-patiënten reageerde anders op (inspannings) prikkels dan die van de gezonde controles. Diverse afwijkingen werden gevonden bijvoorbeeld: de cellen van CVS-patiënten bij gesimuleerde inspanning vertoonde na 16 uur -in tegenstelling tot die van gezonde controles-geen toename van fosforylering van AMP-geactiveerd kinase en glucose-opname. Het mooie van deze studies is dat de psychosociale factoren volledig zijn uitgesloten. De afwijkende werking van deze spiercellen werd dus niet veroorzaakt door bijvoorbeeld bewegingsangst etc...Deze onderzoeken zijn suggestief dat 'iets' in het bloed de stroringen veroorzaakt, niet de psychosociale factoren."

  • GJ Bonte, Neuroloog, Dalfsen 11-05-2019 15:38

    "@Van Der Zee: Misschien moet u eens ophouden met het schrijven over zaken waar u overduidelijk geen verstand van heeft. Uw gevierde hoogleraar heeft het over mitochondriën die niet werken. Als mitochondriën niet werken noemt men dat een mitochondriale aandoening. Dat spijt me enorm voor u, maar zo is het nu eenmaal.

    En dan heeft men weer een testje dat zogenaamd een verschil aantoont tussen patiënten met CVS/ME en normale mensen. Weet u iets van statistiek, en hoe groot de kans is dat een dergelijke verschil echt is, of alleen maar statistische ruis die verkeerd gewaardeerd wordt? Misschien moet u het artikel een lezen genaamd: "Why Most Research Findings Are False". Of het book "Fooled by Randomness".

    Puur op basis van de meest basale statistiek ken men al stellen dat bij een type 1 fout van 5% dat als men 20 studies doet, er een een statistisch significante bevinding zal zijn in 1 studie. Weet u eigenlijk wel hoeveel studies er per week gepubliceerd worden over CVS/ME per jaar? En hoeveel studies dan op basis van dit feit alleen al een positieve bevinding opleveren? Heeft u enig idee?

    Het is deze statistische ruis, waar ik steeds weer over hoor jubelen als er weer eens een studie is die een vaag verschijnsel publiceert als significant en relevant. Ik hoor u nooit over de legio studies die helemaal niets aantonen. En dan heb ik het alleen nog maar over de gepubliceerde studies, niet over alle onderzoeksdrek zelfs in de meest obscure tijdschriftjes niet geplaatst wordt.

    You are fooled by randomness, in de eerste plaats omdat u graag voor de gek gehouden wil worden vooral omdat dergelijke studies uw grote gelijk "aantonen", in de zin dat CVS/ME toch echt een organische aandoening is.

    Nogmaals, het spijt me, maar het is niet anders. "

  • Anil van der Zee, N.P., Amsterdam 11-05-2019 13:50

    "Misschien moet u het stukje nog eens goed lezen.

    Recent onderzoek laat zien dat de mitochondriën of de cellen van ME patiënten niet zelf een defect hebben aangezien ze weer in het plasma/serum van gezonde controles herstellen. Dus nee, ME is inderdaad geen mitochondriale ziekte. Wel wordt er door een factor in het bloed de energiestofwisseling geremd. Ze werken in die zin niet geheel naar behoren maar wie heeft het over een mitochondriale ziekte? Dat lijkt me toch een wezenlijk verschil? "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.