Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Federatienieuws
De Geneeskundestudent Wies Bontje
31 januari 2018 2 minuten leestijd
Federatienieuws

De zorgen van een rasoptimist

Voorzitterscolumn

1 reactie

Het is nog nét niet aangeboren, maar geneeskundestudent zijn begint vaak voor de officiële aanvang van de studie. Zeker op de middelbare school zijn de toekomstige geneeskundestudenten al goed te herkennen.

David Lok
David Lok

Ze zitten vooraan bij biologie, doen vrijwilligerswerk en excellentietrajecten om zo een felbegeerde plaats te krijgen in de opleiding. En dan is daar het moment: de toelating tot de opleiding. Vanaf nu kun je jezelf officieel geneeskundestudent noemen. Terwijl je luistert naar een interessant college denk je aan jouw toekomst in een witte doktersjas. Gewapend met een stethoscoop en een stapel zakkaartjes ontdek je het ziekenhuis. Je glimlacht naar een patiënt die jou zojuist dokter noemde. Het leven van een geneeskundestudent. Een zorgeloos bestaan? Helaas is er ook een minder optimistisch scenario.

Als je uiteindelijk wordt toegelaten tot de opleiding bevind je je tussen de meest excellente studenten. De onderlinge concurrentie is gigantisch, je best doen is niet voldoende en er is geen ruimte voor fouten. Vanaf de eerste dag ben je bezig met CV-building, dus als je nog niet weet waarin je je wilt specialiseren; dan mis je de boot. En wil je niet promoveren, ja ook dan is er geen toekomst voor jou in het ziekenhuis. Hoe zorg je dat je in opleiding komt met het groeiende aantal basisartsen terwijl de opleidingsplekken afnemen? Zonder daar zelf aan ten onder te gaan? Wat doet de selectie aan de poort met de diversiteit onder studenten?

Geen optimistisch scenario. Helaas moet ik zelfs als rasoptimist zeggen dat er wel een kern van waarheid in zit. Dit beeld laat zien over welke problemen ik en ook vele andere geneeskundestudenten zich zorgen maken. De arbeidsmarkt, de diversiteit binnen de opleiding en burn-out onder geneeskundestudenten zijn onderwerpen die hoog op de agenda staan van De Geneeskundestudent. We zullen deze zorgen verder in kaart brengen. Dit doen we aan de hand van de resultaten van de enquête die we jaarlijks verspreiden onder geneeskundestudenten. Daarnaast zullen we de literatuur induiken en met onze medestudenten in gesprek gaan.

Als belangenbehartiger willen we niet alleen problemen signaleren, we gaan op zoek naar oplossingen. Als we kijken naar de arbeidsmarkt dan is het verlagen van de instroom in de geneeskundeopleiding een manier om de toename van de pool aan basisartsen te temperen. Willen we op korte termijn effect hebben dan is dit een optie die zeker serieus moet worden genomen. De scheve verhouding tussen vraag en aanbod met betrekking tot opleidingsplaatsen heeft niet alleen te maken met het aantal basisartsen. Er is een groot contrast in de interesse van studenten voor verschillende opleidingen. Zo wil 37,6 procent van de geneeskundestudenten gaan werken als huisarts, kinderarts of internist. Terwijl maar een zeer klein deel van de studenten wil werken als bijvoorbeeld jeugd- of bedrijfsarts. Moeten de opleidingen meer aandacht geven aan de minder bekende specialismen? Geen slecht idee denk ik, onbekend maakt immers onbemind. Binnenkort publiceren we het onderzoeksrapport van onze enquête waarin bijna drieduizend studenten dezelfde vraag beantwoorden.

Misschien is het leven van een geneeskundestudent niet altijd even zorgeloos maar als nieuwe voorzitter van De Geneeskundestudent kijk ik optimistisch naar de toekomst. Problemen zijn er immers om op te lossen.

Wies Bontje, voorzitter De Geneeskundestudent

Federatienieuws 5 2018 (pdf)
Federatienieuws
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Ronald van Nordennen, Specialist ouderengeneeskunde, Breda 02-02-2018 10:11

    "Realistische doelen voor jonge aanstaande dokters.
    De voorzitterscolumn van Wies Bontje, voorzitter De Geneeskundestudent bevat wijze woorden van een jonge dokter in spé. Dan ben je uiteindelijk in opleiding tot arts en dan moet je je druk gaan maken over een tekort aan opleidingsplekken.
    In een vergrijzende samenleving kan iedere geneeskundestudent wel de ambitie hebben kinderarts te worden, maar je kunt met een beetje verstand wel nagaan dat dit een hopeloze exercitie is. Vakgebieden zoals de huisarts-, bedrijfs-, en ouderengeneeskunde hebben wat dat betreft veel meer potentie om werk te vinden. Laten we nu eens beginnen met verplichte co-schappen in deze vakgebieden op alle faculteiten. Want inderdaad, onbekend maakt onbemind. De markt aan patiënten in bijvoorbeeld de ouderengeneeskunde stijgt enorm, de vraag naar specialisten ouderengeneeskunde is enorm, het aantal opleidingsplaatsen is enorm gestegen en bovendien is het een enorm mooi, dankbaar en boeiend, vak. De generalist die ook specialist is. Leven en dood zo dicht bij elkaar. Kwaliteit van leven als doel, met daarbij vooral de kunst van het laten. Het vak kent specialisaties zoals revalidatie, gerontopsychiatrie, psychogeriatrie, NAH zorg, Parkinson, palliatieve zorg. Zelf combineer ik het vak met de functies van SCEN-arts, palliatief consulent, RTE-lid en promotieonderzoek, want er is nog heel veel te ontdekken en onderzoeken in dit vak.
    Kortom, jonge dokters, denk goed na over je interesses binnen de geneeskunde, maar ben daarbij ook realistisch over de arbeidsmarkt. Denk hierbij vooral out of the box en ga eens kijken bij minder bekende specialisaties. Het zal je verrassen. Bovendien, het vak van de kinderarts is prachtig, echter, een baan als specialist ouderengeneeskunde in combinatie met in mijn geval vader zijn van drie prachtige kinderen is ook erg uitdagend.



    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.