Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
Blogs
voorzitterscolumn

Van creatieve initiatieven tot oplopende schuldenlast

Er komt een mailtje binnen van één van de flexpools waar ik mij heb aangemeld om te ondersteunen in deze coronacrisis. Ditmaal van het Albert Schweitzer ziekenhuis. Vol hoop open ik het bericht, maar helaas: ze hebben al genoeg coassistenten en verwachten niet snel extra hulp nodig te hebben.

Het is al het vierde mailtje met een dergelijk bericht. Net als veel anderen zit ik thuis, omdat al het onderwijs voor coassistenten is platgelegd. Het is een bijzondere tijd. Als voorzitter van De Geneeskundestudent werd ik aanvankelijk vaak benaderd door diverse media vanwege allerlei fantastische initiatieven die mijn achterban had opgezet. Langzaam heeft er echter een kentering plaatsgevonden en krijg ik vooral berichten van de studenten zelf die zich zorgen maken. Zorgen die ik niet kan wegnemen.

De eerste week in het coronatijdperk was voor ons bij De Geneeskundestudent uniek om mee te maken. Honderden studenten wilden zich inzetten voor de GGD’en. Binnen no time melden meer dan drieduizend geneeskundestudenten zich aan op het landelijke vacatureplatform dat we met de KNMG en Medisch Contact hadden opgezet. De meest creatieve initiatieven werden bedacht: van oppasservices tot callcenters om met ouderen over koetjes en kalfjes te praten. Het maakte mij trots om deze welwillendheid onder mijn achterban te zien.

Het gevoel van saamhorigheid wordt vervangen door eenzaamheid

Tegelijkertijd zijn wij als studenten niet onuitputtelijk en worden de zorgen steeds groter. Bij veel studies kan het onderwijs online gecontinueerd kan worden. Voor coassistenten is dit echter niet mogelijk. Coassistenten zullen waarschijnlijk het meest uitlopen qua studie – naar verwachting minimaal drie maanden maar waarschijnlijk meer. Dat betekent maandenlang collegegeld betalen, je huur van je dure studentenkamer doorbetalen en lenen, terwijl alles stil ligt. Ik krijg mailtjes van studenten met berekeningen van extra schulden die boven de 5000 euro komen. Terwijl minister Hoekstra miljarden uittrekt voor ondernemers en zzp’ers, is het advies van het ministerie van OCW aan de studenten om gewoon extra te lenen. Oftewel: werk je maar verder in de schulden. Een droevig vooruitzicht, maar vooral een gebrek aan steun.

Onze achterban vertegenwoordigt de eerste generatie studenten die onder het leenstelsel vallen. Voor velen en met name de niet-bemiddelde studenten betekent dat minimaal zes jaar lenen. Dit speelt vooral tijdens de coschappen, omdat een bijbaan dan lastig te combineren is. Bijverdienen kan in deze tijd ook vaak niet. Veel studenten hebben nul-urencontracten en veel sectoren liggen stil. Daarnaast heeft de NFU uitgesproken dat geneeskundestudenten enkel op vrijwillige basis moeten worden ingezet.

Naast dit financiële aspect, is er ook het kwalitatieve aspect van de opleiding. Wachttijden die nog langer worden, nog meer co’s op een afdeling, coschappen die afgeschaft worden, ga zo maar door. Het systeem had al weinig rek en studenten zijn bang dat de kwaliteit van de opleiding door deze crisis achteruit gaat.

Initieel was er een sterk gevoel van saamhorigheid, maar dit gevoel wordt bij studenten geleidelijk vervangen door eenzaamheid. Het voelt ambivalent voor studenten om hier nu over te klagen, terwijl de zorgsector zich te pletter werkt. Juist daarom doe ik het wel. Want terwijl de studenten zich vrijwillig inzetten op de corona-afdelingen, zijn dit ook de zorgen die zich in hun hoofden afspelen.


Download het federatienieuws (PDF)

Federatienieuws
Dit artikel delen

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.