De Geneeskundestudent

De Geneeskundestudent vertegenwoordigt jouw belangen!

De Geneeskundestudent (het voormalig KNMG Studentenplatform) is dé landelijke en onafhankelijke belangenbehartiger van geneeskundestudenten. Het KNMG Studentenplatform is in 1996 opgericht als zelfstandig en landelijk overlegorgaan van de KNMG, de artsenorganisatie in Nederland. Sinds februari 2015 is De Geneeskundestudent een zelfstandige vereniging en een van de acht federatiepartners van de KNMG. Als lid word je – samen met ruim 17.000 andere leden – vertegenwoordigd door De Geneeskundestudent.

    Nieuws

    • Jong geleerd is oud gedaan

      Het aniostekort is een kwestie waar de afgelopen maanden menig opiniestuk aan is gewijd. De hamvraag: waar blijven ze? Zijn ze fulltime met een promotietraject bezig? Of hebben ze toch hun witte jas aan de wilgen gehangen?

    • Een feilbaar sneeuwvlokje

      Terwijl ik deze column schrijf, komt mijn laatste coschap – klinische geriatrie, een aanrader! – bijna ten einde. Weg uit ‘de speeltuin’, waar ik, in de ietwat vileine woorden van een reagerend specialist onder een LinkedIn-berichtje van een tijdje terug, kosteloos mocht ‘glijden, schommelen en wipwappen.’

    • Een spoedprobleem 

      Oef, de pijn op je borst wordt steeds beklemmender. Je kijkt op de klok die links naast je bed op het nachtkastje staat, 03:32. Met elke minuut wordt de olifant op je borst zwaarder, het zweet staat op je voorhoofd, je merkt dat je steeds sneller gaat ademen en de paniek begint toe te slaan. Dit houd je niet vol tot de afspraak die je morgenochtend bij de huisarts hebt en je besluit toch maar 112 te bellen.

    • Het verhaal van de geneeskundestudent

      Ik ben geneeskunde gaan studeren voor de verhalen. Niet mijn eigen sterke verhalen, maar de verhalen van patiënten. Het gaat om de kwetsbaarheid van anderen, de intieme, geheime, schaamtevolle of blije vertellingen van de mens tegenover je – en het vertrouwen dat je krijgt als arts. Ik hou van succesverhalen, zakelijke verslagen, vieze verhalen, maar ook van klein menselijk leed. En elk verhaal is groter dan wat mij binnen het tijdsbestek van een consult verteld kan worden. De laatste jaren, tijdens de coschappen, heb ik een inkijk gekregen in het leven van anderen. Niet alle verhalen zijn me bewust bijgebleven, maar ze vormen samen wel mijn bagage als aankomend arts.

    • Ken of ben jij de geneeskundestudent van het jaar 2023?

      Dit jaar reiken de KNMG en De Geneeskundestudent voor de tweede keer de KNMG Studentenprijs uit. We zijn op zoek naar studenten die een onderscheidende activiteit zijn gestart om de volksgezondheid vooruit te helpen. Niet de hoogste cijfers, maar iets extra doen voor de samenleving is wat bij deze prijs telt.

    • ‘We hebben de plicht de klimaatcrisis aan de kaak te stellen’

      ‘Nu hittegolven toenemen, sterven er in de zomer meer ouderen. Door de slechte luchtkwaliteit – 99 procent van de wereld zit boven het aanvaard­bare niveau dat de Wereldgezondheidsorganisatie hanteert – nemen ziekten als longkanker, cardiovasculaire aandoeningen en nadelige zwangerschapsuitkomsten toe. En doordat door klimaat gunstigere gebieden voor pathogenen toenemen , zien we meer infectieziekten als dengue en malaria in Europa, net als teken met de ziekte van Lyme’, somt Loraine Reichwein op.

    • Zorg voor iedereen

      Enkele maanden geleden werd ik opgebeld door een arts in opleiding. ‘Ik maak me heel veel zorgen om de diversiteit van jonge dokters’, zei hij. Hij bedoelde dat de groep van jonge artsen maar weinig verschillen vertoont, bijvoorbeeld op het gebied van culturele en ­sociaaleconomische achtergrond, levensbeschouwing, sekse, gender, seksuele voorkeur of andere kenmerken.

    • ‘Ben je achterlijk of zo?’

      Ben je achterlijk of ben je gewoon een dom blondje dat alleen schaapachtig uit haar ogen kan kijken? Met je domme dildo waterfles.’ Bijna elke coassistent kan wel een verhaal vertellen over ongewenst gedrag binnen het ziekenhuis.

    • Leuk, maar de waardering dan?

      Misschien heb ik tijdens mijn vorige columns de indruk gewekt dat ik de studie geneeskunde niet altijd even leuk vind. En wellicht verwachten mensen ook wel van mij dat ik kritisch ben, in mijn rol als belangenbehartiger. Van leuke dingen gaat nou eenmaal minder de noodzaak tot verandering uit. Toch wil ik hier graag het tegendeel benadrukken, want dat geschetste negatieve beeld is zeker niet zo zwart-wit. Geneeskunde is net een rondje hardlopen: ook al heb ik er echt niet altijd zin in, ik ben op het eind van de dag toch erg blij als ik gegaan ben.

    • Een arts is meer dan een witte jas

      We worden ouder, er zijn steeds meer mensen met chronische ziekten, de zorgkosten nemen toe en de vraag naar zorgverleners stijgt explosief. In de zorg verschuift de nadruk van ziekte naar gezondheid, functioneren en meedoen in de maatschappij – niet alleen lichamelijk, maar ook psychosociaal. Preventie en leefstijl worden steeds belangrijker. Daarmee verschuift zorg van het ziekenhuis naar daarbuiten.

    • Later gelukkig worden

      Laatst, toen een familielid weer eens vroeg wat ik nou eigenlijk wilde worden, dacht ik terug aan zes jaar geleden, toen diezelfde vraag gesteld werd tijdens mijn eerste uren in de collegebanken. Van de honderden eerstejaars reageerde slechts een enkeling bevestigend op de vraag wie er huisarts wilde worden. Hele studiegroepen aan handen gingen omhoog bij specialisaties als neurochirurg en cardiothoracaal chirurg. Over de sociale geneeskunde werd natuurlijk niet gesproken.

    • De generatiekloof overbruggen

      ‘Dat doen we altijd al zo’ ‘Toen ik nog in opleiding was...’ ‘Vroeger kreeg niemand een burn-out’ Voor veel coassistenten en jonge artsen zullen dit herkenbare uitspraken zijn. Ze zijn veelal afkomstig van (oudere) specialisten en opleiders en worden regelmatig gebruikt in discussies over werk-privébalans, opleidingen of een veilige werkomgeving. Verschillende generaties hebben verschillende meningen over deze onderwerpen, wat soms voor spanning kan zorgen op de werkvloer. Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor deze generatiediversiteit.

    • Zelf de slingers ophangen

      Coschap is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen. En de uitnodigingen versturen. Dat op dat feestje vervolgens niemand komt, vind ik trouwens niet echt een probleem: de masterstudent geneeskunde heeft namelijk überhaupt geen tijd meer voor feestjes.

    • Beoordelen van coassistenten: goede feedback is goud waard!

      De eindbeoordeling is voor iedere coassistent een spannend moment. Achteraf blijkt deze onzekerheid vaak onnodig. De beoordelaar kruist overal ‘op niveau’ aan, zegt dat je een prima coassistent was en stuurt je weer op weg. Yes, geslaagd! Maar hoe nu verder? Wat kun je verbeteren voordat je écht alleen bij een patiënt staat? Investeren in een uitgebreide en eerlijke beoordeling is goud waard voor de zorg van de toekomst, vindt De Geneeskundestudent.

    Cookies op Medisch Contact

    Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.