Bloggers & Columnisten

Marieke Dijkzeul

Blogger
Marieke   Dijkzeul

Marieke Dijkzeul is huisarts in Apeldoorn en rondde een opleiding tot kaderarts palliatieve zorg af. Zij heeft drie kinderen in de tienerleeftijd.

Er verscheen ook een bundel van een selectie van haar blogs: Kwam je dan alleen voor mama? Verhalen uit het hart van een huisarts.

BLOGS

  • En toen heb ik haar nooit weer gezien

    Ook op een racefietstochtje door het Drentse platteland moet je blijven opletten. Mijn vriend en ik waren onderweg en bij de kruising van een wandelpad en ons fietspad stond ineens links een hond vastgemaakt aan het hek, verwoed te springen en te blaffen. Een eindje verderop stond een vrouw met haar telefoon in haar hand te bellen en rechts zat een man op de grond met een tweede vrouw.

  • Er was nu echt geen andere optie meer

    Hij kwam eigenlijk nooit op het spreekuur. Bijzonder fitte man, liep veel hard. Had net als ik het trailrunnen ontdekt. Als hij al kwam, hadden we het over loopjes die hij of ik in de nabije toekomst zouden gaan doen. Leuke vent, spontane babbel. Maar nu had hij pijn, heftige pijn. Niet te doen.

  • Alleen de man met de hamer nog

    ‘Dus wat? Beetje pauzes, EMDR en een beetje cognitieve gedragstherapie en dat is het? En dan gaat het weer?’ Weer kijkt de psycholoog mij vriendelijk aan. ‘Eh, ja’, was zijn antwoord, ‘dat is wel zo’n beetje wat wij doen hier.’

  • En opeens was er ….. hoop!

    ‘Heb je een progressief neurologische aandoening dan?’ De man tegenover me kijkt me met een open, vriendelijke blik aan. ‘Eh nee’, stamel ik, ‘dat heb ik niet’. ‘Hmmm’, zegt hij, ‘Dus hoe reëel is dan je angst dat je steeds minder kan doordat je een paar jaar geleden op je hoofd bent gevallen? Misschien weet jij daar medisch ook wel wat van.’

  • Alleen wat pijn op de borst (2)

    Niks minder was waar. Hij had ondraaglijke pijn, kon helemaal niks. Werd warrig en suf van de morfine, maar had nog steeds heftige pijn. Tweede operatie volgde, er was het begin van een ontsteking, dus hij kreeg een drain en antibiotica. Het ging niet beter, hij raakte in de war, wist niet meer waar hij was en waarom. We moesten blijven slapen om hem rustig te houden. Dat was voor mijn oudste broer een overwinning, het omgaan met zieke en verwarde mensen, is niet zijn sterkste kant, maar hij deed het toch.

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.