Alles voor jou als geneeskundestudent

Inloggen
naar overzicht
Blog

De geaardheid van de dokter

5 reacties

4 augustus 2018, Amsterdam, de glitters, beats en liefde vliegen mij om de oren. Voor mij staat een gespierde huisarts elegant te dansen met zijn witte jas open, de mannelijke coassistent loopt op indrukwekkende naaldhakken langs, de longarts zoent haar vriendin, de plastisch chirurge kijkt bescheiden om zich heen en deint mee op de maat, de anesthesioloog en zijn echtgenoot glunderen en houden elkaar vast; wij zijn de trotse bemanningsleden van de RozeinWit-boot. De eerste keer dat een boot met homoseksuele dokters meevaart op de Canal Parade van de Pride Amsterdam.

Gloria Estefan klinkt na elke brug uit de boxen en ik dans, zweet en geniet. De politie, de ambulance, het leger; ze varen allemaal al een aantal jaren mee. Elk jaar weer kreeg ik een brok in mijn keel als zij langsvoeren en vroeg ik mij af waar de boot met dokters is. En nu is het zover!

Ergens halverwege de Prinsengracht bekruipen mij deels terugkerende benauwende gedachten. Wat als een patiënt mij nu heeft gezien? Hoe zou die over mij denken? Of een toekomstige werknemer? Of in het geval als coassistent: je beoordelaar? Kan het wel dat ik op de groepsapp van de huisartsenpraktijk zet dat ik op de boot sta? Is het wel nodig dat ik zo openlijk uitkom voor mijn geaardheid, want dat maakt mij toch niet een ander soort dokter? Iedere dokter is toch voor diversiteit?

Ik sluit even mijn ogen en voor mij zie ik het plaatje van de neutrale dokter met voorbeeldfunctie. Ik voel mij nu niet neutraal, met mijn wit-roze jas en roze stethoscoop op de boot. Wel voel ik me vrij, omdat ik kan zijn wie ik ben. En ben ik niet juist een voorbeeld voor alle mensen die met hun seksuele geaardheid of gender worstelen als ik ook op mijn werk uitkom voor mijn geaardheid? En is het niet treurig dat ik anno 2018 hierover pieker en dit soms niet doe uit angst voor bepaalde reacties of meningen?

Ik ben uit de kast naar mijn collega’s op mijn opleidingsplek en dat voelt fijn. Maar als coassistent hield ik dit altijd in het midden. ‘Heb je een vriend?’ ‘Nee, die heb ik niet (maar wel een vriendin).’ Ik hield mij voor dat mijn geaardheid niets te maken heeft met mijn rol als dokter. Maar is dat zo? Mijn geaardheid heeft wel invloed op wie ik ben als persoon en hoe ik naar bepaalde dingen kijk. En wie ik ben als persoon heeft dan weer invloed op wie ik ben als dokter. Maar wie ben ik dan? Ben ik een lesbische dokter? Een medisch geschoolde lesbienne?

Ik denk dat het belangrijk is dat deze vragen openlijk gesteld worden. Is het niet eens tijd dat wij uitkomen voor wie wij zijn? Tijd voor openheid en zichtbaarheid?

4 augustus 2018 was een belangrijke dag. En in het kader van openheid:

Ik ben dokter en ik ben lesbisch.

Lees ook:

print dit artikel
  • Floor Kamphuis

    Met de woorden ‘dat beloof ik’ nog vers in het geheugen, schrijft Floor (pseudoniem) over haar ervaringen en bijkomende twijfels als huisarts in opleiding.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Menno Oosterhoff, Psychiater, Groningen 16-08-2018 14:34

    "Je blog is mij uit het hart gegrepen. Je beschrijft je aarzeling hoe om te gaan met het spanningsveld tussen persoonlijk zijn en professional zijn. Hoe veel kun je van jezelf laten zien. Nou, open zijn over je seksuele geaardheid kan zeker! En je bewijst anderen er ook nog een dienst mee. Daar ben ik van overtuigd. Dank je voor je openheid met dit blog.
    In het najaar mag ik op het huisartsencongres iets vertellen over open zijn over jezelf en wanneer dat passend is en wanneer niet. Ik zal graag dit als voorbeeld noemen.
    "

  • GJ Bonte, Neuroloog, Dalfsen 15-08-2018 09:51

    "De kast uit en de boot in... Lijkt me niets mis mee! Bovendien is het uitzicht op de boot veel mooier! En lesbienne of niet, schrijven kun je! Keep going!"

  • Fran Leijten, Arts, Groningen 15-08-2018 02:03

    "Prachtige blog Floor! Wees wie je bent: een mooi mens met een scherpe blik."

  • Marike Ooms , Huisarts , Nijeveen 14-08-2018 19:33

    "Een groep bewoners van het AZC waar ik werk gingen in een bus naar de Gay pride in Utrecht Eerst stonden ze daar wat onwennig , dit hadden ze in hun land van herkomst natuurlijk nog nooit gezien Daar zijn ze verstoten en opgejaagd vanwege hun geaardheid Toen echter de politie langskwam , al dansend, verdween al het schroom Want als zelfs de politie meedoet dan is het echt niet verboden Ze begonnen te stralen, te dansen, te lachen, en het werd de mooiste dag van hun leven genoemd Daar kan geen antidepressiva tegenop. Misschien ben jij inderdaad wel gezien door een patiënt En denk die patiënt, dat was toch mijn dokter? Daar kan ik dus zijn wie ik wil zijn , want dat doet zij ook Jammer dat er nooit gevraagd werd of je een partner hebt tijdens je co-schappen , in plaats van een vriend Dat vergemakkelijkt nog weleens het antwoord hierop geven "

  • M. Scheele, huisarts, Delft 14-08-2018 18:16

    "Ik ben dokter, moeder, hetero. Niemand die er ooit naar vraagt. Het zou ook geen punt moeten zijn. Mooi stukje, mooi dat die boot nu wel meevoer.
    Oh ja, ik ben ook nog wit. Ik vergeet dat meestal, maar het zou een issue kunnen zijn.
    Buiten mijn bubbel.
    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.