Verzenden via Zivver: patiëntveiligheid boven alles (toch?)

Het is een regenachtige dinsdagmiddag, een echte Hollandse nazomer. Ik ben mijn poli aan het afwerken en sta op het punt een patiënt de uitslag te geven van een test die ze verricht heeft. Simpel, dacht ik. Maar nee. Mijn toegang tot de artsenmappen, waar de desbetreffende resultaten in verschijnen, is beperkt. Een PDF’je delen met patiëntgegevens? Niet via USB, maar al zéker niet via gewone mail - dat zou een datalek betekenen. Veiligheid boven alles, begrijp ik. Dus welk pad bewandel ik dan?

Ik mail het document naar mezelf via mijn ziekenhuis-account en daarbij komt de belangrijkste stap om de hoek kijken: het aanvinken van de button ‘beveiligde verzending via Zivver’. High-tech spelletjes in de echte wereld, je kent het.

Tuurlijk mag dit alleen via Zivver, het bedrijf dat adverteert met zero-access encryptie en de grote spelers van Nederland - zoals bijvoorbeeld de Rijksoverheid en de Rotterdamse Haven - hiervan voorziet. Kortgezegd: onze digitale bodyguard. Het is een fantastisch product van eigen bodem. Althans, tot juni dit jaar. Want toen nam het Amerikaanse databedrijf Kiteworks Zivver over lees ik in een column in de Volkskrant. Wat zou er kunnen misgaan? De leiding van Kiteworks, bestaande uit cyberspecialisten voorheen in dienst van een elite-eenheid van het Israëlische leger, bemachtigen de data; data verzonden via Zivver is klaarblijkelijk toch toegankelijk voor het bedrijf; juridische kaders verschuiven bij de overname naar de VS. Plotseling is onze patiëntveiligheid niet meer alleen in Nederlandse handen, maar heeft ook de Amerikaanse overheid toegang tot deze informatie…. Aldus Follow the Money.

Door een complex parcours te volgen van digitale infrastructuren en Zivver-mailtjes moet ik de patiënt beschermen tegen datalekken, terwijl de verzegeling die onze digitale kluis veilig zou moeten houden, nu in handen is van een Amerikaans bedrijf waar regering Trump zo toegang toe heeft – beetje gek, vind je niet? En toch doe ik het braaf. Want regels zijn regels. Het is momenteel de meest veilige optie én misschien wel belangrijker: anders ben ik straks in de aap gelogeerd. Patiëntveiligheid boven alles.

Mijn begeleiders hebben gelijk: USB en gewone mail zijn verboden. Dus mail ik mezelf de testuitslagen en vink keurig ‘verzenden via Zivver’ aan. Daarna stap ik de kamer ernaast binnen, waar mijn patiënt wacht en rond het consult af. Tijd om naar huis te gaan.

Thuis mail ik de column die gaat over de overname van Zivver door naar een collega-arts met wie ik er die dag over gesproken had. Het vinkje ‘beveiligd verzenden via Zivver’, laat ik ditmaal maar achterwege.