Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Hoofdredactioneel
Hoofdredactioneel

De überpuber

24 reacties

Eerlijk antwoord graag: zou u, in de 17-jarige versie van uzelf, in de huidige omstandigheden van decentrale selectie toegelaten zijn tot de geneeskundeopleiding? Voor wie niet helemaal weet hoe zo’n selectie eruitziet, een kort overzicht.

Ten eerste moet er een motivatiebrief worden geschreven, vervolgens wordt een lijst Engelse leermaterialen toegestuurd waarvan ergens op een zaterdag wordt getoetst of alles goed is onthouden; daarnaast wordt er verwacht dat je op de hoogte bent van de medische actualiteit, je beschikt uiteraard over een goed beredenerend vermogen, de overgangscijfers van 5 naar 6 vwo tellen mee, het afleggen van de BioMedical Admissions Test behoort tot de opties en je wordt uitgedaagd in een kort personal statement jezelf te verkopen. Als ik terugdenk aan mijn late puberteit, waarbij toch vooral de selectie van de discotheek in het weekend centraal stond, zou ik zeer waarschijnlijk niet tot deze categorie überpubers behoord hebben. Gelukkig besliste het lot anders.

‘Ik ga me helemaal volstouwen met Ritalin’

De afgelopen week ging ik semi-undercover in een aantal whatsappgroepen van jongeren die zich aan het voorbereiden zijn op de decentrale selectie (Floris: ‘Kan iemand mij uitleggen waarom bij een afname van insuline het anion gap stijgt?’) en vroeg ik om wat ervaringen. Hierdoor heb ik een beeld gekregen van wat het oplevert: veel stress in de aanloop naar de selectiedag (want de leerstof wordt soms pas elf dagen van tevoren toegestuurd), onvrede over de dure selectietrainingen die niet door iedereen te betalen zijn, het skippen van lessen op de middelbare school omdat het anders niet te combineren valt en iemand die als voorbereiding meldt: ‘Ik ga me in de crocusvkntie helemaal volstouwen met Ritalin.’ Michael hoopte dat er vooral ‘veel brabo’s en limbo’s in zijn groep zouden zitten want die zijn nog niet helemaal scherp na carnaval’ en een ander vertelde dat ze later zó graag het familiebedrijf (lees: de huisartsenpraktijk) van haar ouders wil overnemen, dat het scherm van mijn telefoon bijna bezweek onder de druk. ‘Ik ben bereid om weer te kijken naar loting’, zei de minister van Onderwijs afgelopen week in een debat in de Tweede Kamer. Dat lijkt me alleen al voor de gezondheid van onze pubers zeer wenselijk.


medisch contact

nummer 08









  • Bertho Nieboer

    Gynaecoloog Bertho Nieboer (1977) is sinds 2019 hoofdredacteur van Medisch Contact. Hij is verbonden aan het Radboudumc, waar hij staflid obstetrie en gynaecologie is. Nieboer promoveerde in 2012 op het onderwerp minimaal-invasieve chirurgische ingrepen.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Diane van der Woude, reumatoloog, Leiden 06-03-2020 10:16

    "Net als Bertho Nieboer en Suzanne Booij ben ik van mening dat het onwenselijk is dat diversiteit onder geneeskunde-studenten afneemt, door de methoden die gehanteerd worden bij de decentrale selectie. Met verbazing lees ik echter hun oplossing om dit probleem te lijf te gaan: loten.
    Een systeem waarbij alleen het toeval bepaalt wie er arts mag worden, is een teken van armoede in een weldenkend, welvarend land als Nederland. Als beroepsgroep hechten wij er waarde aan onze beslissingen te baseren op wetenschappelijk bewijs en niet op pure willekeur; daarom lijkt het logischer om ook in dit geval de keuze van onze toekomstige collegae te baseren op rationele inzichten over welke selectie-methode tot de beste resultaten leidt. Indien hierdoor (zoals nu blijkt), de diversiteit van toekomstige artsen afneemt, dan zouden bijvoorbeeld quota voor bepaalde groepen uitkomst kunnen bieden. Op deze manier zou een beter onderbouwde beslissing kunnen worden genomen. De toekomst van onze artsenpopulatie en van de jonge, gemotiveerde aankomende studenten leg je toch niet in de handen van het toeval? "

  • F.S. Krikke, Huisarts, Arnhem 20-02-2020 22:11

    "Zowel de decentrale selectie als loting hebben duidelijk nadelen. Waarom niet een getrapt systeem? De eerste 2 pogingen plaatsing via een lotingssysteem en dan het jaar daarop voor de mensen die daarna nog altijd volharden in hun wens om arts te worden een selectiesysteem (met evt 2 pogingen). Per jaar moeten daar dan een aantal plaatsen voor gereserveerd worden. Op die manier ben je niet alleen maar aan het lot overgeleverd en zijn de jongens wat ouder."

  • Sabine Netters, internist-oncoloog, Zwolle 20-02-2020 21:25

    "De haves betalen bijspijkercursussen , regelen een ervaringsstage voor hun kinderen en vragen een collega om een aanbevelingsbrief te schrijven.
    De have-nots kunnen dat allemaal niet.

    Deze terugkerende klassenjustitie is volgens mij alleen te voorkomen door ongewogen loting & hoort in een maatschappelijk geengageerd blad als Medisch Contact ook geadresseerd te worden.
    (want de haves zijn wij misschien wel zelf?)"

  • M. Scheele, huisarts, Delft 20-02-2020 12:04

    "In '84 'nageplaatst' op basis van loting. In Maastricht. Wat toen nog volgens de rest van Nederland een mogelijk dubieus onderwijssysteem had. Wat bleek: nagenoeg géén uitvallers op basis van studieresultaten in het eerste jaar en toch kwalitatief net zo goede dokters als bij de andere universiteiten. Dus: als je alleen naar de capaciteit om te blokken voor examens kijkt verlies je uiteindelijk wel een heleboel potentieel goede dokters."

  • Myti van Staveren, Arts (niet meer praktiserend), volop bezig met onderzoek naar de soms invaliderende, soms ook blijvende bijwerkingen van de fluorchinolone antibiotica. , Amsterdam 20-02-2020 10:05

    "Vergeet niet die grote poel aan niet meer BIG geregistreerde artsen. Waar slaat die selectie op? Op het niet kunnen behandelen van een steenpuist? Uit het niet exact weten hoe epi-genetica werkt. Alles weer over de cel biologie, fysiologie, orthopedie, pathologie weten. Kortom alle vakgroepen vonden zich even belangrijk, net als tijdens de studie.
    Wat echt belangrijk is: helikopter view, wetenschappelijke belangstelling, empathisch vermogen, goede werkhouding tegenover collega’s en patiënten, goede balans tussen een werk en privé, daar leer je NUL % over op een tablet.
    Liefst van Apple, met een BIG backoffice team om tegen “aan te praten”
    (Het team antwoord altijd maar met knappe maar orakelende zinnen)
    Zie ook interview in V’krant met Pim van Gool. Ex voorzitter van de gezondheidsraad. Die had ook geen zin in de één jaar durende geneuzel, getest met meerkeuze vragen op de PC.
    Laatste examen is op een simulatie patiënt. Waarbij voornamelijk gelet wordt op schone nagels, ook nog een beetje wel op je houding.
    Een goede arts zijn is niet te testen. Houding en empathie en niet pluis gevoel en algemene kennis=ervaring. En aanleg.
    Ikzelf ben afgehaakt vlak voor module 2. (het zijn er drie in vol één jaar)
    En moet nu in hoofd letters “niet praktiserend” achter mijn naam zetten. In het buitenland (ik communiceer voor mijn onderzoek voornamelijk in het Engel) begrijpt men er niets van. Eens arts altijd daar. Retired achter je naam hoeft niet, maar mag.
    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.