Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Column

‘Ren huisartsje ren!’

16 reacties

‘Ik ben blij dat ik nu geen praktijkhouder ben, wat jij?’ fluistert een waarnemend huisarts mij toe tijdens een dienst op de huisartsenpost. Haar blik rust op twee praktijkhouders die een paar meter van ons vandaan hun frustraties over het covidvaccinatiebeleid ventileren. Het bericht dat ook Nederland stopt met het toedienen van het AstraZeneca-vaccin heeft er ingehakt. Veel praktijkhouders offerden hun weekenden op om de infrastructuur rondom het vaccineren rond te krijgen.

Van het bestellen van de vaccins, het uitnodigen van de juiste patiënten, tot het zoeken naar geschikte koelkasten en priklocaties; alles kost tijd en energie. En nu moet iedereen weer worden afgebeld. Hoewel de een het ziet als een morele verplichting of een mooie uitdaging, voelen anderen zich onder druk gezet en niet gehoord in hun beslommeringen. Huisartsen moeten honderdduizenden prikken gaan zetten. In zogenoemde ‘plukjes’, iedere week, maandenlang. Er wordt van hen een opperste staat van paraatheid, flexibiliteit en inzet verwacht tegen een niet-kostendekkende vergoeding. En dat allemaal náást de reguliere drukte op de dagpraktijk en de ANW-zorg waar zij ook verantwoordelijk voor zijn.

Een aantal hidha’s en waarnemers geeft schoorvoetend toe de plannen om praktijkhouder te worden te heroverwegen. Zij zien het vaccinatiegedoe als weer iets dat op het bordje van de huisarts wordt geschept en wordt opgegeten. Tegen heug en meug, tegen wil en dank. Zij zien het als het zoveelste voorbeeld van onvoldoende inspraak in eigen werkzaamheden en onvoldoende (financiële) waardering. Weer is de vraag die wordt gesteld: ‘Hóé gaan wij dit doen?’ in plaats van ‘Gaan wij huisartsen dit doen?’ Andere redenen waarom waarnemers terugdeinzen voor het praktijkhouderschap zijn: de onrechtvaardigheid in honorering en verplichting van de ANW-zorg en de druk die ontstaat door vergrijzing in de samenleving, substitutie in de zorg en personeelstekorten in steeds verder uitdijende eerstelijnscentra.

Van spin in het web naar hamster in het rad

Hoewel ook de meeste waarnemers geloven dat het zijn van een ‘vaste huisarts’ de echte meerwaarde van het vak vormt, vrezen zij voor wat het behelst om die persoon te zijn. Zij vrezen dat zij niet meer de generalist kunnen zijn die onafhankelijk en met een zekere professionele autonomie kan zorgen voor zijn patiënten. Zij vrezen dat de rol van spin in het web steeds meer verandert in hamster in het rad. Het rad waaraan door diverse partijen wordt gedraaid: ‘Ren huisartsje, ren!’ Zij vertellen ook niet geïnspireerd te worden door verhalen van praktijkhouders die al voor hun 40ste of 50ste hun praktijk doorverkopen en weer gaan waar­nemen. Of praktijkhouders die jaren eerder met pensioen gaan of naar het buitenland vertrekken omdat de regeldruk hier hun werkplezier verstoort.

Of de zorgen over het praktijkhouderschap nou wel of niet terecht zijn, ze zijn er. Ze dienen openlijk besproken te worden zonder te oordelen of te verzanden in de vruchteloze wij-zij-discussie, waarin waarnemers steevast worden weggezet als verwende krenten-uit-de-pap-pikkende millennials en praktijkhouders als tandeloze push-overs. Daar schieten we niks mee op. Wij vormen sámen de huisartsenzorg. We zullen zowel met elkaar als met externe partijen stevige gesprekken moeten voeren over de toekomstbestendigheid en de grenzen van ons prachtige vak.

Meer van Danka Stuijver
huisartsgeneeskunde vaccineren
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Arjen Göbel, huisarts, Amstelveen 06-04-2021 15:55

    "Beste Ad Bruggers,

    Gun mij, ons allen, en misschien zelfs jezelf een realistisch plezier en beweer alsjeblieft niet dat je als huisarts van 1300 patiënten goed zou kunnen rondkomen. Met alle respect voor jouw levensopvatting: dat lukt echt niet. Daar haal je het norminkomen niet mee en als dat wel lukt vind ik dat heel knap maar dan bezuinig je toch echt bovenmatig ergens op; dat kan niet anders.

    Ik vind daarbij je pleidooi voor het driedaagse praktijk part-timerschap ook bezwaarlijk, want het suggereert dat dat de norm moet zijn: met zijn tweeën of zelfs drieën 2500 patiënten bedienen en dan hardop schrijven dat je daar nog goed van kan leven ook. Ik begrijp en respecteer dat er verschillen zijn in hoe je naar beloning kijkt, maar je kan ook overdrijven. Dit is bovendien koren op de molen van verzekeraars die denken: het is wel best zo, met al die part-time duo's die ons uit de brand helpen.

    Eén praktijk van 2300 mensen moet in 40 uur door één huisarts gedaan kunnen worden; dat is de norm. Als we daar van wegglijden op basis van maatschappelijke veranderingen (70% vrouw, duobanen, kostwinners thuis en minder inkomensnoodzaak c.q. -eis) en levensfilosofieën (zoals bij jou) en verschil in huur (wat dacht je van Amstelveen versus Groningen?) dan is het eind zoek en zijn we in de onderhandelingen nergens meer.

    1300 patiënten levert niet meer op dan 40 tot 60.000 bruto per jaar. Met alle respect voor dit bedrag en voor wie in welk beroep dan ook dit (niet) verdient: ik ga dergelijk zwaar, verantwoordelijk werk niet voor een dergelijk inkomen doen, ook niet in drie dagen, want dat zijn er stiekem toch vijf. Dus laten we nu met zijn allen geen wonderlijke dingen zeggen. Voor een goed huisartseninkomen, dat in gezonde relatie staat tot 50-60 uur per week werk, de zwaarte en verantwoordelijkheid en de ANW belasting, heb je 2500 patiënten in je eentje nodig.

    Meende je dat nou serieus: 1300 patiënten? :-)

    Vriendelijke groet, Arjen Göbel"

  • Arjen Göbel, huisarts, amstelveen 06-04-2021 15:32

    "Beste Danka,

    Je schrijft dat er een discussie is ontstaan over praktijkhouders versus waarnemers en dat er naar elkaar gebeten wordt. Ik zie dat niet zo. Zie mijn vorige stukje. Als steeds gezegd wordt dat er wij-zij ontstaat, dat er gebeten wordt etc. suggereert dat een negatieve sfeer die er niet is en ook niet moet zijn. Daarmee wordt ook de situatie, die best nijpend is, geen recht gedaan.

    De praktijkeigenaren en waarnemers leven vreedzaam naast elkaar en vullen elkaar aan. Maar het is niet de bedóeling van het Nederlandse systeem dat deze groepen op deze manier naast elkaar bestaan, namelijk als een noodgedwongen symbiose. Waarnemers zouden niet kunnen bestaan als Praktijkhouders niet overbelast raakten. En door zich te onttrekken aan het 'officiële' systeem ontstaat er een ingewikkelde spiraal naar beneden en komt het verplichte deel van het systeem steeds zwaarder op de schouders van de PH te liggen die alles moeten organiseren waarbij de waarnemers de uren invullen, getuige Nota Bene ook jouw eigen stukje.

    Wat vind je van het pleidooi om waarnemers op één of andere manier dezelfde verplichtingen te geven als praktijkhouders? Dus op het gebied van ANW, maar ook bij het vaccineren etc.

    Vriendelijke groet, Arjen Göbel, Amstelveen

    "

  • arjen gobel, huisarts, amstelveen 06-04-2021 15:19

    "Beste Han, Lukas en Nienke, en anderen,

    Niemand, ook ik niet, heeft het gehad over 'verwende' krenten-uit-de-pap-pikkers. Waar komt het woord 'verwend' ineens vandaan? Waar komt het hardnekkige en onterechte idee vandaan dat de constatering dat er krenten-uit-de-pap worden gepikt een negatieve connotatie zou hebben? Het IS gewoon zo.

    Waarnemers pikken wel degelijk krenten uit de pap, en hebben geen enkele andere verplichting dan hun geld te verdienen met wat voor praktijkhouders op dit moment teveel is omdat die alle verplichtingen wél hebben. Niemand heeft het er over dat dat verwerpelijk zou zijn of een slechte mentaliteits-kwestie is. Dus laten we daar nou eens mee ophouden. Het is simpelweg een constatering en ik vind het erg vervelend dat het steeds getrokken wordt in de sfeer van dat praktijkhouders 'klagen' en dat dat onterecht is, dat we als praktijkhouders best goed verdienen, etc. Schrijven dat we zo'n mooi vak hebben is een dooddoener en helpt niet om problemen op te lossen. Ik vind dat ook en zou het weer kiezen als ik 18 was, maar dat dóet er niet toe. Wat er wel toe doet is dat er een ernstig scheefgegroeide situatie is ontstaan waarin waarnemers hun brood verdienen dankzij de overbelasting van praktijkhouders, waarvan er steeds meer het bijltje er bij neergooien. Hoe komt dat? Het lijkt me niet zinvol dat weg te poetsen met 'we hebben zo'n mooi vak' en 'we verdienen best goed', want dat is bezijden het punt.
    Die zoete broodjes leiden namelijk af van het werkelijke probleem, namelijk dat een praktijk ondanks de verdiensten en dat het zo'n mooi vak is, blijkbaar niet voldoende aantrekkelijk is om meteen te willen overnemen of zelfs te behouden. Want waarom gebeurt het anders niet?

    Vandaar mijn pleidooi om de ANW voor waarnemers net zo juridisch en contractueel verplicht te maken als voor praktijkhouders, zodat er - tenminste op dat gebied - sprake is van een eerlijke verdeling van de lasten. Dan laten we de lusten even voor wat het is."

  • Ad Bruggers, Huisarts, GRONINGEN 05-04-2021 15:16

    "Veel mensen klagen graag en wat dat betreft zijn huisartsen net mensen. Wat ontbreekt in de column is het perspectief.
    Natuurlijk baal ik soms ook van de zwalkende vaccinatiestrategie, de aanleiding voor deze column. Natuurlijk wordt ik soms gek van de zoveelste organisatie die zijn eigen digitale portaal heeft ingericht en de tijd die het daardoor kost om wat voor hulpmiddel dan ook te regelen.
    Maar er staat veel tegenover. Komende zaterdag gaan onze vier praktijken 600 mensen vaccineren, ruim 6% van de populatie. Op één dag! Niet alleen is de vergoeding wel degelijk kostendekkend, veel belangrijker is het gevoel dat dit geeft: dat wij als huisartsen een wezenlijke bijdrage kunnen leveren aan het bedwingen van de corona-pandemie. Dat deze taak niet op ons bord is gesmeten omdat niemand anders het wilde, maar dat wij onze verantwoordelijkheid hebben genomen omdat we het kunnen.
    Het gaat misschien mis als je in je eentje 3000 patiënten probeert te bedienen. Maar met 1300 op naam heb je drie dagen werk, weinig diensten en kan je prima rond komen.
    In plaats van tot in lengte van dagen aan te blijven hikken tegen de last van een eigen praktijk zou je in het diepe kunnen springen en vertrouwen op de hulp van je collega's. We zullen je niet laten verzuipen. En anders kom je gewoon een keer kijken. "

  • Han Mulder, Lukas Brouw, Nienke Rijkers-Koorn HR-Bestuur, Huisartsenvereniging Regio Zwolle , Zwolle 03-04-2021 11:38

    "Ons beeld van de jonge huisarts is dat zij nog graag praktijkhouder willen worden (>75% LHV), echter niet direct. Generatie Y wil eerst een aantal jaar oriënteren, verwerkelijken en zoeken naar de “ideale” praktijk. Hier heeft een kanteling van visie op levensloop plaatsgevonden. De praktijkhouders komen er wel, alleen verlaat. Ook “waarnemers weggezet als verwende krenten-uit-de-pap-pikkend” herkennen wij niet Zij maken slechts gebruik van de mogelijkheden.
    Wat we hier helaas terugzien is eenzijdige belichting met het gevaar van eigen waarheid vorming “Allemaal náást de drukte op dagpraktijk/ANWzorg, vrezen niet generalist te zijn, van spin in web naar hamster in rad, onvoldoende financiële waardering” De winst uit onderneming van praktijkhouders is gemiddeld buitengewoon goed. Verder kan het druk zijn en ANW lastig maar als praktijkhouder bepaal je dat zelf (bv je praktijk sluiten voor nieuwe patiënten) en ANW-diensten zijn meestal nog goed te verkopen als je maar betaalt
    Het mooie is juist dat je als praktijkhouder er zelf bij bent Spin in eigen praktijk. Wel moet je als beroepsgroep, net als elke andere overigens, je tegen de “boze buitenwereld” blijven verdedigen via VPH (vereniging praktijk houdend huisartsen) en LHV die overigens inderdaad wel vaker mogen bijten ipv blaffen;)
    Helder is het signaal dat hoe wij werken onder druk staat door andere belangen en dit onzekerheid kan brengen bij jonge collega’s. Daarbij snijd een opmerking hout; “Zij vertellen niet geïnspireerd te worden door verhalen van praktijkhouders waarbij werkplezier is verstoord” Als praktijkhouders iets te verwijten valt dan is het wel zich beklagen in het bijzijn jonge collega’s zonder compenserende verhalen over de prettige kanten van het praktijkhouderschap als of dat een taboe is. Het gevolg is dat terwijl wij buiten deze discussies verder genieten van een verder prima werkweek die waarnemer gaat malen omdat zij dat aspect van ons mooie bestaan niet zien. Collegas Voel je aangesproken."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.