Inloggen
Tuchtrecht
1 minuut leestijd
Actuele uitspraak

Huisarts geeft moeder geen inzage in dossier 12-jarige zoon

1 reactie

Klaagster verwijt een huisarts dat hij heeft geweigerd haar inzage te geven in het medisch dossier van haar zoon, haar onheus heeft bejegend en haar ex-echtgenoot heeft verteld over de door haar ingediende klacht tegen de arts.

Volgens het college heeft de zoon, die 12 jaar is, recht op geheimhouding. De arts heeft klaagster in een telefoongesprek wel onheus bejegend, door een persoonlijk, negatief oordeel te geven over haar handelen jegens haar zoon.

Dit past niet bij het optreden voor een arts als professional. Wat betreft het in kennis stellen van de ex-echtgenoot van de tuchtklacht: dat is in verband met een adequate verdediging begrijpelijk. Daarnaast is de behandeling van een tuchtklacht openbaar. Klacht deels gegrond, maar geen maatregel. De arts had steeds het belang van de zoon van klaagster voor ogen en heeft aangegeven zich voortaan nog meer rekenschap te geven van wat hij in een situatie als deze wel en niet kan zeggen.

RTG Eindhoven, 14 september 2021

Elke week selecteren KNMG-juristen opvallende uitspraken in het gezondheidsrecht. Een volledig overzicht kunt u vinden op medischcontact.nl/recht Tegen uitspraken van regionale tuchtcolleges kan tot zes weken na de uitspraak nog hoger beroep worden aangetekend.

Meer tuchtrecht
Tuchtrecht huisartsgeneeskunde ouders
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • P.J. Mitra

    arts en jurist, medisch adviseur, Schaijk

    P.J. Mitra#knmg@dunno.nl#Schaijk#arts en jurist, medisch adviseur#optinsubscribe:y#optinentrysubscribe:y#

    10-11-2021 17:40

    Toch wel een hele bijzondere uitspraak op één aspect.

    rechtsoverweging 5.4: "(...) Hoewel verweerder heeft aangegeven dat het transcript niet juist en volledig is, is tussen partijen niet in geschil dat het gesprek, voor zover hiervoor onder de feit...en weergegeven, wel **op deze wijze** tussen partijen is gevoerd. Het college **gaat er daarom vanuit dat verweerder ook daadwerkelijk de opmerking heeft gemaakt** dat klaagster acties onderneemt die ondermijnend zijn voor de privacy van de zoon. Ook indien wordt aangenomen dat klaagster de woorden van verweerder verkeerd heeft begrepen, **staat met deze opmerking vast dat verweerder wel een – negatief – waardeoordeel heeft gegeven over het handelen van klaagster als moeder van de zoon**. Daarmee heeft verweerder een persoonlijk oordeel gegeven over het handelen van klaagster als naaste betrekking van zijn patiënt, wat niet past bij het optreden als professional. Verweerder heeft dan ook niet gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend arts mag worden verwacht. Verweerder heeft overigens wel **erkend dat zijn opmerking in deze zin zeer ongelukkig is geweest**. (...)"

    Een beetje schimmig opgeschreven in de uitspraak, maar tegelijkertijd schittert de ter zake ondubbelzinnigheid in haar afwezigheid.

    De huisarts vond het een onaangenaam gesprek (op menselijk niveau weinig verrassend, wie wil er nu wel een vechtscheiding met kinderen in gezogen worden en tegelijkertijd moeten dealen met een medewerker die niet gangbare procedures volgt?), maar wordt aangesproken op een opmerking, waarvan de exacte bewoordingen niet rechtens vastgesteld konden worden (ondanks het wél bestaan van een transscript en een kennelijk mysterieus niet voorhanden zijnde originele opname) en krijgt een gegrondverklaring tegen zich (weliswaar zonder maatregel, maar dan nog).

    Gezien dat er meerdere juristen, waaronder de voorzitter, in het college zitten, roept dit soort kennelijke creatieve extrapolaties (of we missen wat in de uitspraak, dan is die niet volledig, wat op zich ook kwalijk zou zijn) de vraag op hoe dit te rijmen valt met de onschuldigheidspresumptie en recht op eerlijk proces. Immers geldt dit niet alleen binnen het strafrecht, burgerlijk recht en bestuursrecht, maar ook binnen het tuchtrecht. Verder behoort tot de vaste jurisprudentie, als tegenhanger voor het vrijwel gegarandeerd gekielhaald worden als zorgverlener voor een inadequaat dossier, dat het dossier te allen tijde leidend is behoudens tegenbewijs. Welk bewijs is nu werkelijk geleverd? In een rechtszaal zou een dergelijk transscript niet zonder toelaatbaar zijn zonder de originele en onverkorte bron (het geluidsbestand), zeker niet in een situatie waarin er discussie is over de feitelijke bewoordingen, laat staan het kernstuk zijn op basis van welke aannames lijken te worden gemaakt.

    Kortom, zoals het hier opgeschreven staat zou het me niet verbazen als dit voor wordt gelegd bij het CTG; tegelijkertijd snap ik het ook wel als de huisarts in kwestie ook af wil van het gedoe.

    Toch wel een hele bijzondere uitspraak op één aspect.

    rechtsoverweging 5.4: "(...) Hoewel verweerder heeft aangegeven dat het transcript niet juist en volledig is, is tussen partijen niet in geschil dat het gesprek, voor zover hiervoor onder de feiten weergegeven, wel **op deze wijze** tussen partijen is gevoerd. Het college **gaat er daarom vanuit dat verweerder ook daadwerkelijk de opmerking heeft gemaakt** dat klaagster acties onderneemt die ondermijnend zijn voor de privacy van de zoon. Ook indien wordt aangenomen dat klaagster de woorden van verweerder verkeerd heeft begrepen, **staat met deze opmerking vast dat verweerder wel een – negatief – waardeoordeel heeft gegeven over het handelen van klaagster als moeder van de zoon**. Daarmee heeft verweerder een persoonlijk oordeel gegeven over het handelen van klaagster als naaste betrekking van zijn patiënt, wat niet past bij het optreden als professional. Verweerder heeft dan ook niet gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend arts mag worden verwacht. Verweerder heeft overigens wel **erkend dat zijn opmerking in deze zin zeer ongelukkig is geweest**. (...)"

    Een beetje schimmig opgeschreven in de uitspraak, maar tegelijkertijd schittert de ter zake ondubbelzinnigheid in haar afwezigheid.

    De huisarts vond het een onaangenaam gesprek (op menselijk niveau weinig verrassend, wie wil er nu wel een vechtscheiding met kinderen in gezogen worden en tegelijkertijd moeten dealen met een medewerker die niet gangbare procedures volgt?), maar wordt aangesproken op een opmerking, waarvan de exacte bewoordingen niet rechtens vastgesteld konden worden (ondanks het wél bestaan van een transscript en een kennelijk mysterieus niet voorhanden zijnde originele opname) en krijgt een gegrondverklaring tegen zich (weliswaar zonder maatregel, maar dan nog).

    Gezien dat er meerdere juristen, waaronder de voorzitter, in het college zitten, roept dit soort kennelijke creatieve extrapolaties (of we missen wat in de uitspraak, dan is die niet volledig, wat op zich ook kwalijk zou zijn) de vraag op hoe dit te rijmen valt met de onschuldigheidspresumptie en recht op eerlijk proces. Immers geldt dit niet alleen binnen het strafrecht, burgerlijk recht en bestuursrecht, maar ook binnen het tuchtrecht. Verder behoort tot de vaste jurisprudentie, als tegenhanger voor het vrijwel gegarandeerd gekielhaald worden als zorgverlener voor een inadequaat dossier, dat het dossier te allen tijde leidend is behoudens tegenbewijs. Welk bewijs is nu werkelijk geleverd? In een rechtszaal zou een dergelijk transscript niet zonder toelaatbaar zijn zonder de originele en onverkorte bron (het geluidsbestand), zeker niet in een situatie waarin er discussie is over de feitelijke bewoordingen, laat staan het kernstuk zijn op basis van welke aannames lijken te worden gemaakt.

    Kortom, zoals het hier opgeschreven staat zou het me niet verbazen als dit voor wordt gelegd bij het CTG; tegelijkertijd snap ik het ook wel als de huisarts in kwestie ook af wil van het gedoe.

    [Reactie gewijzigd door Mitra, Peter John op 10-11-2021 17:42]

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.