Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Reacties
Joke Meulmeester
10 april 2012 1 minuut leestijd

Pacemaker vervangen

4 reacties

Tijdens een halfjaarlijkse controle vertelt de technicus mijn 95-jarige tante dat haar pacemaker moet worden vervangen. Zij begrijpt de consequenties van een en ander niet, dus komt hij mij in de wachtkamer hetzelfde vertellen. Op mijn vraag of dit echt nodig is, krijg ik niet echt een antwoord. Wel meldt hij dat zij nu gezien kan worden voor de preoperatieve screening.

Enigszins overdonderd lopen we samen achter hem aan. Bij de arts-assistent maakt mijn tante duidelijk dat als er iets misgaat tijdens de ingreep, zij niet gereanimeerd wil worden. Het bijbehorende onderzoek door de cardioloog wordt uitgesteld tot na de vervanging van de pacemaker. Twee weken later volgt de oproep voor het vervangen van de pacemaker. Op weg naar het ziekenhuis vragen we ons allebei af of dit echt wel moet. Mijn tantes geheugen laat haar steeds meer in de steek.

Zij is zich hier pijnlijk bewust van en lijdt daaronder. Voor haar is haar leven voltooid.

Enkele maanden later wordt mijn tante opgenomen in een gesloten instelling. Mij blijft de vraag kwellen: wat was er gebeurd als die pacemaker niet vervangen was? Was zij dan niet gewoon ingeslapen? Mogen hoogbejaarde mensen ook nog doodgaan? Zou het niet mooi zijn geweest, als die technicus had gezegd: ‘Uw pacemaker lijkt aan vervanging toe. Ik zal uw cardioloog op de hoogte stellen.’? Waarna een gesprek was gevolgd over de voors en tegens. Wordt het niet tijd dat artsen leren vragen of mensen nog wel met technische hulpmiddelen willen blijven leven?

Joke Meulmeester, arts en mantelzorger, Driebergen
terminale zorg
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • cheap Moncler Vests, http://lorifest.com/wp-feeds.php?moncler-ve, rtwhrg@gmail.com 11-11-2014 01:00

    "Suffocant, J'attendais un ignited sey cam de mort, Rouleau qui commenait qu quelques centimtres pas beaucoup de la candeur derrre mettre live clearly show porno son ide, Secours cria t et captivating cam l mais rien don bosco fort lame"

  • E.J.M. van Bruggen-Balkestein, SOG np, stafarts cardiologie, MAASTRICHT 30-04-2012 02:00

    "Zeker, er komt bij menigeen patient een moment in hun leven dat men zich afvraagt of langer leven winst betekent in het licht van kwaliteit van leven?
    Dit vraagt schrijfster zich, samen met haar tante, op weg naar het ziekenhuis af.
    Mijn inziens is dit echter het tweede bepalende moment voor de latere twijfel over het nemen van het juiste besluit om de pacemaker te vervangen.
    Had niet, op het moment dat patiente overdonderd werd door de technicus en de mantelzorger erbij werd gehaald, aangedrongen moeten worden op enige uitleg over de vervanging?
    Slechts een zeer kleine minderheid van pacemakerdragers is in die zin pacemaker afhankelijk dat zij rustig inslapen nadat deze niet meer paced. De meerderheid zou symptomatisch worden en kwaliteit van leven inleveren voor korte, danwel langere duur.De pacemaker was aan vervanging toe, dus het was geen nieuwe behandeling voor deze patiente. Was zij nooit op de hoogte gesteld van de indicatie? Ook twee weken later had er nog voor de ingreep overleg kunnen zijn over het wel of niet plaatsen?
    Natuurlijk is het jammer dat niet voorheen inderdaad een gesprek werd aangeboden door de technicus.
    De vraag of het niet tijd wordt dat artsen leren vragen of mensen nog wel met technische hulpmiddelen willen leven roept bij mij de vraag op of, in deze tijd waarin patienten over het algemeen mondig zijn en mogelijkheden hebben om informatie te verkrijgen via allerlei media, deze medisch onderlegde mantelzorger niet op enig moment om informatie had moeten vragen?
    Op de vraag die kennelijk nog steeds niet beantwoord is kan trouwens nog steeds een antwoord komen door alsnog de cardioloog te benaderen.

    "

  • E.G.P. van Kollenburg, specialist ouderengeneeskunde i.o., BEST 20-04-2012 02:00

    "Een pakkend praktijkvoorbeeld van Joke Meulmeester (MC 67, nr 15). Naar mijn mening ook een zeer terecht statement. Niet alles wat medisch-technisch mogelijk is, moet ook gebeuren. Blijf praten met je patient, leg de opties en gevolgen van keuzes op een begrijpelijke manier uit. Neem biologische leeftijd, functioneren en co-morbiditeit mee in je overweging. Dan volgt vaak als vanzelf de juiste keuze. Dit betekent soms op hoge leeftijd iets wel doen, de andere keer bij een qua leeftijd jonger iemand iets juist niet doen. Daarmee lever je zorg op maat en doe je wat goed is voor je patient. En inderdaad, doodgaan mag en hoort bij het leven. Ook de keuze die daar toe kan leiden is goed, indien weloverwogen en goed begeleid. Ik ben erg blij dat ik als specialist ouderengeneeskunde in opleiding op deze manier werk.

    Esther van Kollenburg, specialist ouderengeneeskunde i.o., VOSON"

  • Y.G. van Ingen, specialist ouderengeneeskunde, ZUID-SCHARWOUDE 16-04-2012 02:00

    "Geachte mevrouw Meulmeester,
    Uw bericht is herkenbaar en pijnlijk. Zeker in deze tijden waarin we enerzijds tobben met het levenseinde en anderzijds op de kosten moeten letten.
    Misschien goed om te weten dat er een richtlijn ICD en pacemaker in relatie tot het levenseinde in de maak is. Juist om zorgvuldige besluitvorming te bevorderen.
    Binnenkort volgt de commentaarronde.
    Mvg Yvonne van Ingen"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.