Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
16 februari 2018 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Wantrouwen

1 reactie

Binnen de ggz is wantrouwen een vaak gezien verschijnsel. Zo meldde zich een angstige patiënt bij ons die zijn klachten vanwege een diepgewortelde achterdocht in zijn omgeving niet met zijn huisarts durfde te bespreken.

Natuurlijk vroegen wij hem om een verwijzing van de huisarts te regelen, maar zo eenvoudig ging dat niet. Deze patiënt had al een enorme drempel overwonnen door te erkennen dat hij hulp van een zorgprofessional nodig had.

We konden deze patiënt niet in de kou laten staan en besloten hem toch voor een intake te zien. Uiteraard met daarbij nogmaals het uitdrukkelijke verzoek om een verwijzing van de huisarts te regelen. Die verwijzing kwam er uiteindelijk en zo kreeg de patiënt bij ons een passende behandeling. Bemoeizorg, ketenzorg, zoals de experts het in de boekjes hebben beschreven. Angst onder controle; wantrouwen in de ijskast. Eind goed, al goed. Althans, dat zou je denken.

Want twee jaar na de declaratie volgden de afvinklijstjes. De zorgverzekeraar redeneerde dat, omdat de datum van de verwijsbrief een paar dagen na de intakedatum was, ‘uit de verwijzing niet duidelijk werd of de huisarts zijn poortwachtersfunctie afdoende had vervuld’. Dbc afgekeurd; dokter wilt u even terugbetalen?

Zo blijkt maar weer dat wantrouwen niet alleen binnen de ggz, maar ook in zorgverzekeraarsland een veelvoorkomende kwaal is. Zorgverleners, en met name kwetsbare patiënten zijn daarvan de dupe. Door dit beleid, dat wordt uitgevoerd door hele afdelingen met goed bedoelende, consciëntieus werkende mensen met afvinklijstjes maar helaas weinig tot geen inhoudelijke zorgervaring, moedigt de verzekeraar ons immers aan om de moeilijkst te begeleiden patiënten naar huis te sturen.

Praktijkperikel geschreven. Snel afvinken. En nu weer blijmoedig door!

print dit artikel
Praktijkperikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Celestine Roose, Psychiater, Amsterdam 17-02-2018 15:59

    "Het verbaast mij elke keer weer hoe een zorgverzekeraar inzage krijgt in de verwijsbrief. Die is toch onderdeel van het medisch dossier? De zorgverzekeraar mag slechts bij hoge uitzondering het dossier inzien om 'fraude' op te sporen. Ook met toestemming van de patient moet de zorgverzekeraar duidelijk maken dat de 'fraude' niet anders op te sporen is dan door inzage in het dossier. Een zorgverzekeraar moet eerst alle stappen van de materiele controle hebben doorlopen voordat kan worden over gegaan tot de zg. detailcontrole. Er moeten dus al duidelijke aanwijzingen zijn voor fraude. Die waren hier niet aanwezig. Dus hoe heeft dit kunnen gebeuren?"

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.