Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
02 december 2019 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Maar als de huisarts belt, dan…

4 reacties

De 44-jarige vrouw heeft al twee maanden een branderig gevoel achter haar borstbeen. Trekkend naar de keel. En ondanks dubbele dosering omeprazol 40 mg gaan de klachten niet weg. Zou het dan toch cardiaal zijn?

Eigenlijk kan ik me dat niet voorstellen. Dit zijn maag-slokdarmklachten, toch? Maar waarom reageert ze dan niet op de PPI-therapie? Een Helicobacter-test is negatief, behandeld als ze is met tripeltherapie twee jaar geleden. Ook toen werd de diagnose pas gesteld in het ziekenhuis…

Via Zorgdomein verwijs ik haar opnieuw naar de mdl-arts: specialistisch-diagnostische hulp is geboden.

Twee weken later: een telefoontje van mijn patiënte. Over 120 dagen kan ze in het ziekenhuis terecht. Ze wordt als ‘nieuwe patiënte’ gezien. ‘Maar als de huisarts belt, dan…’

Deze ‘opdracht’ voelt niet fijn: alsof ik een vertegenwoordiger ben die iets aan de man moet brengen. Pingpongen met de patiënt als balletje! Dit is toch ‘hun’ wachttijd? Zadel mij daar niet mee op, maar doe er wat aan! Ik ben niet gediend van dit soort ‘spel’, maar voel me gedwongen mee te spelen. Best wel dwingend bel ik op en krijg van de, ook niet enthousiaste, poliassistente de toezegging dat ze binnen veertien dagen gezien gaat worden.

Praktijkperikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • G K Mitrasing, Vogelvrije Huisarts, Heerhugowaard 06-12-2019 12:59

    "Kan me prima vinden in de reactie van collega van der Weerden. Als huisarts geef ik zelf wel aan(inde verwijsbrief) of er spoed achter zit. Klachten hoeven niet levensbedreigend te zijn om toch wel enige vaart te maken vanwege de lijdensdruk."

  • Miriam Van Der Weerden, Huisarts, Helmond 04-12-2019 20:25

    "Waarom zegt de poliassistente dan “als de huisarts belt?” Als ik vind dat het eerder moet verwijs ik met urgentie, geef aan hoeveel dagen ik denk dat het moet zijn en geef dit ook door aan de patiënt. Goede afspraak met enkele specialismen in ons regionaal ziekenhuis is dat de urgente verwijzingen door specialisten worden beoordeeld alvorens de patiënt wordt uitgenodigd. Duurt dit langer dan afgesproken mag de patiënt mij bellen om in de telefoon te klimmen voor overleg. Bij spoed of twijfel over spoed bel ik zelf met de patiënt voor mijn neus of de afspraak dat ik deze dezelfde dag terug bel. Als ik niet direct zelf heb gebeld vind ik het dus ook niet nodig.
    De patiënt weet wanneer hij eerder aan de bel moet trekken: progressie van klachten of benoemde alarmsymptomen. Zijn deze er niet moet hij wachten.
    Als de poliassistentes deze gang van zaken kennen kunnen ze mededelen: dit is onze wachttijd u kunt de verzekeraar bellen om te overleggen over de wachttijd. Zijn uw klachten veranderd of verergerd bel dan even met uw huisarts. Nooit meer laten zeggen: als uw huisarts belt kan het eerder. Scheelt eerste en tweede lijn heel veel telefoontjes.... "

  • J Koehoorn, Huisarts 04-12-2019 19:28

    "Heel herkenbaar, en ik snap ook goed de reactie van collega Driessen. Wat ik altijd zeg tegen patiënten in dit soort situaties:
    1. Ten eerste is het heel fijn dat je op Zorgdomein kunt zien hoe lang de wachttijden zijn (moeten die wel up to date zijn natuurlijk). Ik bereid de patiënt daar dus al op voor bij het verwijzen, en bied ze de mogelijkheid om voor een ander ziekenhuis te kiezen als ze de wachttijd in de regio te lang vinden.
    2. Bellen mensen toch met de mededeling dat er is gezegd dat als de huisarts belt... Dan leg ik uit dat men bedoelt dat ik alleen bij medische spoed een versnelde afspraak kan maken. Doorgaans is dat niet aan de orde. Ik kan herverwijzen naar een ander ziekenhuis, of mensen kunnen de wachtlijstbemiddeling van hun zorgverzekeraar bellen. En zo ligt de bal weer waar ik (meestal) vind dat hij hoort: bij de patiënt."

  • Juliette driessen, Kno arts, Heemstede 04-12-2019 18:50

    "Grappig om deze frustratie eens van de andere kan te lezen...

    helaas moet ik zeggen dat wij ook deze werkwijze hanteren. Met een streefwachttijd van gemiddeld 14 dagen (Ruim onder het landelijk gemiddelde) krijgen wij dagelijks tientallen patiënten aan de telefoon die zeggen: “ 14 dagen?!?! Nee zo lanv kan ik echt niet wachten. ik heb al 3 maanden last voordat ik verwezen werd!! De huisarts vond dat het sneller moest” (Denk aan globus of tinnitus, welke gemiddeld al maanden aanwezig zijn en hoe vervelend ook geen haast behoeven). helaas valt er dan niets anders te zeggen dan: als de huisarts dat echt vindt, dan mag hij altijd telefonisch een spoed verwijzing doen. Grote aantallen vallen gelukkig af, maar
    het zal u verbazen hoeveel collega’s er dan toch in de telefoon klimmen en vragen om een eerdere beoordeling zonder medische noodzaak (die wij dan uit collegialiteit waarmaken, dus s morgens voor onze poli uit zien of in de niet bestaande pauze).
    Deze praktijk perikel is dus invoelbaar, maar net zo goed vanuit de andere kant te beschrijven..
    Wat hebben we toch een mooi maar complex zorgsysteem."

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.