Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Praktijkperikelen
22 januari 2021 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Je zult de ggz maar nodig hebben….

13 reacties

In een brief van een ggz-instelling las ik onderstaande zin. Ik zou u allen willen vragen om deze zin te lezen en u dan voor te stellen dat deze patiënt niet bij de psychiatrie maar bij de cardiologie of oncologie onder behandeling zou zijn....

‘Bij ggz elders gediagnosticeerd met een depressieve stoornis. Nu hier aangemeld omdat behandelingen aldaar op waren, maar klachten nog volop aanwezig zijn...’ 

Dit geeft toch te denken, niet? 

Je zult maar behandeling binnen de ggz nodig hebben in Nederland.

Praktijkperikel ggz
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Siep de Groot, huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 24-01-2021 21:49

    "# Berkhout,

    Ik hoop dat uw model meer neigt naar het sociale en minder naar het biologische.
    1,2 miljoen van alle Nederlanders is ondergebracht bij de GGZ met DSM-labels waar zij vaak nooit meer van afkomen. Een miljoen mensen gebruikt antidepressiva, waarvan de werking nog steeds dubieus is maar die wel veel bijwerkingen hebben met alle gevolgen van dien. Ik hoop, als u straks psychiater bent dat u deze tsunami kunt terugdringen. Dat vereist veel psychiatrische inzet. Het aantal dwangopnamen is de laatste tien jaar verdubbeld. Dat betekent inderdaad dat u zich vooral dient te buigen over deze ernstige patienten en ze niet op straat laat lopen omdat u geen plaats hebt op uw afdeling. Overigens dient dwang tot het uiterste beperkt te worden aangezien deze maatregel de rechten van een mens schaadt. Veel meer zal de psychiatrie van de toekomst, dus ook psychiaters, thuis de ernstig geestelijke ontregelde patienten dienen
    te begeleiden.
    Overigens had ik niet de inkijk in het “topje van de ijsberg” maar in het dal: een reguliere
    psychiatrische afdeling waar ik constateerde door met de “ bewoners” ervan gesprekken te voer dat zij veel eerder naar huis hadden gekund. Velen waren ontevreden over de geringe empathische aanpak. Nu deze situatie ook bij het GGNet Gelderland op grote schaal is aangetroffen, twijfel ik ernstig aan de integriteit van de psychiatrie in Nederland.
    "

  • Thomas Berkhout, AIOS Psychiatrie, Utrecht 24-01-2021 12:10

    "Siep de Groot, u bevestigt met uw reactie alleen maar wat ik al zei. U heeft kennelijk een 'inkijk' gekregen op een psychiatrische afdeling, en doet daarmee uitspraken over de hele psychiatrie. Ik herken mij niet in het beeld dat u schetst zoals ik en mijn collega's psychiatrie bedrijven en is dat ook aantoonbaar niet hoe de opleiding is georganiseerd. Al decennia lang gaan we uit van het biopsychosociale model, waarbij we inderdaad vanuit verschillende perspectieven naar de problemen van de patiënt kijken en pogen om 'zorg te bieden die past bij de behoeften van een patiënt en die eraan bijdraagt dat diens leven weer in balans komt', ik doe niet anders. En inderdaad zodra het kan weer afschalen in zorgintensiteit of terugverwijzen naar de huisarts. De gesloten afdeling waar u kennelijk hebt mogen kijken, is het topje van de ijsberg met de meest hardnekkige en extreme vormen van geestelijk lijden en maatschappelijk dysfunctioneren, waarbij helaas vaak medicamenteus ingrijpen en dwangmaatregelen noodzakelijk zijn, om de gezondheid en de veiligheid van patiënt en anderen te kunnen waarborgen en omdat alle andere interventies van ambulante teams onvoldoende hebben geholpen. Maar zo'n gesloten afdeling is maar een klein stukje van de hele psychiatrie. "

  • Siep de Groot, huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 24-01-2021 04:52

    "# Berkhout,

    Ik maak geen karikatuur van de psychiatrie. Tijdens mijn unieke “ inkijk” op een psychiatrische afdeling kwam ik tot de conclusie dat patiënten geen goed heenkomen hadden: onheuse bejegening, polypragmasie, en dreiging met time out( isoleer). Schrijnend was dat een predikant als geestelijke verzorger de enige was die een indringend gesprek met patiënten aanging, niet gehinderd door tunnelvisie, dossier aanvulling achter een computerscherm en volgen van protocollen die hoorden bij het DSM-label. Ik las dit weekend in TROUW het interview met Floortje Schepers, hoogleraar innovatie in de GGZ. Een van de speerpunten in de “ Netwerk intake” , een gespreksvorm waarbij vanuit verschillende perspectieven naar problemen wordt gekeken. Doel is zorg bieden die past bij de behoeften van een patiënt en die eraan bijdraagt dat diens leven weer in balans komt.
    Het klinkt alsof de psychiatrie opnieuw uitgevonden dient te worden. Is het niet vanzelfsprekend dat dit allang zo had gemoeten? Waarom heeft deze visie zo lang op zich laten wachten? Wij zijn toch dokters en zijn er niet voor een DSM maar voor de patiënt? Schepers legt uit dat dit maar met kleine stapjes zal gaan. Waarom?
    Waarom kan het roer niet volledig om in de psychiatrie? In de kliniek zag ik veel te veel “ gemakkelijke” patiënten die thuis begeleid konden worden. Van de 1,2 patiënten in de GGZ kan een groot gedeelte terugverwezen worden naar de eerste lijn. Goed opgeleide huisartsen met interesse in de psychiatrie zullen die patiënten goed kunnen begeleiden. Psychiaters schreeuwen moord en brand in Medisch Contact over de nieuwe zorg- en dwangwet in plaats constructief mee te denken en de wet aan te passen. Zij vonden de BOPZ wel handig gezien het gemak waarop zij de patiënt met dwang konden opnemen. Vrijwel geen enkele patiënt komt bij de psychiater zonder medicatie de deur uit, met alle gevolgen van dien. Misschien is het zaak om ook een psychiatrische patiëntenvereniging op te richten."

  • Siep de Groot, huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 24-01-2021 04:52

    "# Berkhout,

    Ik maak geen karikatuur van de psychiatrie. Tijdens mijn unieke “ inkijk” op een psychiatrische afdeling kwam ik tot de conclusie dat patiënten geen goed heenkomen hadden: onheuse bejegening, polypragmasie, en dreiging met time out( isoleer). Schrijnend was dat een predikant als geestelijke verzorger de enige was die een indringend gesprek met patiënten aanging, niet gehinderd door tunnelvisie, dossier aanvulling achter een computerscherm en volgen van protocollen die hoorden bij het DSM-label. Ik las dit weekend in TROUW het interview met Floortje Schepers, hoogleraar innovatie in de GGZ. Een van de speerpunten in de “ Netwerk intake” , een gespreksvorm waarbij vanuit verschillende perspectieven naar problemen wordt gekeken. Doel is zorg bieden die past bij de behoeften van een patiënt en die eraan bijdraagt dat diens leven weer in balans komt.
    Het klinkt alsof de psychiatrie opnieuw uitgevonden dient te worden. Is het niet vanzelfsprekend dat dit allang zo had gemoeten? Waarom heeft deze visie zo lang op zich laten wachten? Wij zijn toch dokters en zijn er niet voor een DSM maar voor de patiënt? Schepers legt uit dat dit maar met kleine stapjes zal gaan. Waarom?
    Waarom kan het roer niet volledig om in de psychiatrie? In de kliniek zag ik veel te veel “ gemakkelijke” patiënten die thuis begeleid konden worden. Van de 1,2 patiënten in de GGZ kan een groot gedeelte terugverwezen worden naar de eerste lijn. Goed opgeleide huisartsen met interesse in de psychiatrie zullen die patiënten goed kunnen begeleiden. Psychiaters schreeuwen moord en brand in Medisch Contact over de nieuwe zorg- en dwangwet in plaats constructief mee te denken en de wet aan te passen. Zij vonden de BOPZ wel handig gezien het gemak waarop zij de patiënt met dwang konden opnemen. Vrijwel geen enkele patiënt komt bij de psychiater zonder medicatie de deur uit, met alle gevolgen van dien. Misschien is het zaak om ook een psychiatrische patiëntenvereniging op te richten."

  • Thomas Berkhout, AIOS Psychiatrie, Utrecht 24-01-2021 00:02

    "Siep de Groot, u schrijft 'Nog altijd wordt vastgehouden aan het biologische model uit de tijd van Kraepelin: alles kan met pillen, lobotomie en elektroshocks veranderd worden.' U maakt hiermee een karikatuur van de psychiatrie zoals die tegenwoordig onderwezen en bedreven wordt. Zeker, de biologische kant is een (belangrijk) onderdeel van de psychiatrie, en sommige onderzoekers en hoogleraren en psychiaters hebben zich meer daarop toegelegd. Maar de psychologische en sociale kanten uit het gangbare biopsychosociale model, samen met de existentiële- of zingevingsdimensie waar ook steeds meer aandacht voor is, zijn minstens zo belangrijk. Niet voor niets is psychotherapie een groot deel van onze opleiding. De sociale omstandigheden spelen ook altijd een rol in de beschrijvende diagnostiek die we doen, maar zijn helaas niet zo makkelijk te veranderen (kon ik maar als arts iemand een huis voorschrijven of schulden kwijtschelden...). Zeker, er kunnen veel dingen beter en de manier waarop de politiek de zorg nu heeft ingericht kan veel beter, maar ik ga niet het boetekleed aantrekken voor een karikatuur die u zelf heeft bedacht. "

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.