Inloggen
Praktijkperikelen
1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Het SEH-loopje

1 reactie

René, 57 jaar, komt vlot lopend mijn ochtendspreekuur binnen. Hij heeft sinds vier dagen toenemende pijn bij zijn navel. Vannacht was het zo erg dat hij vanochtend onze huisartsenpraktijk heeft gebeld voor een afspraak.

René belt alleen als er echt iets is. Vorige keer had hij een nefrotisch syndroom. Jaren geleden lieten hij en zijn moeder hun verwacht gestorven vader/partner vier uur met een wc-rolletje onder zijn kin liggen, zodat ik hem zelf in de ochtend kon schouwen. Dood is toch dood, legden ze uit. 

Als René gaat zitten alsof hij een plank in zijn broek heeft, gaan bij mij alarmbellen rinkelen. Eenmaal zittend en hersteld zegt hij, met zijn stralende glimlach: ‘Het is niet te doen.’

Bij lichamelijk onderzoek heeft hij een rode, gezwollen navel en de huid eromheen is ook rood, druk erop is heel pijnlijk. Hij heeft geen koorts.

We oefenen samen hoe hij de SEH binnen moet lopen

Ik bel de SEH. Een vermoeide SEH-arts aan de lijn. Ik deel mee dat ik een patiënt wil insturen met verdenking beklemde navelbreuk. Ik beantwoord braaf al haar vragen; daarna zegt zij met een ‘het zal wel weer niks zijn’-ondertoontje in haar stem: ‘Ja, daar kunnen we dan dus niet onderuit hè?’

Toen ik enkele maanden geleden een liesbreuk niet zelf gereponeerd kreeg (tien jaar ervaring als poortarts) hebben ze het op de SEH nogmaals, over een tijdsbestek van zeven uur, om beurten geprobeerd. Bij de uiteindelijke ok, moest er toch ook helaas nog een necrotisch stuk darm verwijderd worden. 

Dat gaat me niet weer gebeuren, bedenk ik me terwijl ik René uit de wachtkamer haal.

Ik leg hem uit dat hij meteen naar de SEH mag gaan en waarom. Maar niet voordat we eerst even samen gaan oefenen hoe hij de SEH binnen gaat lopen. Zeker dus niet zoals hij bij mij binnenloopt, maar voetje voor voetje. Ik doe het hem voor. Liefst ook zonder die stralende glimlach, maar met een pijnlijk gezicht, adviseer ik hem nog als hij weggaat.

Twee uur later stuurt hij mij een berichtje dat hij onderweg is naar de ok, hij heeft een beklemde navelbreuk. Met of zonder je loopje?, vraag ik hem. ‘Mét natuurlijk’, is zijn kordate antwoord. 

Meer praktijkperikelen

Praktijkperikel SEH spoedeisende hulp
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.