Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Praktijkperikelen
16 oktober 2019 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Gewoonweg verbijsterend

3 reacties

Donderdagavond, ik ben telefoonarts op de huisartsenpost. De ambulance wil overleggen: een vrouw van midden twintig is door de politie, na een tip van een omstander, letterlijk liggend van het spoor afgehaald.

De politie zal mevrouw, bekend met een persoonlijkheidsstoornis, afzetten op de huisartsenpost voor de crisisdienst.

Dan kan de ambulance weer verder. Ik bel de crisisdienst en krijg de bevestiging dat de crisisdienst naar de post zal komen. Ongeveer een uur later bericht van de crisisdienst: ze hebben nagedacht en willen opnieuw overleggen. Gezien het manipulatieve en agressieve gedrag van patiënte in het verleden, zou mevrouw een ziekenhuisverbod hebben. Ik geef aan niet zoveel te kunnen met een ziekenhuisverbod. Wij zijn als hulpverleners verplicht hulp te verlenen in spoedeisende situaties. Patiënte is duidelijk suïcidaal en voldoet dus aan het gevaarcriterium. Ik zeg dat ik als eerste lijn graag wil dat de crisisdienst als tweede lijn een inschatting komt doen. De crisisdienst wil zich hier opnieuw over beraden. De voorwacht gaat in overleg met de psychiater, de politie en opnieuw met mij. Twee uur later is opnieuw de conclusie dat ze mevrouw niet willen zien. Dit mede gezien het feit dat mevrouw zich agressief tegen hen heeft gedragen bij vorige contacten en hen toen met messen heeft bedreigd. Ik geef aan dat mevrouw hier onder de begeleiding van de politie staat, de bewaking op de post ook paraat staat en mevrouw geen wapens heeft. Daarnaast is mevrouw nog steeds psychiatrisch ziek en voldoet ze aan het gevaarcriterium, iets wat de crisisdienst blijkbaar persoonlijk kan bevestigen. Opnieuw wordt een inschatting geweigerd. Hun advies: we moeten mevrouw, die overigens dakloos is, maar buiten zetten. Deze ondankbare taak is ten deel gevallen aan de begeleidende politie. Alsof een cardioloog tegen je zegt: nee, deze man met drukkende pijn op de borst en uitstraling naar de linkerarm wil ik niet zien. Verbijsterend, gewoonweg verbijsterend. Uiteraard hebben we een klacht ingediend bij de crisisdienst, waarop nog een vervolg moet komen.

Heeft u ook een perikel? Stuur uw verhaal naar redactie@medischcontact.nl

Praktijkperikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • anoniem, medewerker geestelijke gezondheidszorg 13-11-2019 11:58

    "Het lastige in dit soort situaties is: wie op zeker moment de patiënt in huis heeft, heeft hem ook echt, heeft op dat moment de verantwoordelijkheid en zie maar eens hoe je daar verder mee komt. Als huisarts op een huisartspost kun je natuurlijk niet eindeloos wachten totdat een meer in deze problematiek gespecialiseerde hulpverlener (c.q. de crisisdienst) arriveert en de verantwoordelijkheid van je overneemt. Momenteel zijn er al veel crisisbeoordelingskamers, veilige ruimtes waar mensen heen kunnen worden gebracht in afwachting van beoordeling door een crisisdienst, binnen de muren van een GGZ-instelling. Binnen de Wet verplichte GGZ die er over 1 1/2 maand aan komt wordt ook het een en ander gesteld over dergelijke kamers, hopelijk zal dat soelaas gaan bieden en worden dan huisartsenposten hiermee niet meer belast. Voor nu kun je gerust stellen in deze casus dat de betreffende crisisdienst (geen idee welke het was) zijn plicht verzaakt heeft door te weigeren om de patiënt te beoordelen op suïcidaliteit en dan te beslissen om de patiënt ofwel te laten opnemen (al dan niet met een IBS), ofwel andere hulp te bieden, ofwel naar huis te laten gaan. Wat de crisisdienst hier heeft gedaan is onprofessioneel en oncollegiaal. Zeker een reden om de Inspectie in te lichten."

  • anoniem, huisarts, regie-arts HAP 19-10-2019 18:23

    "Helaas herkenbaar. Dit komt meerdere keren per jaar voor. En uit ervaring weet ik dat een klacht bij de instelling niet helpt. Ik zou de Inspectie inlichten."

  • A.Ramaker, Oud Huisarts , EZINGE 19-10-2019 18:04

    "Iedere ervaren huisarts kent deze situatie van een patiente met borderline en met afdwingend gedrag.Vóórdat de 24 uursdienst werd geintroduceerd, was de eigen huisarts,indien deze geen dienst had, als je buurman meestal wel bereikbaar voor spoedoverleg. Mbv de Riagg crisisdienst kwam je er altijd wel uit, wel vroeg dit soort soort situaties veel tijd en geduld, alsmede improvisatie! Het is ronduit stuitend,dat het verhaal van het praktijkperikel nu de verzakelijking schetst in de gezondheidszorg en het afschuiven naar de eerste lijn, alsmede de incollegialiteit ,meestal doordat men elkaar niet meer kent!








    "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.