Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
21 januari 2014 2 minuten leestijd
Praktijkperikel

De laatste eer… - praktijkperikel

3 reacties

PRAKTIJKPERIKEL

Op vrijdagmiddag word ik gebeld door de oudste zoon van een patiënt. Hij wil graag weten wat de doodsoorzaak is geweest van zijn vader. Verbaasd moet ik antwoorden dat ik niet eens weet dat de vader is overleden. De zoon vertelt dat zijn vader die woensdag is overleden toen hij aan het wielrennen was. Er waren twee ambulances bij. Kennelijk is men vergeten de huisarts even in te lichten, of het bericht is nog onderweg.

Ik bel met de plaatselijke ambulancedienst. De chef van dienst weet mij te vertellen dat de collega’s van een andere ambulancedienst erbij betrokken waren. Hij biedt hulpvaardig aan om die te benaderen en zo uit te vinden wat er precies is gebeurd.

Even later krijg ik bericht dat het waarschijnlijk een hartinfarct is geweest en dat ook de traumahelikopter bij de reanimatie is ingezet. Ik bel de zoon terug met deze informatie en wens hem en de familie veel sterkte.

Op de volgende maandag belt de begrafenisondernemer om te vragen of de huisarts misschien weet waar de papieren zijn. Die zouden worden opgestuurd, maar dat is kennelijk niet gebeurd. De crematie is gepland voor de volgende dag, maar eigenlijk moet het kisten nu wel plaatsvinden.

De overledene blijkt, na zijn overlijden op straat, met de ambulance naar zijn huis te zijn gebracht, niet naar het mortuarium. Het ambulancepersoneel stelde voor om de overledene voorlopig even op te baren op een matras op de grond… Het wordt gelukkig het bed.

Omdat er toch iemand de dood moet hebben geconstateerd, bel ik naar de traumahelikopter en naar de GGD. Bij beide krijg ik de verzekering dat ik zo snel mogelijk wordt teruggebeld. Ook de begrafenisondernemer belt de instanties af, maar zij krijgt ook nul op het rekest.

Als ik om half vijf nog niet ben teruggebeld, probeer ik het nog maar eens. De dokter van de traumaheli heeft een eigen provisorische verklaring van natuurlijke dood ingevuld (met daar op de vermoedelijke naam van de overledene) en zegt met de GGD te hebben afgesproken dat de GGD-arts de schouwing zou doen. Als ik de laatste visite van die dag doe, belt de GGD-arts naar mijn assistente met de vraag of de papieren nu al zijn ingevuld. Als zij daarop ‘nee’ zegt, is het antwoord: ‘Daar was ik al bang voor.’

De volgende ochtend worden de ingevulde overlijdenspapieren bezorgd op het gemeentehuis en kan de crematie volgens plan plaatsvinden. De overledene blijkt niet te zijn geschouwd.

En een maand later heb ik van de traumahelikopter, noch van de GGD een bericht gekregen.


Meer praktijkperikelen

Heeft u ook een perikel?
Stuur uw verhaal naar redactie@medischcontact.nl


print dit artikel
Praktijkperikel ambulancediensten ambulance
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • B.H.M. van Bremen, huisarts, KOEKANGE 28-01-2014 00:00

    "Collega Hut: weddenschap verloren."

  • Marc van Wijk, Huisarts, Delft 28-01-2014 00:00

    "Niet geschouwd maar wel een overlijdensverklaring? Dus de dood is niet vastgesteld, terwijl de patient wel dood verklaard is (overlijdensverklaring). Theoretisch zou deze patient dus levend verbrand kunnen zijn."

  • AWL Hut, Emeritus Huisarts., Hoek van Holland 27-01-2014 00:00

    "Ik wil erom wedden, dat je geen enkele Huisarts kunt vinden in Nederland, die dit perikel nog niet heeft meegemaakt..... AH"

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Akkoord Cookievoorkeuren aanpassen

Medisch Contact gebruikt cookies en scripts om uw gebruik van onze website geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen en op uw profiel afgestemde advertenties kunnen tonen. Ook gebruiken we cookies en scripts om integratie met social media (Twitter, Facebook, LinkedIn, etc.) mogelijk te maken. Meer informatie vindt u in onze cookieverklaring en in onze Privacyverklaring