Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Praktijkperikelen
05 augustus 2020 2 minuten leestijd
Praktijkperikel

De burgemeester denkt ook even mee

7 reacties

Vóór 1 januari 2020 was er de Wet Bopz en werd bij crisissituaties na beoordeling door de psychiater en het uitschrijven van de medische verklaring de burgemeester gebeld en die was het meestal met het advies van de psychiater eens.

Sinds 1 januari 2020 echter geldt de Wet verplichte ggz (Wvggz) en is er een tussenstap: de patiënt moet gehoord worden.

Zodoende kan het volgende gebeuren.

Een verwarde jongen staat tegenover zijn moeder met een schroevendraaier, omdat stemmen hem de opdracht geven haar te vermoorden. Moeder belt de politie. Zij doet aangifte en de politie brengt de jongen naar het politiebureau. Met spoed komt de psychiater naar het politiebureau voor een beoordeling in verband met het vermoeden van een psychiatrisch toestandsbeeld. De psychiater spreekt moeder, politie en de patiënt, beoordeelt patiënt, onderzoekt symptomen, stelt diagnose en schrijft in een medische verklaring dat de patiënt zijn moeder wil vermoorden onder invloed van stemmen, dat de patiënt psychotisch is en dat hij opname adviseert in een psychiatrisch ziekenhuis.

Nu de tussenstap: de patiënt wordt gehoord. En wel door een bureau dat de burgemeester en zijn gemeente hebben ingehuurd. Dus gaat de psychiater naar zijn computer en ziet in de omgeving van de patiënt een melding dat hooguit binnen een halfuur betrokkene gehoord gaat worden. Uiteraard loopt dit uit en een uur later is patiënt gehoord. Na anderhalf uur heeft het externe bureau een summier verslag geschreven en verschijnt het telefoonnummer van de burgemeester op het beeldscherm. De psychiater belt de burgemeester.

‘Dag burgemeester, u spreekt met een psychiater en zoals u kunt lezen heb ik een verklaring uitgeschreven en uw externe bureau heeft betrokkene gehoord dus ik bel u om te horen of u akkoord geeft.’

‘Dag psychiater, vertelt u maar.’

‘Ja maar burgemeester u heeft alle informatie al uren en u heeft patiënt ook laten horen.’

‘Nee, psychiater, ik weet nog van niets. Onze gemeente hoort via een extern bureau. Die bellen en ondervragen de patiënt en ik kijk alleen of de procedure klopt.’

‘Ja maar… (zucht) een patiënt die psychotisch is, wil zijn moeder vermoorden en ik wil hem laten opnemen.’

‘Prima, psychiater, ik ga akkoord met gedwongen opname, u bent tenslotte de expert. Ik vertrouw op u.’

En de psychiater regelt een opname, vier uur nadat hij begon met de procedure.

Probeer dit stukje eens te lezen met een hartpatiënt of patiënt met status epilepticus die volgens de medisch specialist moet worden opgenomen.

Heeft u ook een perikel? Stuur uw verhaal naar redactie@medischcontact.nl

Praktijkperikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Siep de Groot, huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 13-08-2020 00:52

    "@ van Westreenen,

    Het is onjuist om te denken dat ik het hele systeem verafschuw door ervaringen in de psychiatrie. Dat heb ik ook helemaal niet beweerd.
    Ik heb willen aangeven dat in de kliniek onder toezicht van een psychiater het even goed mis kan gaan als bij iemand die thuis is en niet met dwang wordt opgenomen.
    Het onderzoek wordt uitgevoerd door GGNet Gelderland en werd op de voorpagina en in de verdieping van het dagblad TROUW mei 2020 vermeld. 45 procent van de lang vastzittende patiënten had een verkeerde of verouderde diagnose met verkeerde medicatie en polypragmasie. Het onderzoek wordt binnenkort gepubliceerd in het blad
    European Psychiatry. Ik wil u ook graag verwijzen naar het Psychose- net
    van Jim van Os hoogleraar psychiatrie en Paul Verhaeghe, hoogleraar psychodiagnostiek te Gent. Zij beiden pleiten voor een psychiatrische zorg die op heel andere leest geschoeid dient te worden met veel meer aandacht voor het individu en deskundige begeleiding thuis. Zij vrezen dat indien er niets verandert, de GGZ de afgrond tegemoet gaat.
    Siep de Groot, huisarts niet praktiserend"

  • Atta van Westreenen, Arts, Tilburg 10-08-2020 19:40

    "@ collega De Groot,

    Dat u en uw naasten hebben geleden onder psychiatrische ziekte is vreselijk. Niettemin zou ik toch blijven aandringen op nuance: het niet krijgen van de gewenste uitkomst is niet automatisch een fout of zelfs voorkombaar. Dit is wel beschreven en heet 'outcome bias'.
    Dat er twee ook om u heen, naar uw inzicht, niet de beste, juiste of in ieder geval afdoende zorg hebben ontvangen, en u daarmee het hele systeem verafschuwt heet 'anecdotal fallacy'.
    De vraag is overigens ook of de nieuwe wet, werkelijk betere zorg levert. U neemt dat aan, gezien uw grieven jegens onvrijwillige opname. Ik vraag het me werkelijk af. Dat is echter afwachten, dat geef ik u wel.
    Wat betreft de statistieken die u aanhaalt: ik ben zeer geïnteresseerd in dat onderzoek. Wellicht kunt u hem citeren hier?"

  • Siep de Groot, Huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 08-08-2020 18:32

    "@ van Westreenen

    Psychiaters kunnen menen door een gedwongen opname suïcide te voorkomen maar in mijn directe omgeving maakte iemand de sprong van de hoogste verdieping van de afdeling waar hij opgenomen was en een familielid maakte een aantal dagen na psychiatrisch ontslag een einde aan zijn leven, dus geen n=1 maar wel traumatiserend omdat psychiaters volgens hun “ het niet hadden voorzien”. Het is dus de vraag of psychiaters met hun kennis veel kunnen bereiken. Bij de GGZ Gelderland is een onderzoek gaande en wat blijkt: 42 % van de langdurig , soms gedwongen opgenomen patiënten konden na zorgvuldig psychiatrisch onderzoek ontslagen worden, bleken een onjuiste diagnose te hebben en konden het grootste deel van de psychofarmaca laten staan en terugkeren, evt met hulp, in de maatschappij.
    Huisartsen en psychiaters zouden met de nieuwe wet in de hand de steeds groter wordende aantallen gedwongen opgenomen psychiatrische patiënten een halt kunnen toeroepen.
    Siep de Groot, huisarts niet praktiserend, Eelderwolde"

  • Atta van Westreenen , Arts, Tilburg 07-08-2020 22:53

    "Geachte coll. De Groot,

    Ongetwijfeld was uw ervaring zeer traumatiserend zoals ik uw reacties steeds lees. Tegelijkertijd is wat u doet een projectie van uzelf (n=1) op de andere patiënten. Ik weet niet of u recent nog heeft meegedraaid met wat psychiatrie en dan met name de acute, maar die thuisbehandeling opstarten wetende dat het gewoon wachten is tot iemand echt ontspoort (en weer een tentamen suicide pleegt), om dan pas een goed kader neer te kunnen zetten, is mijns inziens echt slechte zorg. En niet omdat de psychiaters onwillend zijn, maar onze beleidsmakers wel. Volkomen losgezongen van de realiteit en op veilige afstand. Dat is wat mij betreft tragisch, en in ieder geval meer tragisch dan de mogelijke enkeling die onterecht teveel zorg zou krijgen.
    Het lijkt mij overigens ook dat u gedwongen behandeling en gedwongen opname verward."

  • Siep de groot, huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde 07-08-2020 20:41

    "Een patiënt met een psychische stoornis is niet te vergelijken met een hartpatiënt of met iemand met een status epilepticus.
    De BOPZ leidde er toe dat patiënten onterecht werden opgenomen. Vrijheidsbeneming is een van de ergste dingen die een mens kan overkomen als dit onterecht is. Daarom hebben we de Wvggz in het leven geroepen. Psychiaters hebben er 11 jaar aan gewerkt. En nu kunnen ze niet zo maar iemand opnemen, maar kost dat papierwerk, net zoals bij de wet op de euthanasie. Huisartsen zijn daar gezien de zorgvuldigheid soms dagen mee bezig. Het praktijkperikel is prachtig om weer eens op de regelgeving af te geven, maar psychiaters let wel: het is een sigaar uit eigen doos. Probeer nu eens positief aan deze nieuwe wet te werken. De wet zal nog gewijzigd worden. Niet klagen maar zorgen dat minder patiënten vast gehouden worden in psychiatrische klinieken
    Eigenlijk dient dwang in onze samenleving niet plaats te vinden. Het is bevreemdend dat een moeder aangifte gaat doen. Deze patiënt dient thuis behandeld te worden en niet op een gesloten afdeling vastgezet te worden. Laten we er voor zorgen dat het aantal dwangopnamen naar beneden gaat. Dan hoeven psychiaters er niet vier uren mee bezig te zijn.
    Wellicht was deze jongen tot bedaren te brengen als een psychiater diezelfde uren naast hem had gezeten en voor rust had gezorgd. Daar bent u toch voor opgeleid?
    Siep de Groot, huisarts, niet praktiserend, ervaringsdeskundige"

 

Perikel insturen

Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

Stuur uw anekdote in

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.