Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
19 mei 2017 1 minuut leestijd
Praktijkperikel

Daarom ben ik dokter geworden

Plaats een reactie

'Tot voor drie weken heeft moeder nog gewoon lekker gegeten, dokter!’ De woorden van de zoon van de vrouw, bij wie ik cachexie vermoed, kan ik maar moeilijk geloven. Ze lijkt op z’n minst twintig jaar ouder dan de ‘69’ die mijn computer aangeeft. Hier is iets goed mis, maar wat…?

Onregelmatig en wisselend is haar pols: 76-135/min. Saturatie: 80 procent, dat kan toch niet?! Over het bovenveld van haar linkerlong hoor ik zacht gekraak, crepiteren. Nog eens de saturatie meten: nu 82 procent. Wanneer ik de vrouw weer aankijk, past het wel bij haar vaalgrauwe kleur. ‘Waar denkt u aan dokter?’ Het is de zoon die het vraagt…

VERDER LEZEN?

U heeft gratis en volledig toegang als

  • Lid van een wetenschappelijke vereniging
  • Lid van De Geneeskundestudent
  • Abonnee
inloggen

Lid of abonnee maar nog geen inloggegevens?

registreren

Geen lid? Bekijk de abonnementen!

abonneren

    print dit artikel
    Dit artikel delen

    Perikel insturen

    Heeft u iets meegemaakt wat u deed fronsen, foeteren of lachen? Deel het met uw collega's!

    Stuur uw anekdote in