Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Column

Vloeibare heroïne

Plaats een reactie

GHB. Steeds vaker kom ik het in de praktijk tegen: arrestanten die eraan verslaafd zijn. De groep van klassieke heroïnejunkies, die steeds kleiner (en ouder) wordt, lijkt plaats te maken voor een groep jonge mensen die verslingerd is geraakt aan GHB.

Verslaafden in de politiecel ontvangen dagelijks een bezoek van ons. Onthoudende opiaatverslaafden verstrekken we methadon. Onthoudende alcoholverslaafden krijgen – zo nodig – afbouwschema's met benzo's en thiamine om ernstige complicaties zoals insulten, delier en acute wernicke te voorkomen.

GHB daarentegen valt niet goed te vervangen. Idealiter geef je de eigen GHB, iets wat in onze setting echter onmogelijk is, iets wat de 'doorgewinterde' verslaafde heel goed weet. ‘Stuur mij maar naar Zwolle’, kreeg ik laatst te horen van een arrestant die met grote regelmaat pendelt tussen politiebureaus, de straat en penitentiaire inrichting Zwolle – waar men in detentie onder medisch toezicht met medicinaal GHB af kan kicken. Dan kreeg ie in ieder geval nog GHB, zo was zijn redenering.

GHB blijkt naast een gevaarlijke drug, ook nog eens een populair goedje in criminele kringen. De vluchtigheid, het vermogen om makkelijk bewustzijnsverlies te induceren, zijn ideale eigenschappen voor hen die kwaad willen. Drogeren om iets op te dringen (seks) of af te nemen (eigendommen), is iets waar ik regelmatig in mijn werk mee geconfronteerd word.

En zo wordt het ene kwaad in onze maatschappij vervangen door een nog groter kwaad: GHB. Vloeibare heroïne, zo zou ik het willen noemen.

print dit artikel
  • Angela Carper

    Angela Carper is forensisch arts en werkt bij de GGD in Amsterdam.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties