Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Column

Tijdcontingent - Eveline Knibbeler

7 reacties

Huisartsen en andere behandelaars worden, via hun patiënten, geconfronteerd met de ‘tijdcontingente’ werkwijze van bedrijfsartsen. De confrontatie verloopt als volgt. De huisarts ziet een patiënt die overwerkt is, de diagnose valt – burn-out –, er komen adviezen en een vervolgafspraak. So far, so good. Maar bij de vervolgafspraak gaat het mis: patiënt over de rooie, hij moet van de bedrijfsarts binnenkort terugkeren naar het werk en opbouwen volgens een stappenplan (tijdcontingent), ongeacht hoe hij zich voelt (dus vooral niet klachtcontingent). De patiënt, die nu net ‘enige afstand heeft genomen van het werk’ is weer helemaal terug bij af. De behandelaar ‘begrijpt niet wat de bedrijfsarts bezielt’.

Hier een poging tot uitleg. Waarom een tijdcontingente aanpak? Tijdcontingentie is geen doel, maar een middel. Het doel is een duurzame terugkeer naar werk. Daartoe moet helder zicht komen op alle factoren die hebben geleid tot de overspannenheid. De werknemer die neigt tot overspannenheid is een harde werker en perfectionist. En angstig, bang om fouten te maken of anderszins teleur te stellen. Die angst uit zich in hard en consciëntieus werken – de ideale werknemer –, maar, als werken niet meer lukt, in vermijding. Hij vermijdt niet alleen het werk, maar ook zijn eigen rol in het probleem.

De tijdcontingente opbouw in werk heeft een therapeutisch doel. Maar vooral een diagnostisch doel, waarbij iedere stap naar het werk een uitdaging is tot onderzoek: waar ligt het knelpunt, hoe wordt de angst getriggerd? Als de tijdcontingente opbouw in werk wordt gecombineerd met professionele begeleiding, is het leereffect optimaal. Behalve als de behandelaar de vermijding stimuleert.


Eveline Knibbeler, bedrijfsarts

Veldwerk
  • Eveline Knibbeler

    In de column Veldwerk komen verschillende specialismen aan bod. Eveline Knibbeler schrijft vanuit haar ervaringen als bedrijfsarts.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • P.G.E. van Eijsden, huisarts, Ede Gld Nederland 09-03-2015 01:00

    "Helemaal eens met de reactie van collega Karemaker. En daarbij: de huisarts volgt het stepped-care-model en wenst haar overspannen pt. te verwijzen naar de POH-GGZ. De bedrijfsarts echter wil de werkgever plezieren (daartoe aangespoord door de wet poortwachter) en eist (via de overspannen patient) van de huisarts een doorverwijzing naar de psycholoog met wie het bedrijf een contract gesloten heeft. Als de bedrijfsarts werkelijk een therapeutisch doel dient met die tijdcontingente aanpak, waarom dan niet even een overleg met degene die de patient daadwerkelijk en officieel behandelt, zodat iedereen dezelfde boodschap uit kan dragen naar de patient."

  • R. Karemaker, psychiater, Den Haag Nederland 07-03-2015 01:00

    "Klinkt ideaal, mits de patiënt juist wordt ingeschat qua belastbaarheid. De praktijk leert dat over deze inschatting discussie ontstaat tussen de behadelaren. Daarbij onstaat geregeld de indruk dat bedrijfsartsen niet alleen de patiënt maar ook de werkgever ideaal willen bedienen, waardoor het patiënten belang in het gedrang kan komen. Kortom: veel redenen waarom de bedrijfsarts regelmatig lijnrecht tegenover de rest van de beroepsgroep zal blijven staan. "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.