Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Column

‘Ren huisartsje ren!’

16 reacties

‘Ik ben blij dat ik nu geen praktijkhouder ben, wat jij?’ fluistert een waarnemend huisarts mij toe tijdens een dienst op de huisartsenpost. Haar blik rust op twee praktijkhouders die een paar meter van ons vandaan hun frustraties over het covidvaccinatiebeleid ventileren. Het bericht dat ook Nederland stopt met het toedienen van het AstraZeneca-vaccin heeft er ingehakt. Veel praktijkhouders offerden hun weekenden op om de infrastructuur rondom het vaccineren rond te krijgen.

Van het bestellen van de vaccins, het uitnodigen van de juiste patiënten, tot het zoeken naar geschikte koelkasten en priklocaties; alles kost tijd en energie. En nu moet iedereen weer worden afgebeld. Hoewel de een het ziet als een morele verplichting of een mooie uitdaging, voelen anderen zich onder druk gezet en niet gehoord in hun beslommeringen. Huisartsen moeten honderdduizenden prikken gaan zetten. In zogenoemde ‘plukjes’, iedere week, maandenlang. Er wordt van hen een opperste staat van paraatheid, flexibiliteit en inzet verwacht tegen een niet-kostendekkende vergoeding. En dat allemaal náást de reguliere drukte op de dagpraktijk en de ANW-zorg waar zij ook verantwoordelijk voor zijn.

Een aantal hidha’s en waarnemers geeft schoorvoetend toe de plannen om praktijkhouder te worden te heroverwegen. Zij zien het vaccinatiegedoe als weer iets dat op het bordje van de huisarts wordt geschept en wordt opgegeten. Tegen heug en meug, tegen wil en dank. Zij zien het als het zoveelste voorbeeld van onvoldoende inspraak in eigen werkzaamheden en onvoldoende (financiële) waardering. Weer is de vraag die wordt gesteld: ‘Hóé gaan wij dit doen?’ in plaats van ‘Gaan wij huisartsen dit doen?’ Andere redenen waarom waarnemers terugdeinzen voor het praktijkhouderschap zijn: de onrechtvaardigheid in honorering en verplichting van de ANW-zorg en de druk die ontstaat door vergrijzing in de samenleving, substitutie in de zorg en personeelstekorten in steeds verder uitdijende eerstelijnscentra.

Van spin in het web naar hamster in het rad

Hoewel ook de meeste waarnemers geloven dat het zijn van een ‘vaste huisarts’ de echte meerwaarde van het vak vormt, vrezen zij voor wat het behelst om die persoon te zijn. Zij vrezen dat zij niet meer de generalist kunnen zijn die onafhankelijk en met een zekere professionele autonomie kan zorgen voor zijn patiënten. Zij vrezen dat de rol van spin in het web steeds meer verandert in hamster in het rad. Het rad waaraan door diverse partijen wordt gedraaid: ‘Ren huisartsje, ren!’ Zij vertellen ook niet geïnspireerd te worden door verhalen van praktijkhouders die al voor hun 40ste of 50ste hun praktijk doorverkopen en weer gaan waar­nemen. Of praktijkhouders die jaren eerder met pensioen gaan of naar het buitenland vertrekken omdat de regeldruk hier hun werkplezier verstoort.

Of de zorgen over het praktijkhouderschap nou wel of niet terecht zijn, ze zijn er. Ze dienen openlijk besproken te worden zonder te oordelen of te verzanden in de vruchteloze wij-zij-discussie, waarin waarnemers steevast worden weggezet als verwende krenten-uit-de-pap-pikkende millennials en praktijkhouders als tandeloze push-overs. Daar schieten we niks mee op. Wij vormen sámen de huisartsenzorg. We zullen zowel met elkaar als met externe partijen stevige gesprekken moeten voeren over de toekomstbestendigheid en de grenzen van ons prachtige vak.

Meer van Danka Stuijver
huisartsgeneeskunde vaccineren
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Rob van Ettinger, Arts, BLESKENSGRAAF CA 02-04-2021 09:34

    "Beste Danka
    Mooi dat je het woord durft te nemen voor je waarnemende collega's.
    In onze regio Dordrecht en omgeving met 120 praktijkhouders lopen wij al aan tegen praktijken zonder praktijkopvolger en doen ons best in onze zorggroep met een projectgroep collega's te inspireren om met (ex)praktijkhouders in gesprek te gaan en ze mee te nemen in alle voor en nadelen van het praktijkhouderschap met een open mind en volkomen vrijblijvend.
    Ik zet me daar graag voor in als aanstaande ex praktijkhouder omdat ik er 25 jaar van genoten heb in alle opzichten en ondanks het feit dat ik nooit meer dan 3 dagen patiëntenzorg deed toch een tweede huisje er op na kon houden:)
    "

  • Peter Leusink, huisarts, arts seksuele gezondheid, Gouda 02-04-2021 09:08

    "Beste Danka, graag zou ik als praktijkhouder de twijfelende waarnemers willen meegeven dat er een groot misverstand is over de eisen die aan huisartsen worden gesteld. Juist als praktijkhouder beslis je daar namelijk helemaal zelf over. Ik werk al 27 jaar parttime zodat er een goede prive-werkbalans is. Ik werk samen met 3 collega's (ook parttimers) en we verdelen de taken als werkgever. Voor de 'rompslomp' betalen we zo nodig een "ICT-mannetje" en hebben we een administratieve kracht in dienst. Zelden gaat er iemand na 17.00 naar huis. Nooit werkt er iemand in het weekend in de praktijk. We lunchen al 20 jaar elke dag een uur (!) samen met het hele team van de dag; gezellig en noodzakelijk. We zijn geen ja-knikkers op alle regionale plannen van de zorgverzekeraar. Hoe wij dat doen? Wij zijn principieel tegen goodwill en hoeven ons niet kapot te werken om schulden af te lossen. En wij kunnen goed leven zonder zeilboot en tweede huisje. Kortom: we hebben keuzes gemaakt naar onze wensen. De huisarts bestaat niet, die maak je zelf. "

  • Marco Blanker, praktijkhoudend huisarts, Zwolle (The Netherlands) 01-04-2021 22:38

    "Beste Danka, dank voor je reactie. Ik weet niet waar ik ontken dat collega's problemen ervaren, of het onterecht of verwend gezeur noem. Dat doe ik geenszins. Maar als je na het aandoen van het licht niet het gesprek kan voeren waarom je bang was in het donker, dan zal het licht nooit meer uit kunnen. Dat terwijl er heel wat donkere ruimtes en donkere tijden waren, zijn en zullen komen.
    Daarom de vraag - ook aan 'klagende' collega's - 'wat heb je nodig?' en 'welke scenarios zie je?'. En ook de - mogelijk confronterende - vraag "klopt jouw gevoel?". Neem de administratieve lasten. Die zijn er, maar worden door sommigen voorgespiegeld als de helft van de tijd. Feitelijk onjuist. Idem m.b.t. contractering "tijdverslindend", feitelijk onjuist. Dat kost 1 of 2 dagdelen (die ik ook liever aan iets anders besteed natuurlijk).
    Kun je een harde opsomming maken van taken die erbij zijn gekomen? En dan ook een lijstje maken van wat er aan de andere kant af is gegaan? Misschien valt de balans dan nog niet zo slecht uit. De niet-leuke taken worden vooral als tijdrovend ervaren. Maar een te grote focus op die negatieve kanten ontneemt het zicht op de prachtige kant van het vak en praktijkhouderschap. Vanuit een sterk georganiseerde praktijk zie ik voldoende ruimte voor extra taken.
    Adaptief vermogen hoort tot een van de kenmerken in de functieschets van de nieuwe dokters (Raamplan 2020). Ik denk dat dat helpend is.
    Jouw column daagt uit tot het gesprek dat ik dus graag voer, maar wel met een positieve(re) insteek.

    Wij gaan, samen met andere praktijken, een mooie zaterdag tegemoet, waarop wij 1250 patienten uit de 4 praktijken zullen vaccineren. Het team heeft er zin in. Ook al hoort het niet tot het basispakket van de praktijk.

    Fijne avond!
    Hartelijke groet, Marco"

  • Danka Stuijver, waarnemend huisarts, Utrecht 01-04-2021 21:21

    "Beste Marco, de laatste zin in je commentaar vind ik mooi te horen. Dat is denk ik precies wat moet gebeuren. Een goed geïnformeerd gesprek over wat het praktijkhouderschap inhoudt en openlijk de angst en terughoudendheid van weifelende waarnemers bespreken.

    Simpelweg zeggen: het is niet zo. Dat is niet voldoende. Als ik bang ben in het donker en jij roept ‘onzin, het is helemaal niet eng’ of ‘zeik niet,’ maakt mij dat niet minder bang of het maakt dat ik het niet meer eerlijk zal zeggen. Het licht aandoen helpt wel en ik denk dat jij zeker hebt getoond dat op constructieve wijze te kunnen. Ook in je blogs.

    De geluiden in deze column komen niet, zoals jij op Linked-In zegt, vanuit mijn persoonlijke onderbuik. Het zijn geluiden van collega praktijkhouders. Collega’s die vaak niet eens durven uit te komen voor hun teleurstelling en zorgen omdat ze dan te horen krijgen dat ze niet moeten zeuren en moeten poetsen. Klaar. Tevens de zorgen van waarnemers. De angst om de regie over het werken leven en de werk/privé balans te verliezen. Onterecht? Verwend gezeur? Oke, dat zou goed kunnen maar dat geluid bestaat en verdient een open gesprek.

    Ik ben het eens dat deze pandemie een uitzonderlijke crisis is waaraan we allemaal ons steentje moeten bijdragen. Maar alle vorige taken die erbij zijn gekomen voor huisartsen? En de taken die nog gaan volgen? Hoe houden we het vak toekomstbestendig? Dat is de discussie die we moeten voeren denk ik. En niet tegen/met elkaar maar vooral met de externe partijen die Nico Terpstra benoemd.

    Met vriendelijke groet, Danka Stuijver"

  • Marco Blanker, praktijkhoudend huisarts, Zwolle 01-04-2021 19:47

    "Met de slotalinea ben ik het roerend eens. Ik heb mij (voor zover ik weet, en mijn geheugen is gemiddeld genomen beter dan die van onze demissionaire premier) nooit gezondigd aan een wij-zij-discussie. Waarnemers zijn al jaren een onmisbare schakel in vele praktijken en zeker ook in de dienstenstructuren.
    Ik ben verbaasd over de klaagzang die daaraan voorafgaat. Ik ben heel blij dat ik praktijkhouder ben. Ook nu. Juist nu. We kunnen als praktijkhouders namelijk het verschil maken. Door op te schalen, een stapje harder te werken. En daarmee een relevante bijdrage te leveren aan het bestrijden van deze pandemie. Ik ben ervan overtuigd dat juist het pragmatisme dat praktijkhouders kenmerkt sleutel is voor succes. We kunnen als geen ander improviseren en snel handelen. Niet lullen maar poetsen.
    En ja, dat moet er nu bij. En het kan erbij.
    Financiële waardering is er al decennia juist wel. We horen nog steeds tot de grootverdieners in de zorg en daarbuiten, ook zonder het tientje per patient dat we in 2020 ontvingen (voor gemiste inkomsten die op veel plekken niet bestond). Het loskoppelen van de ANW-vergoeding van de winst uit onderneming van praktijkhouders zet mensen bovendien op het verkeerde been. Elk jaar blijft er ruim genoeg over, maar misschien is mijn uitgave patroon te beperkt om in een zelfbeklag over inkomen te kunnen eindigen.
    We hebben baanzekerheid, mogen jaren op dezelfde plek werken zonder zorgen over de toekomst. En bovenal: we geven onze praktijken eigen kleur. Bij het overgrote deel ervaar ik geen enkel gebrek aan eigen regie. Bij sommige onderwerpen wel. Maar dat betreft de minderheid van mijn weekinvulling.
    Ik nodig jonge collega's die nadenken over vestiging van harte uit voor een positief gesprek over ons mooie vak en de vele voordelen van het praktijkhouderschap."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.