Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Column

‘Ren huisartsje ren!’

16 reacties

‘Ik ben blij dat ik nu geen praktijkhouder ben, wat jij?’ fluistert een waarnemend huisarts mij toe tijdens een dienst op de huisartsenpost. Haar blik rust op twee praktijkhouders die een paar meter van ons vandaan hun frustraties over het covidvaccinatiebeleid ventileren. Het bericht dat ook Nederland stopt met het toedienen van het AstraZeneca-vaccin heeft er ingehakt. Veel praktijkhouders offerden hun weekenden op om de infrastructuur rondom het vaccineren rond te krijgen.

Van het bestellen van de vaccins, het uitnodigen van de juiste patiënten, tot het zoeken naar geschikte koelkasten en priklocaties; alles kost tijd en energie. En nu moet iedereen weer worden afgebeld. Hoewel de een het ziet als een morele verplichting of een mooie uitdaging, voelen anderen zich onder druk gezet en niet gehoord in hun beslommeringen. Huisartsen moeten honderdduizenden prikken gaan zetten. In zogenoemde ‘plukjes’, iedere week, maandenlang. Er wordt van hen een opperste staat van paraatheid, flexibiliteit en inzet verwacht tegen een niet-kostendekkende vergoeding. En dat allemaal náást de reguliere drukte op de dagpraktijk en de ANW-zorg waar zij ook verantwoordelijk voor zijn.

Een aantal hidha’s en waarnemers geeft schoorvoetend toe de plannen om praktijkhouder te worden te heroverwegen. Zij zien het vaccinatiegedoe als weer iets dat op het bordje van de huisarts wordt geschept en wordt opgegeten. Tegen heug en meug, tegen wil en dank. Zij zien het als het zoveelste voorbeeld van onvoldoende inspraak in eigen werkzaamheden en onvoldoende (financiële) waardering. Weer is de vraag die wordt gesteld: ‘Hóé gaan wij dit doen?’ in plaats van ‘Gaan wij huisartsen dit doen?’ Andere redenen waarom waarnemers terugdeinzen voor het praktijkhouderschap zijn: de onrechtvaardigheid in honorering en verplichting van de ANW-zorg en de druk die ontstaat door vergrijzing in de samenleving, substitutie in de zorg en personeelstekorten in steeds verder uitdijende eerstelijnscentra.

Van spin in het web naar hamster in het rad

Hoewel ook de meeste waarnemers geloven dat het zijn van een ‘vaste huisarts’ de echte meerwaarde van het vak vormt, vrezen zij voor wat het behelst om die persoon te zijn. Zij vrezen dat zij niet meer de generalist kunnen zijn die onafhankelijk en met een zekere professionele autonomie kan zorgen voor zijn patiënten. Zij vrezen dat de rol van spin in het web steeds meer verandert in hamster in het rad. Het rad waaraan door diverse partijen wordt gedraaid: ‘Ren huisartsje, ren!’ Zij vertellen ook niet geïnspireerd te worden door verhalen van praktijkhouders die al voor hun 40ste of 50ste hun praktijk doorverkopen en weer gaan waar­nemen. Of praktijkhouders die jaren eerder met pensioen gaan of naar het buitenland vertrekken omdat de regeldruk hier hun werkplezier verstoort.

Of de zorgen over het praktijkhouderschap nou wel of niet terecht zijn, ze zijn er. Ze dienen openlijk besproken te worden zonder te oordelen of te verzanden in de vruchteloze wij-zij-discussie, waarin waarnemers steevast worden weggezet als verwende krenten-uit-de-pap-pikkende millennials en praktijkhouders als tandeloze push-overs. Daar schieten we niks mee op. Wij vormen sámen de huisartsenzorg. We zullen zowel met elkaar als met externe partijen stevige gesprekken moeten voeren over de toekomstbestendigheid en de grenzen van ons prachtige vak.

Meer van Danka Stuijver
huisartsgeneeskunde vaccineren
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • G K Mitrasing, huisarts, Amsterdam 03-04-2021 09:51

    "Goed stuk, dank. Als één van de weinigen die tot het puntje durft te gaan: de belangen van praktijkhouders worden weg gepolderd in kader van geven en nemen met allerlei obscure dealtjes; zie bvb de financiering van de huisartsenzorg in 3 delen: S2 en S3 deel vol onzinnigheden om de huisartsen klem te zetten. DE LHV heeft daar helaas nog steeds een negatieve rol inclusief de NHG. Laatst moes ik mij her-registreren als huisarts en na 37+ jaar werken in de zorg moet ik nog een “persoonlijk ontwikkelingsplan” opstellen. Het zijn juist dit soort kleine eisen die de microfysica van machtswerking laat zien tussen verschillende organisaties en het nut? Zero. Waarom de NHG en LHV dit hebben geïmplementeerd? Het laats zich raden…
    Tot nu toe ben ik één van de weinige praktijkhouders zonder contract met zorgverzekeraars als uiting van een principieel standpunt: zorgverzekeraars dienen de belangen van hun patient helemaal niet..

    "

  • Danka Stuijver, waarnemer, Utrecht 02-04-2021 22:38

    "Beste anonieme arts, dankjewel voor je reactie. Ik vind het jammer maar ook illustratief dat je het anoniem doet. Er blijft een taboe op rusten. Ook hier gaan reacties weer over waarnemers vs praktijkhouders. Terwijl, het vak is veranderd in de afgelopen jaren, en voor een groot deel niet ten goede. Daar lopen jonge huisartsen niet warm voor. Is dat gek? Nee. Ik weet zeker dat het vak van praktijkhouders prachtig en betekenisvol is. Dat je een mooie functie verricht in de maatschappij waar je trots op mag zijn. Dat je deels vrijheid hebt om de toko zelf te organiseren. En toch mag ook worden toegegeven dat er veel dingen gewoon niet goed gaan. Dingen waar we nee tegen moeten zeggen. Zaken waar we goede vertegenwoordigers missen.

    De directeur van een verzekeraar zei het zo: ‘het praktijkhouderschap wordt steeds meer een hondenbaan. Maar, ze blaffen wel maar bijten nooit. Dat weet iedereen.’

    Dus.. Wanneer gaan we bijten? En dus NIET naar elkaar aub.

    "

  • Arjen Göbel, Huisarts, Amstelveen 02-04-2021 12:46

    "Als vervolg op mijn stukje hieronder: Wat beoog ik met de stelling dat waarnemers alleen hun werk kunnen doen dankzij praktijkhouders die de kar trekken? (Ik ben het namelijk eens dat dit niet alleen geroepen moet worden maar dat er ook werkbare conclusies uit getrokken moeten worden, anders zou deze discussie inderdaad vruchteloos zijn).

    Ik beoog dat:

    a) Het praktijkhouderschap aantrekkelijker moet worden, want te weinig afgestudeerde huisartsen willen een praktijk beginnen.

    b) Het parttime bemensen door 2 huisartsen van 1 normpraktijk niet een gezond uitgangspunt is en dat dat moet veranderen: 1 normpraktijk moet door 1 fte huisarts in 40 uur gedaan kunnen worden.

    c) Er minder noodzaak moet zijn dat praktijkhouders waarnemers inzetten, waardoor waarnemers wel een praktijk zullen móeten beginnen om te kunnen werken als huisarts. Daardoor wordt het evenwicht hersteld.

    d) Er bewustwording ontstaat bij politiek, verzekeraars en LHV dat de situatie zoals die er nu is alleen kan bestaan omdat waarnemers de praktijkhouder helpen maar dat dat een in beginsel ongezonde situatie is, die gaat kantelen in de richting van dat er steeds minder praktijkhouders zullen zijn.

    e) de officiële, gereglementeerde, contractueel vastgelegde verantwoordelijkheid voor het invullen van de huisartsenzorg als geheel (inclusief ANW) ook bij waarnemers ligt en niet alleen bij praktijkhouders. NB: het gaat hier dus over de contractuele/juridische verantwoordelijkheid die gedragen wordt, niet of je wel of niet meehelpt, want dat gebeurt al."

  • anoniem , waarnemend huisarts 02-04-2021 11:42

    "Beste Danka,
    Een mooie blog. Ik ben zo'n praktijkhouder die na zo'n 20 jaar praktijk weer waarnemer is geworden. Ik herken de redenen van Nico Terpstra helemaal. Maar ik heb nog een extra oorzaak die ik denk te zien. En die ligt in de LHV en de organisatie van hoe huisartsen invloed kunnen hebben op het (landelijke) beleid. De LHV zit oneerbiedig gezegd te veel op schoot bij VWS. De LHV heeft woordvoerders, grotendeels geen huisartsen. Dit geldt mutatis mutandis ook voor het NHG. Er ontbreekt een dialoog, niet alleen een dialoog onder huisartsen (het grondvlak), maar ook een dialoog van het grondplak naar de top. Die top heeft de bevoegdheid om besluiten te nemen. Dat gebeurt in de LHV Ledenraad. Maar veel huisartsen zijn juist geen lid meer van de LHV om de redenen die Nico noemt. Wat je dan krijgt, zoals met de covidvaccinaties, is dat er geen gesprek onderling plaats vindt, dus geen gesprek 'of' we dit wel moeten willen. Maar meer een logistieke discussie, 'hoe' we dit gaan doen. Ik plaats anoniem omdat dit best een taboe is voor mijn gevoel.


    "

  • Arjen Göbel, Huisarts, Amstelveen 02-04-2021 10:54

    "Altijd boeiend als er gesproken wordt over een wij-zij discussie, alsof dat immoreel zou zijn.
    Er is een wij-zij discussie omdat er een wij-zij situatie is. Het is wel degelijk zo dat waarnemers de krenten uit de pap pikken en dat mag worden gezegd ook. Dat ze van groot belang zijn staat daar los van.

    Het systeem is dat een huisarts een praktijk heeft. Zolang de helft van de afstuderende AIOS zegt: ik wil geen praktijk, want...(vul maar in), kunnen zij alleen maar werken dankzij praktijkhouders die genoodzaakt zijn waarnemers in te zetten om aan hun verplichtingen (ANW, 24/7, palliatieve zorg, etc.) te kunnen blijven voldoen.

    Neem nou de 'praktijkverkleining' die enkele jaren geleden plaats vond. Dat is een theoretische verkleining geweest, geboren uit noodzaak (meer tijd voor de patient, minder werkdruk) maar betekende niet dat de praktijk daadwerkelijk 'kleiner' werd, maar dat bij gelijkblijvend aantal patiënten een hidha/waarnemer voor 1-2 dagen wordt aangenomen om dat te kunnen bolwerken. Ergo: waarnemers, zónder verantwoordelijkheid voor het praktijkhoudersschap, werken bij praktijkhouders die al die verantwoordelijkheden wel dragen.

    Dat er collega's zijn zoals Peter, die zeggen: zo zwaar is het niet, dan komt dat omdat zij bewust voor het parttime praktijkhouderschap kiezen en financieel niet al te hoge eisen stellen. Zeer respectabel, maar niet de norm waarop je het solistisch praktijkhouderschap moet baseren. Je ziet tegenwoordig heel veel duo-artsen samen 1 praktijk van 2500 mensen doen. Daar hebben ze hun handen vol aan en accepteren een lager inkomen in ruil voor 'vrije tijd' in die zin dat ze nu maar 45 uur werken in plaats van 60. Dat is niet hoe het moet zijn!

    Er is weldegelijk een wij-zij situatie en laat die benoemd worden in plaats van de goedbedoelde zachte-heelmeesters-maken-stinkende-wonden attitude van 'we doen het samen'. Want dat laatste komt alleen maar omdat de praktijkhouders de kar trekken waar waarnemers gewaardeerd op meeliften."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.