Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns

Pat

3 reacties
beeld: Thinkstock
beeld: Thinkstock

Er stond een stukje in het NTvG over langerhanscelhistiocytose van de dens axis (Ned Tijdschr Geneeskd. 2011; 155: A2794). Histiocytose X ken ik alleen uit de literatuur en uit mijn leerboek interne uit het vierde jaar. De beschreven patiënt had het op 25-jarige leeftijd in zijn tweede nekwervel. De man had sinds tien weken progressieve pijn in de nek. Hij werd ‘behandeld’ door een chiropracticus en had daarna veel meer pijn, maar gelukkig geen hoge dwarslaesie. Je moet maar durven. Iemand met zo´n verhaal zonder beeldvormend onderzoek zijn nek te kraken.

Iemand die zo praktijk houdt als de therapeut in kwestie, moet natuurlijk gewezen worden op zijn dommigheid. Nieuwe klachten brengen ons artsen altijd op het idee rekening te houden met een nieuwe aandoening. Dan volgt eerst diagnostiek. De patiënt had eerst naar de huisarts moeten gaan of de therapeut had niet moeten kraken zonder diagnose. Nu is iedereen door het oog van de naald gekropen. In het artikel wordt op dit aspect verder niet ingegaan.

Chiropractie, chiropraxie, manuele therapie, orthomanuele therapie en kraken zijn onder neurologen niet populair omdat we er bang voor zijn. Toch ken ik heel veel mensen die enorm geholpen zijn door kraken, bijna geen patiënten die er door verslechterd zijn.

Ik ben voorstander van samenwerking met manueel therapeuten, want als je samenwerkt gebeuren er veel minder ongelukken dan wanneer je in den blinde blokkades oplost en gewrichten mobiliseert. Ik vraag me af of dit soort bijna-ongelukken in de manuele therapie überhaupt ergens geregistreerd worden. Welke huisarts of internist zou in het geval van de patiënt in de beschreven casus de therapeut bellen om een en ander te bespreken?

Zou het niet mooi zijn als een dergelijk voorval net als bij ons in het ziekenhuis gezamenlijk zou worden nabesproken om ervan te leren? Dat kan niet zolang wij alle alternatieve therapeuten uitlachen of aanklagen en hun argumenten weghonen. Moeten zij natuurlijk ook niet zo eigenwijs doen en zich afsluiten in hun eigen niche met hun eigen jargon. Op die manier houden ze zelf de patstelling in stand.

Emile Keuter

  • Meer Prikkels

Lees ook: Macedonische methode nu onderbouwd

  • Emile Keuter

    Emile Keuter is poliklinisch neuroloog in Amsterdam. Hij werkte hiervoor een aantal jaar als algemeen neuroloog op Aruba.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Er zijn nog geen reacties
 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.