Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Column

Nooit meer treuren

Plaats een reactie

Niet lachen: er is een nieuw beroep. Sinds 2017 officieel erkend: werkgelukdeskundige. Ik hoor het net op de radio. Echt waar. En eigenlijk: briljant plan; gat in de markt. Kunnen zo allemaal, hup, in het ziekenhuis aan het werk. Ik leg het uit.

Het ziekenhuis is een heel bijzondere plek om te werken. Niet bijzonder van ‘wat bijzonder dat jij je zo inzet voor de mensheid’, maar bijzonder in de zin dat het gebouw zelf wordt bevolkt door mensen die ‘gewoon’ komen werken én door mensen die met hoop en vrees met hun gezondheid bezig zijn. De patiënt of de mantelzorger wil graag een vriendelijk, vertrouwenwekkend gezicht zien en met aandacht en zorg worden behandeld. En dan liefst niet alleen in de spreekkamer, maar ook daarbuiten: in de gang, de draaideur en de lift. Maar in die gang, draaideur of lift staat ook een verpleegkundige die zich opwindt over het dienstrooster en een dokter die baalt van een fout bij de sterilisatiedienst en z’n buik vol heeft van ok-kortingen. Of die net een klachtenbrief in z’n inbox heeft gevonden. En zo iemand heeft niet altijd dat vriendelijke gezicht en dat luisterend en begrijpend oor. Die geeft eerder een nijdige duw tegen de draaideur. Minder aangenaam voor de patiënt of de mantelzorger.

Maar daar is de werkgelukdeskundige. Die laten we in groten getale los op ons dokters en verpleegkundigen. En die doen dan hun truc. En dan is er meer werkgeluk. En dan kunnen wij weer stralen en lachen, de hele dag door. En dat verhoogt dan weer het welbevinden van de patiënt en de mantelzorger. En het mooie is: ik denk dat er echt wel een manager is te vinden die laat zien dat het kosteneffectief is. Werkgelukdeskundige. Opleiding bij de Happy Office. Ik verzin het niet.

print dit artikel
Veldwerk
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Er zijn nog geen reacties