Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Zwemmen met dolfijnen - Marcel Canoy

3 reacties

Wéér een onderwerp waarover de emoties hoog oplaaien. De verdedigers van de vrije artsenkeuze doen alsof een onvervreemdbaar grondrecht wordt verkwanseld, terwijl de voorstanders van het afschaffen beweren dat verzekeraars anders hun werk niet kunnen doen. Zoals vaker hebben ze allebei een beetje gelijk, maar verdwijnt de kern van het debat door al het gekrakeel naar de achtergrond.

Welk probleem moet er eigenlijk worden opgelost? Vooral in de geestelijke gezondheidzorg is de afgelopen jaren een wildgroei ontstaan aan instellingen en initiatieven. Het is kinderlijk eenvoudig een vergunning te krijgen. Zelfs een paar Volkskrant-journalisten lukte dat. Vervolgens is het niet nodig therapieën aan te bieden die gebaseerd zijn op wetenschappelijk onderzoek. Evenmin is het nodig een ordentelijke administratie te voeren, een contract met een verzekeraar te hebben of je te laten onderwerpen aan kwaliteitscontroles. Alles wat nodig is, zijn cliënten die in je geloven.

Convenant
Dezelfde mensen die beunhazen en kwakzalvers bestrijden, verdedigen te vuur en te zwaard het recht van mensen om daarvoor te kiezen. Vind ik niet erg, maar waarom moet ik als premiebetaler voor dat recht opdraaien? De minister was de wildgroei zo zat dat ze maar besloot een convenant te tekenen met de sector om de groei te maximeren, helaas met perverse gevolgen.

Omdat de sector aan een plafond zit en verzekeraars op dit moment gedwongen worden te betalen voor therapieën als zwemmen met dolfijnen voor verslaafden of fantasietherapieën in exotische oorden, moeten reguliere, wél gecontracteerde instellingen, die zich wél laten controleren, wél wetenschappelijk bewezen behandelingen verrichten en een ordentelijke administratie voeren, bloeden voor de cowboys. Omdat niemand de cowboys controleert, is het zelfs onduidelijk hoeveel het er precies zijn en hoe het met de kwaliteit is gesteld. Zie hier een zorg-black-box anno 2014.

Niet inperken
Goed idee dus dat beperken van vrije artsenkeuze? Neen. Het is niet duidelijk waarom dat nodig is om bovenstaand probleem op te lossen. Verzekeraars roepen wel dat de beperking om een niche gaat en dat alle huisartsen- en ziekenhuiszorg toch wel gecontracteerd wordt, maar niemand weet voor hoelang. Geen prettig vooruitzicht. Ook zijn de gevolgen onduidelijk voor kleine verzekeraars. Kunnen zij zich nog wel onderscheiden van de grote vier in de toekomst?

Het is spijtig dat er geen alternatief op tafel is gekomen voor het oplossen van het ggz-probleem. Het moet toch mogelijk zijn om vergoedingen conditioneel te maken op kwaliteitseisen zonder de zorg op lompe wijze in een ongewis avontuur te storten. De Eerste Kamer moet morgen over dit wetsvoorstel stemmen. Deze dolfijn krijgt nog wel een staartje.

Marcel Canoy


Blogs zorgverzekeraars artikel 13
  • Marcel Canoy

    Marcel Canoy is onderzoeker bij de VU, distinguished lecturer Erasmus School of Accounting and Assurance, adviseur van ACM, en columnist bij www.socialevraagstukken.nl.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Anton Maes

    huisarts, Dieren

    03-03-2019 12:03

    Wat is bij "zwemmen met dolfijnen" of andere discutabele zorg het pakketadvies van ZiN geweest richting de minister? Ik ben voor keuzevrijheid, maar wel richting zorgaanbieders die de eigen professionele standaard aanhouden. En voor deze professionel...e zorg hebben verzekeraars zorgplicht. Verder eens met slotzin collega de Jong.

    Wat is bij "zwemmen met dolfijnen" of andere discutabele zorg het pakketadvies van ZiN geweest richting de minister? Ik ben voor keuzevrijheid, maar wel richting zorgaanbieders die de eigen professionele standaard aanhouden. En voor deze professionele zorg hebben verzekeraars zorgplicht. Verder eens met slotzin collega de Jong.

  • Huybert van Eck

    Eigenaar CarpeNexus, ‘s-Hertogenbosch

    02-03-2019 21:26

    Beste Marcel,

    Het gaat m.i. niet zozeer om de vrije arsenkeuze.
    In toenemende mate hebben we te maken met een vergrijzende maatschappij, waarbij iedereen ‘recht heeft’ op meerdere kwetsbaarheden. Deels zijn die op te lossen via het medisch model,... maar nog veel meer zijn die op te lossen via het sociale model; denk aan het gevoel van eenzaamheid, onveiligheid etc.
    Ik ben het met je eens over jouw theorie van de dolfijnen.Tevens hoop ik (in navolging van jouw metafoor) dat ons regelsysteem (te weten 2e en mogelijk 1e Kamer) de dolfijnen ruimte laten voor verlijeren op de stroom, maar wel hun koers kunnen laten behouden!
    Als dat vrije artsenkeuze behoeft, het zij zo!

    Huybert van Eck

    Beste Marcel,

    Het gaat m.i. niet zozeer om de vrije arsenkeuze.
    In toenemende mate hebben we te maken met een vergrijzende maatschappij, waarbij iedereen ‘recht heeft’ op meerdere kwetsbaarheden. Deels zijn die op te lossen via het medisch model, maar nog veel meer zijn die op te lossen via het sociale model; denk aan het gevoel van eenzaamheid, onveiligheid etc.
    Ik ben het met je eens over jouw theorie van de dolfijnen.Tevens hoop ik (in navolging van jouw metafoor) dat ons regelsysteem (te weten 2e en mogelijk 1e Kamer) de dolfijnen ruimte laten voor verlijeren op de stroom, maar wel hun koers kunnen laten behouden!
    Als dat vrije artsenkeuze behoeft, het zij zo!

    Huybert van Eck

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.