Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Wie grasduint in Barbies dossier?

7 reacties

Tientallen mensen die niet bij de behandeling van Samantha de Jong, beter bekend als Barbie, betrokken waren, hebben in haar medisch dossier gekeken. Nu denkt u natuurlijk dat dat allemaal mensen zijn die zich wilden verlustigen aan de ellende van een bekende Nederlander. Ik ben daar nog niet zo zeker van. Het zou wel eens veel erger kunnen zijn. Ik ben namelijk bang dat het allemaal boekhoudkundige controles waren. Ik zal het uitleggen.

Een paar jaar geleden werd ik gebeld door iemand van de financiële afdeling van de instelling waar ik toen werkte. ‘Je hebt bij de tijdsregistratie aangegeven dat je dan en dan 15 minuten hebt gebeld met die en die patiënt, maar er staat niks in het dossier.’

Even een toelichting. Bij de dbc’s in de ggz wordt als behandeling uitsluitend het aantal minuten aangegeven. Een dbc is bijvoorbeeld ADHD, 200-800 minuten. Daarom moet je alle tijd die je besteedt, noteren. Dat registreren van de bestede tijd is géén onderdeel van het medisch dossier.

Ik had wel tijd geschreven, maar niks in het dossier gezet. Dat was niet nodig. Het was een herhaling van wat eerder al was besproken en dat stond al in het dossier. Dit zegt de KNMG over dossiervoering: ‘In het dossier bewaart de arts gegevens omtrent de gezondheid en de behandeling van de patiënt. Slechts die gegevens die voor een “goede hulpverlening” in de toekomst noodzakelijk zijn, moet de arts in het dossier opnemen. De arts beoordeelt per situatie welke gegevens hij in het dossier opneemt.’

Terug naar ons gesprek.

‘Hoe weet je dat ik niks in het dossier heb genoteerd?’, was mijn reactie.

‘Nou, dat kunnen we gewoon zien, als we controleren of er wel een aantekening gemaakt is in het dossier, als er tijd geschreven is bij de tijdsregistratie.’

‘Maar jullie zijn toch helemaal niet rechtstreeks bij de behandeling betrokken? Jullie mogen toch niet in het dossier kijken?’

‘We kijken niet wát er staat, maar óf er iets staat’, was de verdediging.

Dat is alsof je een inbreker in je huis aantreft die zegt: ‘Nee, ik ben geen echte inbreker, want ik neem niks mee hoor. Ik wilde alleen even kijken wat u allemaal hebt.’

Lang verhaal kort. Het argument van de instelling was dat het nodig was voor de boekhoudkundige verantwoording. Mijn weerwoord was dat een medisch dossier daarvoor niet bedoeld is, en niet eens gebruikt mág worden. En bovendien, dat het ook nog eens nergens op slaat, want als je echt wilt frauderen dan zorg je er natuurlijk voor, dat er van elke geschreven minuut altijd een aantekening in het dossier staat.

Uiteindelijk heb ik met behulp van de juriste van GGZ Nederland gelijk gekregen. Maar het was een pyrrusoverwinning. De regel bleef dat je van alle tijd een aantekening in het dossier moest maken. De controle bleef, maar ze lieten mij met rust. Toen ik later naar een andere instelling ging, moest ik daar dezelfde discussie aangaan met hetzelfde resultaat.

De extra narigheid is dat dossiers onleesbaar worden omdat je door alle ruis, die om boekhoudkundige redenen in het dossier komt, de werkelijke inhoud moeilijker kunt vinden.

Ik ben nu weer terug bij mijn oude organisatie en nu eist de gemeente, dat van alle gedeclareerde tijd een aantekening moet zijn terug te vinden in het dossier. Hoezo ‘de arts beoordeelt per situatie welke gegevens hij in het dossier opneemt’? Of en door wie daarop wordt gecontroleerd, heb ik nog niet uitgezocht. Ik word er een beetje moe van. Nu hebben we in Nederland een organisatie die hierop moet toezien. De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) met als bijnaam de ‘privacywaakhond’. De indruk die ik tot nu toe van deze waakhond heb, is deze:

Menno Oosterhoff
Menno Oosterhoff

Dit is de hond van mijn nichtje. Maar wie weet wat deze zaak rond Barbie aan oerinstincten wakker maakt bij de AP. Misschien verandert de AP nu wel in een gevaarlijk dreigende waakhond met blinkende tanden en een rauwe, luide blaf. Ik hoop het.

privacy medisch dossier
  • Menno Oosterhoff

    Menno Oosterhoff is (kinder en jeugd-)psychiater en teamleider polikliniek dwangspectrumstoornissen. Tevens initiatiefnemer van OCDNetwerk www.dwang.eu.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Ilona Tiemens, ANIOS psychiatrie, Nieuw Vennep 12-04-2018 21:48

    "Toen ik recent startte met werken in de GGZ was ik echt verbijsterd over het tijd schrijven. De meeste inwerktijd ging op aan de uitleg over welke codes bij welk DBC en hoe dat in de agenda te schrijven. Door voor elk kort telefoontje of inlezen in het dossier weer een agendacontact aan te moeten maken, en een verslag, ben ik soms meer tijd bezig met dat laatste dan met het contact zelf. De ruis die het oplevert waardoor een patiëntendossier (wat al traag werkt) helemaal niet meer leesbaar is, is inderdaad ook heel herkenbaar. "

  • RJJ van Es, MKA-chirurg, Utrecht 09-04-2018 21:53

    "Wie betaalt die bepaalt. De autoverkopers van de verzekeraars zijn nu ook stasie-politie geworden. Zij hebben handlangers: De RvB’s, die ondernemertje willen spelen.
    Het ziekenhuis krijgt alleen centjes als zij controleert of wel verricht wordt wat de arts declareert. Daar is ook in mijn huis inmiddels een leger aan controleurs mee bezig. Die krijgen van de IT volledig toegang tot het medisch dossier.
    Het kan nog Kafkaiaanser: Onlangs mocht volgens zo’n controleur door mij geen “consult code” worden gedeclareerd, omdat de tekst in het EPD “te summier was” voor zo’n code. Hoezo: “niet kijken wát er staat”?"

  • Spruit, Huisarts 09-04-2018 19:02

    "Nu wij weten dat dit gebeurt, en dit blijkbaar is wat “wij allemaal” willen, kunnen we toch het dossier aanvullen met wat de controleur wil?
    Dus: “09-04-2018 19.01 : 17,5 minuten telefonisch gesproken met cliënt X.
    Houdt ze aan het werk."

  • JMGroen, Uroloog bd, arts niet praktiserend, Bennebroek 09-04-2018 18:46

    "Wij hebben dit laten gebeuren met een wet die het mogelijk maakt dat “zorg”verzekeraars om wille van matriele controle in de medische status kan kijken. Dit zonder toestemming van patiënt en zijn behandelend geneesheer. Deze laatste is gehouden als een goed huisvader de medische gegevens, eigendom van de patiënt, te beheren en te bewaren. Deze geheimhouding is ook vastgelegd in de Grondwet.
    Dat dit onder het mom van een verzekeringsarts, met mogelijk verlengde arm voor medewerkers, door Menno beschreven mogelijk is gemaakt blijft absurd. Een verzekeringsarts heeft geen behandel relatie met de onwetende patiënt.
    In deze aflevering lezen we van de pogingen van FaceBook om medische data te bemachtigen. Begin dichtbij huis zou ik zeggen.
    Bij verdenking op fraude hebben wij het OM voor opsporing. Geen enkel pariculier bedrijf, behalve de zorgverzekeraars, hebben het recht de privacy te schenden van burgers en in hun eigendommen te snuffelen.
    Advies aan de patiënten: hier is uw medische status, bewaar het goed en neem het mee bij een consult.
    Maar mogelijk redt ons de AVG, die geldt voor alle organisaties en bedrijven die met persoonsgegevens werken. Medische gegevens vallen onder de bijzondere gegevens. De boetes zijn fors, 20 miljoen of 4% van de omzet. Dus het medisch dosier kan echt op slot, alleen de patiënt en zijn behandelaar heeft de sleutel."

  • Cees Baas, Psychiater, Groningen 09-04-2018 18:02

    "Wat goed dat er mensen zijn die dit soort onzin te lijf blijven gaan. Sterkt mij om er ook mee door te gaan."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.