Inloggen
Blogs & columns
Blog

We hebben een beller!

6 reacties

Mijn dagen beginnen vaak goed. Na twee maanden anios’en ben ik nog niet officieel verzopen en ik vind het allemaal nog net zo leuk als op dag één. Een grapje bij de overdracht of een leuke patiënt: ik loop met een glimlach door het ziekenhuis.

Wat wel opvalt is dat ik met mijn hypermoderne werktelefoon nogal wat belminuten maak. Nederlandse ziekenhuizen lijken verknocht aan hetzelfde abonnement. Vodafone Hospital XL: onbeperkt bellen, nul gigabyte data.

Het is 8 uur en ik moet de medisch microbioloog hebben. Ik pak een verfomfaaid kaartje waarop ik na lang turen het juiste nummer vind. Een antibioticavraagje. Ik bel en ik bel. Twee keer 30 seconden zijn van mijn leven verloren gegaan als ik een geïrriteerde man aan de lijn krijg. ‘Ja ik zit even in een bespreking, waarom bel je zo vaak? Ik ben over een uur beschikbaar.’ Tuut-tuut-tuut. Nou, dan maar visite lopen met een half plan. Bij de eerste patiënt zit er een nihil producerende drain in de buik. Even vragen aan de operateur of die eruit mag. O nee, die chirurg staat vandaag vast op de ok. Ik moet maar even goed in de gaten houden wanneer de eerste lap. chol. (laparoscopische cholecystectomie, red.) is afgelopen. In het restant van de visite heb ik nóg twee belletjes verzameld. De patiënt die een whippleprocedure heeft ondergaan, moet bij een niet goed doorgedaald CRP volgens protocol een scan krijgen. Daar moet de radioloog dan weer voor gebeld worden. Die is akkoord, maar, of ik ook nog even de laborant kan bellen. Die moet natuurlijk ook nog even weten dat de patiënt eraan komt! Met de blaren in mijn oorschelp zie ik dat het 9 uur is. De medisch microbioloog heeft tijd! ‘Ja, clinda (clindamycine, red.). Staat ook gewoon in het antibioticaboekje, hoor.’

Nu zullen velen van jullie denken: welkom op zaal, beste anios, dit hoort erbij. En dat weet ik, ik weet dat het erbij hoort. Maar zoveel inefficiëntie kan toch nooit de bedoeling zijn. We whatsappen ons buiten het werk helemaal suf, maar zodra je die ziekenhuismuren binnenstapt is Nokia weer trots marktleider. Ik bedoel, voor elk van de bovenstaande voorbeelden had een berichtje volstaan. Waarom gebruiken wij als enige sector het internet niet optimaal? Is het de privacy van de patiënt? De angst dat er informatie verloren gaat? Of is er nog een generatie artsen die dat touchscreen ingewikkeld vindt?

We blijven uiteraard bellen voor spoed en uitgebreide zaken, maar vragen die een uurtje kunnen wachten komen met ‘Siilo’ binnen. Een privacybestendige applicatie voor berichtenwisseling tussen BIG-geregistreerden. Het enige wat we moeten afspreken is dat we tussen de ok’s en poli’s door even op onze telefoon kijken. Chatten met de medisch microbioloog, ik kan niet wachten. ‘Goedemorgen MMB, is het vandaag een grampositieve of -negatieve dag?’

Lees ook
  • Berend van Doorn

    Berend van Doorn is anios chirurgie in het St. Antonius Ziekenhuis.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • H. van der Pol

    psychiater, Heerenveen

    Je wordt tegenwoordig geacht

    de mail (vaak meerdere accounts),
    de diverse app's,
    de sms,
    de notificaties in het epd,
    de telefoon (vaak meer dan één, je hebt ook altijd collega's die je op je privé-telefoon benaderen)
    de voicemail
    en, o ...ja, ook nog de diverse geeltjes en briefjes die op bureau's en beeldschermen worden achtergelaten,

    allemaal bij te houden en er op te reageren...

    'Heb je mijn berichtje niet gezien?'

  • A.R.J. Sanders-van Lennep

    Huisarts

    Fijn die frisse blik om vastgeroeste patronen. Herkenbaar probleem maar de vraag is of de oplossing is om anders te communiceren of wellicht om verantwoordelijkheden beter te verdelen en (leer) fouten te durven accepteren?

    Wij bellen/ mailen/ app...en er wat op los maar welke vraag is zinvol is welk medium?

  • J.C. Jansen

    KNO-arts, Leiden

    Ik herken je verhaal. Daar moeten we allemaal mee ophouden. De ANIOS is niet de belsmurf van de specialist, maar een afgestudeerd arts. Die kan zelf beslissen of een drain eruit kan en of er Clindamycine wordt voorgeschreven. Niet meer bellen dus! En... accepteren dat je soms iets anders beslist dan een collega gedaan zou hebben.
    Enige leermoment: bel voortaan meteen de roentgenlaborant, die bepaalt namelijk de workflow.

  • A.M.H. Wuister

    huisarts

    Wat een goed idee! Ik denk dat de bestuurders van ziekenhuizen veel vaker moeten luisteren naar jonge, nieuwe collega's die met een frisse blik naar het oude systeem kijken.

  • B.P.I.M. van der Kroft

    arts verzuim begeleiding

    • R.H.H. van der Rijt

      Radioloog

      Ik kan me je gedachtegang wel voorstellen. Er is één belangrijke reden waarom bellen toch vaak het beste alternatief is. Degene die iets wil weten of regelen is direct geïnformeerd of dit ook daadwerkelijk is gebeurd. Door het te appen maak je van jo...uw wens andermans verantwoordelijkheid. Over de schutting… Goed om je ook te realiseren dat de vaak voorkomende belletjes naar collega’s zijn die deze vragen de hele dag door aan de lopende band krijgen. Als daar naast er een eindeloze stroom van te beantwoorden appjes bij zou komen kan wel heel gemakkelijk een situatie ontstaan waarbij belangrijke zaken tussen wal en schip geraken. Aan de telefoon kun je tenminste nog tegen je collega zeggen dat het helaas niet nog een uur kan wachten als dat zo is. Gelukkig hoef je dit alleen voor jouw patiënten in de gaten te houden en niet voor die van al je ander collega’s, niet waar.

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.