Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

VUmc, waarom makkelijk als het moeilijk kan

13 reacties

Je maakt wat mee, daar in het VUmc. Dit is een verhaal van het kastje naar de muur. Van hier naar daar. Van heen en weer. Van het op orde hebben van de papieren: belangrijker dan aandacht en zorg voor de patiënt.

Eerste Bedrijf: De Aankomst Bij Het Kastje

Er zit al een tijdje een lelijke plek op mijn enkel. Probleem: het wordt er niet beter op. Mijn geliefde: ‘Laat er nou toch eens naar kijken!’ Dat doe ik bij de vaste controle bij mijn internist. Op een dinsdagmiddag. De verpleegkundige van dienst kijkt naar de plek en fronst: ‘Dat ziet er écht niet goed uit, heel onrustig.’ Daar moet goed naar gekeken worden. Hup naar de poli dermatologie, ik ben hier nu toch. Die zit naast de interne poli. Makkelijk zat. Dacht ik.

Tweede Bedrijf: Op Weg Naar De Muur

Bij de balie aangekomen: ‘U kunt niet zomaar een afspraak maken.’ Er is een verwijsbrief nodig. Ik opper: ‘Maar ik ben door de verpleegkundige hierheen gestuurd!’ Ik laat me niet zomaar afpoeieren. Heb een troef achter de hand. Ik overhandig een – bij de interne uitgeprinte – ontslagbrief van de dermatoloog waarin letterlijk staat: ‘We hebben geen nieuwe afspraak gemaakt, zo nodig kan patiënt contact met ons opnemen.’ Dat is precies wat ik nu doe.

Derde Bedrijf: Waarom Een Muur inderdaad een Muur Blijkt Te Zijn

Kijkt bedenkelijk: ‘Die brief is oud…’

‘Bij interne moeten ze een goede verwijzing doen.’

Ik ben niet van plan weer terug te lopen naar interne.

‘Of u moet een verwijzing hebben van uw huisarts.’

Dat kan niet waar zijn. Ik druk op urgentie: ‘Nee hè, moet ik eerst helemaal langs de huisarts, ik heb waarschijnlijk een infectie!’ 

Dat imponeert nauwelijks: ‘Als u niet goed bent aangemeld, moet u het van de verzekering misschien zelf betalen.’

Dat is wel het minste wat mij op dat moment interesseert. Bedoelt ze misschien dat het ziekenhuis het dan zelf niet vergoed krijgt? De medewerkster denkt diep na en komt met een oplossing: ‘Ik moet dit eerst bespreken met de arts.’

‘Kan ik daarop wachten?’

Dat blijkt onnozel. ‘U kunt overmorgen bellen, zal ik het telefoonnummer voor u opschrijven?’

Ik druip teleurgesteld af. Ben duidelijk geen geval dat extra moeite of een snelle inspanning vereist.

Vierde Bedrijf: Van Hier Naar Daar

Op donderdagochtend bel ik braaf terug. Begripvolle meneer aan de lijn.

‘Staat er niets in het systeem?’ probeer ik.

Nee dus. Ik vertel het hele verhaal opnieuw.

‘U wordt van het kastje naar de muur gestuurd, dat is niet fijn. Ik ga het voor u uitzoeken!’

Kijk, daar word je nou blij van.

‘Ik bel u erover terug, vandaag nog…’

Vijfde Bedrijf: Van Hier Naar Daar Wordt Heen En Weer

Dat telefoontje komt niet. Op vrijdag bel ik maar weer zelf. Wéér een andere medewerkster aan de lijn, nieuwe mevrouw. En wéér van voor af aan beginnen, ze weet niets.

‘Wat vervelend voor u. Ik moet even rondbellen.’

Ze bedoelt bellen met interne, want ze komt – na een lange pauze – terug met de mededeling: ‘Er was niemand, ik heb ze een mailtje gestuurd’.

‘Bij interne hebben ze het ook niet goed gedaan.’ Ik voel me medeplichtig by proxy.

‘Wat nu?’  vraag ik vertwijfeld.

‘Ik moet op een reactie van interne wachten. U kunt ook naar uw huisarts gaan en met een verwijsbrief kunt u dan bij ons een afspraak maken.’

Ik verlies mijn geduld: ‘En hoelang duurt het dan voordat ik éíndelijk een afspraak heb? Nóg een week?’

‘U kunt ook op het open spreekuur komen, dat is iedere woensdagochtend. Maar alleen als u dan de verwijsbrief van uw huisarts op papier bij u hebt.’

‘Op papier?’

‘Ja, niet met een elektronische verwijzing.’

(Patiënt blijft totaal murw achter).

Slotbedrijf: Waarom Er Een Gat In Mijn Been Zit

Zie mij daar, al dagen op zoek naar iemand die gewoon even naar mijn steeds lelijker ogende en pijnlijkere plek wil kijken. Patiëntenzorg in het VUmc anno 2017.

Blogs
  • Jim Faas

    Jim Faas is verzekeringsarts, jurist, docent en onderzoeker.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • W.J. Duits, Bedrijfsarts, HOUTEN Nederland 14-04-2017 10:59

    "Dit lijkt wel Kafka. Kennelijk is de insteek van de medewerkers van het VUmc om de regels na te leven. Wat ze duidelijk goed doen, dus chapeau voor het kwaliteitssysteem van het ziekenhuis, want de procedures werken goed.
    Maar er is kennelijk geen instructie om de patiënt zo veel mogelijk ter wille te zijn, en te zoeken naar een mogelijke oplossing.
    Natuurlijk kan je gaan bellen met je huisarts om dit probleem te tackelen, maar het blijft apart dat het kennelijk zo moet lopen. Ook vanuit kostentechnisch oogpunt, stel dat de doorverwijzing gewoon was gelopen volgens plan: Ik kom bij de interne en ga rechtstreeks naar de dermatologie. Voor mijn wandeling hoef ik niet te betalen. Dus ik zou dan een consult internist en een consult dermatoloog moeten betalen. Voor zover dat nu al kan, want door de DBC structuur is het heel wazig geworden hoeveel nu een handeling werkelijk kost. Maar stel dat dit zou kunnen, dan is dit de goedkoopste oplossing. Want anders: Een extra verzuimbrief maken bij de internist, daar moet de internist extra tijd, dus extra kosten voor maken. Stel ik bel met mijn huisarts, ook daar hangt een prijskaartje aan en die belt vervolgens met de poli, dat doet de huisarts ook niet gratis.
    Dus hoe het ook zij, waarom vinden wij kennelijk dat deze patiëntonvriendelijke en kostenonvriendelijke moet doorgaan?"

  • heijmans, huisarts, Zaandijk 14-04-2017 09:49

    "Geachte collega Faas,
    Uit de reactie van uw geliefde maak ik op dat het probleem al enige tijd aanwezig is. Had een simpel telefoontje naar de huisarts in een eerder stadium misschien kunnen volstaan? Dezelfde dag nog een afspraak, behandeling of verwijzing wordt geregeld waar u bij zit. Geen dreigementen nodig waar collega Van Strien zich van bediend. Geen zelfverwijzing naar de SEH etc
    Ik hoop dat u inmiddels genezen bent en niet achteraf een verwijzing bij de huisarts gaat halen."

  • Anneke van Strien, Specialist ouderengeneeskunde, Zoetermeer 13-04-2017 17:21

    "En dan zijn ze op de SEH verbaasd waarom er zoveel zelfverwijzers zijn. Een volgende keer maar gewoon op je poot spelen (toepasselijk?) aangeven dat je zelf arts bent en zeer duidelijk zeggen dat je een dokter of verpleegkundige wil zien die noodzaak voor behandeling beoordeeld. Ik doe dit zelf ook liever niet, probeer het altijd netjes volgens de regels te doen maar soms lukt dat niet.
    En oh ja aangeven dat jouw arbeidsongeschiktheids verzekering bij onnodige schade zeker contact op zal nemen wil ook nog wel eens helpen.
    En als laatste bij volgende bezoek aan poli interne vragen of ze een volgende keer zelf de poli dermatologie willen bellen of een kort briefje meegeven. :-)"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.