Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Tweezijdig adviseren

2 reacties

In mijn vorige blog pleit ik tegen het geven van adviezen: de geadviseerde leert er niets van, de ellende als een advies verkeerd loopt, is niet te overzien en... er is zo’n goed alternatief: het doornemen van scenario’s.

Wij bedrijfsartsen zijn gesjochte met die nieuwe Arbowet die sinds afgelopen juli heerst. 

Tot dan moet de bedrijfsarts de werkgever ‘bijstaan’ bij de begeleiding van werknemers die om reden van een ziekte verzuimen. Die bijstand bestaat uit de keuringen die de bedrijfsarts in opdracht van de werkgever verricht.

Maar nu is dat ‘bijstaan’ vervangen door ‘adviseren’: de bedrijfsarts moet de werkgever een voorstel doen hoe hij zijn verantwoordelijkheid met de, omwege een ziekte, verzuimende medewerker moet invullen. 

Een van de verantwoordelijkheden van de werkgever is de loondoorbetaling. Gelet dit wetsartikel zou de bedrijfsarts daarover moeten adviseren. Maar... de NVAB, de bond van bedrijfsartsen, heeft het standpunt ingenomen dat een bedrijfsarts NIET aan claimbeoordeling doet. 

Een ander aspect is dat het geven van een advies alleen maar kan gebeuren op basis van een oordeel. En dat oordeel zou hij niet meer mogen ventileren? 

Dan krijg je de volgende gekke situatie. De werkgever vraagt zijn bedrijfsarts of er een medische verklaring bestaat voor het feit dat zijn medewerker verzuimt. De bedrijfsarts zou dan het volgende kunnen adviseren: ‘Ik adviseer de loonbetaling te stoppen.’ Vroeger, voor juli, had de bedrijfsarts zoiets aan de werkgever gerapporteerd als: ‘Er is geen medische verklaring voor het verzuim.’

Tijdens de parlementaire behandeling van deze nieuwe Arbowet, die zo’n jaar of vier duurde (!), komt geregeld te berde dat de werkgever-bedrijfsarts ook de werkNEMER adviseert. Maar tweezijdig adviseren kan natuurlijk helemaal niet. Twee voorbeelden om dit duidelijk te maken:

 

Voorbeeld 1.

Als ik bij een werknemer ‘wrijvingen op de werkplek’ vaststel als verklaring voor zijn verzuim, zou ik als volgt kunnen adviseren:

Aan werkgever: ‘Vorder werkhervatting en beklim de sanctieladder (loonopschorting, loonstaking, ontslag).’

Aan werknemer: ‘Ga in overleg met je werkgever over afronding van de arbeidsovereenkomst. Als de werkgever dreigt met maatregelen, overweeg dan een wederomme ziekmelding en wraak mij. Daar is een werkgever als de dood voor.’

Voorbeeld 2.

Stel dat ik moet adviseren bij het opstellen van een overeenkomst tussen een werkgever en een bedrijfsarts. Dan zou ik het volgende kunnen adviseren:

Aan werkgever: ‘Voeg aan al die nieuwe zorgtaken die de bedrijfsarts gekregen heeft “in overleg” toe. Dat betekent dat je in zo’n overleg de bedrijfsarts van zijn kostengenererende plannen af kan houden. En doet hij toch iets buiten het overleg om, dan hoef je zijn rekening niet te betalen.’

Aan bedrijfsarts: ‘En mocht de werkgever jouw zorgtaken slechts faciliteren “na overleg” dan kun je zo’n overeenkomst niet ondertekenen omdat het je extreem beperkt bij het invullen van jouw wettelijke verantwoordelijkheden. De inspectie SZW (vroegere arbeidsinspectie) rekent jou daar op af!’

Als ik dat zo opschrijf, klinkt dat niet fris. 

Toch gaat dit goed, totdat partijen erachter komen wat ik de andere partij adviseerde... Dan ben ik helemaal afgebrand en met mij ondervinden alle bedrijfsartsen nadeel van mijn wangedrag.

Het is toch idioot dat de bedrijfsarts tweezijdig adviseert, terwijl makelaars in 1983, ruim dertig jaar geleden, het tweezijdig makelen afschaften en er zich nu op voor laten staan dat ze éénzijdig adviseren.

Maar gelukkig is dat tweezijdig adviseren NIET in de wetstekst terechtgekomen. 

De bedrijfsarts heeft ALLEEN een adviestaak naar zijn broodheer, de werkgever.

 

print dit artikel
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Roel Melchers, bedrijfsarts, Houten 13-10-2017 19:04

    "Die nieuwe arbowet geeft 'de'(?) bedrijfsarts van de werkgever naast zijn keuringstaak... OOK zorgtaken...

    Die kunnen, ex vigerende regels en wetten, NIET door dezelfde arts gedaan worden.

    Er moeten dus TWEE bedrijfsartsen gecontracteerd worden door een werkgever: eentje voor de keuringen die de werkgever gedaan wil hebben en een andere die zorgtaken zoals begeleiden, verwijzen en adviseren van werknemers voor zijn rekening neemt.
    En tussen beide bedrijfsartsen een wgbo-conforme scheiding van gegevens."

  • anoniem, na langdurige somatische ziekte gelukkig weer werkzaam als specialist 12-10-2017 09:56

    "Eerst dacht ik dat bedrijfsartsen door druk van broodheer en regelgeving vaak defensief te werk gaan en dat ze daarmee regelmatig hun belofte als arts verbreken om de patiënt "niet te schaden".
    Graag had ik me eerder gerealiseerd wat de slotzin van bovenstaand stuk weergeeft: de bedrijfsarts is de dokter van de werkgever, niet van de werknemer; de werkgever is dus voor hem of haar de patiënt die niet geschaad mag worden en niet de zieke werknemer.
    Wat ben ik blij dat ik niet in de spagaat van de bedrijfsarts zit tussen vertrouwen en wantrouwen ten aanzien van de zieke werknemer! De risico's voor en belangen van twee partijen maken het erg complex navigeren, zoals in het blog helder beschreven wordt, is het gewoonweg niet mogelijk om aan twee partijen te adviseren.
    Maar de meeste zieke werknemers missen nu wel een arts die hen steun biedt, meedenkt en adviezen geeft met het belang van de zieke werknemer voor ogen. In mijn beleving is en blijft dat toch de primaire patiënt..."