Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

#trotsopmijnaiossen

Opleidingsprijs, niet Opleidersprijs

1 reactie

Ik loop al dagen te glimmen. Vrijdag 27 oktober, op de AIOS Upgrade van De Jonge Specialist, won ik de Opleidingsprijs 2017. Nou ja, ik: mijn aiossen eigenlijk. Voor mij. Alles ging buiten mij om. Maanden terug meldden zij me aan met toch een fikse vragenlijst en na met Gino Kerkhoffs (Orthopedie, AMC) en Eva Brilstra (Klinische Genetica, UMC Utrecht) geselecteerd te zijn uit alle inzendingen, produceerden zij het winnende promotiefilmpje

Mijn voorganger, prof. Stefaan Bergé, stond – al was het een jaar later – opnieuw te glunderen op het podium toen hij stilstond bij wat de prijs met hem gedaan had. Juist het feit dat het een waarderingsprijs door anderen is, maakt de betekenis zo bijzonder. De rangschikking 1-2-3 had door het stemmen door de zaal aan de hand van promofilmpjes ook compleet anders uit kunnen pakken en doet mogelijk geen recht aan de opleidingskwaliteiten van de andere twee, maar, ja, true: ik vind het wel heel tof dat IK met de prijs naar huis ging.

De prijs is aan mijn naam opgehangen. Motivatie voor de aiossen om me aan te melden lagen in zaken als ‘streng, maar rechtvaardig’ (blijkbaar), de uitgebreide ruimte zelf je opleiding te maken, vorm te geven, maar vooral het voorhouden dat met flinke eigen inzet en een duwtje in de rug vrijwel alles mogelijk is. Dat ‘Dream BIG’: volg na waar je passie ligt en kijk vooral net iets verder dan waar je zelf dacht dat de eindstreep lag, is inderdaad, voor elke aios weer op een andere manier, waar ik ze probeer uit te laten komen.

Toch staat er terecht Opleidingsprijs, geen Opleidersprijs. En die opleiding maak ik niet alleen. Al jaren is opleiden een aangelegenheid van de opleidingsgroep geworden. Van je vakgroepleden, die ook onderwijs geven, ook poli’s nabespreken en uitleggen hoe zaken beter kunnen, ook ingrepen eigen maken en ook zorgen voor tijd, ruimte en een klimaat waarin opleider en aios kunnen gedijen. Van het ziekenhuis en de Centrale Opleidingscommissie (COC) die bewaken en randvoorwaarden scheppen. Van het cluster waarin we steeds meer van ‘wij perifeer’ en ‘zij academisch' (of andersom) gaan naar een ‘wij cluster’ en een ‘welk onderdeel kan ik als aios waar het beste halen’? En van de beroepsvereniging die visiteert en de basisvoorwaarden bepaalt waaraan de aios moet voldoen wil die ‘jonge klare’ worden. De dagen van de dé opleider, doorgaans een karakteristieke figuur, die bijna solo de opleiding droeg, zijn wel wat voorbij: de opleider nu is doorgaans meer een facilitator, soms zelfs administrator van wat meer en meer een groepsproces is geworden.

Maar waarom Opleidingsprijs vooral eigenlijk beter is dan Opleidersprijs is om het volgende: Opleidersprijs suggereert eenrichtingsverkeer. Niets is minder waar. Toen ik zelf net klaar was, wist ik drie dingen zeker: ik wilde een plek in een groot perifeer ziekenhuis, met ruimte voor mijn aandachtsgebied, liefst regio Arnhem-Nijmegen-Den Bosch-Eindhoven, maar vooral mét opleiding. Aiossen zorgen dat je je constant, meer nog dan uit eigen professionaliteit al moet, dient te verantwoorden waarom je welke keuzes maakt. Dwingen je bij te blijven qua medische literatuur, je wetenschappelijk te blijven inzetten, je competenties op communicatief, maatschappelijk, innovatief en ander niveau te versterken. Maken dat je samen problemen te lijf gaat, zij het klein als iets wat niet helemaal ging op de werkvloer, zij het groot als diep verdriet in de persoonlijke sfeer. Aiossen houden je – vaak niet eens bewust, soms in geval van de promovideo heel bewust – constant een spiegel voor en leiden daarmee keihard net zo goed de opleider op.

Dus Thijs Campschroer, Eelco Collette, Allon van Uitert, Florine Schlatmann, Geerke Dijkema, Marijn Westgeest en ‘mijn’ a(n)iossen die jullie voorgingen: de dank is wederzijds. En ik meen het als ik zeg: trots op mijn aiossen. Of wacht, in de stijl van jullie ge-ni-a-le filmpje: #trotsopmijnaiossen #grijnssss 

print dit artikel
aiossen opleiden
  • Michael van Balken

    Michael van Balken is uroloog in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem, met als speciale interessegebieden zowel functionele als reconstructieve urologie.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Maarten Vasbinder, médico familiar e comunitario, Ubon Ratchathani 01-11-2017 05:57

    "Enhorabuena Michael, zeggen ze in Spanje, oftewel proficiat.
    Wel verdiend, schat ik zo in."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.