Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Teruggevonden: geluksmomentjes

1 reactie

De lift glijdt soepel omlaag, en eindigt op de begaande grond van de revalidatiekliniek. Een liefdevolle verpleegkundige zeult met mijn twee tassen vol kleding, elektronica en een forse stapel wenskaarten achter me aan. Ik word in het zonnetje geparkeerd op een bankje, met de twee volle tassen naast me, en neem afscheid van de verpleegkundige. Vrijwel meteen erna komt mijn vrouw om de hoek van het terrein geracet, parkeert de auto en vliegt me in de armen. Een gelukzalig warm gevoel overspoelt me, en dat komt niet alleen door dat lekkere zonnetje.

Sinds een paar jaar wonen we in een pittoresk dorpje in het zuiden van het land. Toen we de woning gingen bezichtigen, stond datzelfde zonnetje hoog aan de hemel. Het was midden augustus en het dorpje liet zich van zijn beste kant zien. Een lange weg slingerde tussen weilanden door, we gingen een bruggetje over, en reden langs een klein café waar een aantal wielrenners zich laafden aan een ‘pilske’. Voor mij was het toen al duidelijk: hier wil ik wonen. Ik hoefde bij wijze van spreken het huis niet eens meer te zien.

De eerste maanden genoot ik dagelijks van de omgeving. De velden, de rust. Ons mooie leventje daar. Maar zoals dat meestal gaat met nieuwe ervaringen en omgevingen, was ik ook vrij snel aan dit mooie dorpje gewend. Die ritjes in de zon werden normaal. Met de hond door het bos struinen ging steeds vaker met iets meer tegenzin, want even snel wandelen door het dorp was toch ook voldoende?

Dag in, dag uit, nacht in, nacht uit reed ik naar mijn werk. Sleur maakt dat je niet meer let op de details die je leven juist zo mooi maken. Bijna op de automatische piloot reed ik langs alle mooie plekjes waar ik ooit zo verliefd op werd die dag in augustus. Ook afspraken en taken voor of na het werk zijn de bekende lasten die iedereen zal herkennen. Met de hond naar de dierenarts gaan is altijd een uitdaging. Wanneer doe je zoiets? Liefst dan maar voor een avonddienst. Het glas naar de glasbak brengen na een lange dag werken is, ondanks dat je door een mooi dorpje loopt, toch vaak te veel gevraagd.

Maar nu is dat anders. Of het zonnetje nu schijnt of niet. Dat dorpje heeft zijn charme terug. Ook al mag ik nog niet autorijden, ik zit het liefst op de bijrijdersstoel als mijn vrouw ergens naartoe moet. Die jaarlijkse inentingen voor de hond? Ik blijf wel lekker in de auto zitten hoor, zolang ik maar even kan genieten van dat mooie Limburgse landschap. Waar ik normaal nooit meer naar keek.

De dagelijkse wandeloefening van een aantal minuten die ik van de fysiotherapeut thuis moet afleggen, die doe ik nu met alle liefde. Al zou die wandeling naar de glasbak zijn. Al gaat die wandeling door een doodnormale straat. Ik geniet nu met volle teugen.

Wat was het toch fijn om thuis te komen met een andere kijk op de wereld. Weer de kleine momentjes in het leven waarderen. Dingen die een aantal weken geleden nog normaal leken, trekken nu weer mijn aandacht.

Ik hoop dat ik dat gevoel kan blijven vasthouden. Wat meer aandacht hebben voor die kleine details van mijn leven. En dat gun ik iedereen. Kijk weer eens bewust om je heen als je buiten komt. Neem die extra diepe ademteug in de frisse ochtendlucht op weg naar je werk. Maar bepaal bovenal waar jouw kleine geluksmomentjes ooit lagen, en probeer die weer als minder ‘normaal’ te zien. Zeker in de rare tijden waar we nu middenin zitten.

Lees ook van Coen Feron

covid-19
  • Coen Feron

    Coen Feron is in opleiding tot anesthesioloog in het Maastricht Universitair Medisch Centrum. Naast de opleiding verdiept hij zich in verbetering van (simulatie)onderwijs. In zijn vrije tijd is hij verbonden aan Sportdokters.nl als medisch adviseur en medisch ondersteuner bij wielerkoersen en andere sportevenementen.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Ron van Doorn, Chirurg ICRC, Dongen 06-05-2020 21:16

    "Coen,
    Wat is het leven mooi.
    Super dat je er nog bent en ons weer het bijzondere laat zien.
    Het leven is het leven waard.
    Veel sterkte met je herstel.
    Ron"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.