Provinciale huisartsen gezocht | medischcontact

Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

naar overzicht
Blog

Provinciale huisartsen gezocht

8 reacties

Ik voelde laatst plaatsvervangende schaamte voor mijn eigen generatie toen ik las dat de huisarts van Balk al vijf jaar geleden met pensioen had gemoeten. Helaas is er onder mijn ‘peers’ vanwege de werkdruk in de provincie geen opvolger te vinden. De Balkse huisarts kon zelfs zijn vrouw die het afgelopen jaar ernstig ziek was, niet verzorgen omdat niemand zijn praktijk wil overnemen.

Waar is mijn generatie huisartsen? De huisarts, u kent hem wel, de poortwachter van ons systeem, een indrukwekkende professional die je tegenkomt op verschillende belangrijke momenten in je leven. Zo iemand kunnen we tegenwoordig maar moeilijk in de Nederlandse ‘buitengebieden’ vinden. 20 procent van de 340 Friese huisartsen stopt in de komende zeven jaar omdat zij de pensioengerechtigde leeftijd bereiken en een derde van de 250 Zeeuwse huisartsen gaat de komende jaren met pensioen. Helaas zijn ook deze gebieden niet in trek bij jonge huisartsen.

‘In trek’, dat woord wordt ook vaak gebruikt voor populariteit van toeristische locaties. Waar is dat brandende vuur, die passie voor het echte vak in de buitengebieden gebleven? Frits Krijnen, de betreffende Balkse huisarts, zal het ook niet altijd allemaal ‘leuk’ gevonden hebben noch oorspronkelijk in Balk geboren zijn. En de talloze keren dat hij uitgeput naar bed ging voor een paar uurtjes, zal hij zich hebben afgevraagd: waarom?

Het antwoord is: omdat hij een verschil maakt.

Wanneer we op Wikipedia opzoeken wat een huisarts precies is, lezen we: ‘een dokter met een ruime generalistische medische kennis, maar met name over de patiënt zelf en diens familie/omgeving’. De huisarts kent zijn patiënten, wat de zorg efficiënt maakt omdat een paar woorden genoeg kunnen zijn.

Deze taakomschrijving van een ‘driesterrenhuisarts’ staat dus kennelijk onder druk. Diensten worden verdeeld op de huisartsenposten en gaan soms voor 1000 euro per dienst over de toonbank omdat niemand ze wil opvullen. Net klare huisartsen vallen jarenlang in, omdat dit goed verdient en het niet de lasten geeft van praktijkhouderschap. Dit alles lijkt niet in het belang van de patiënt.

Wordt het niet tijd voor verschillende gradaties huisartsen? In de maatschappij is het meestal zo dat inkomen en verantwoordelijkheden aan elkaar gelieerd zijn. Zo werkt het in grote bedrijven, politiek en advocatenkantoren. Waarom niet voor de huisarts?

Ik stel mij voor een eerstegraadshuisarts (praktijkhouder), een tweedegraadshuisarts (vier dagen en in vaste dienst) en derdegraadshuisartsen (minder dan vier dagen en invalwerk), gerelateerd aan het inkomen. Dan weet de patiënt ook wie hij tegenover zich heeft.

Want het geldt vast niet alleen voor chirurgen dat volume gerelateerd is aan kwaliteit...

Blogs huisartsen werkdruk
Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • KM Bos, Huisarts, Haarlem 28-01-2018 09:08

    "Wat een beledigend stuk voor hardwerkende waarnemende (derdegraads) huisartsen. Schoenmaker blijf bij je leest!"

  • Petra Peek, Waarnemend huisarts, Alkmaar 27-01-2018 23:09

    "Jammer dat collega Kruijff ons, waarnemend huisartsen, blijkbaar derdegraads huisartsen vindt. Ik dacht dat de RGS bepaalt, of iemand voldoende uren werkervaring, scholing en intervisie volgt om de titel huisarts te dragen. Mocht het gradatie-systeem worden ingevoerd, dan voorzie ik wel mogelijkheden bij bestuurlijke en overkoepelende organisaties, om de administratieve lasten voor de herregistratie in je graad, of het overgaan van graad, weer een mooie "paarse krokodil" te laten worden.

    Buiten het aantal uren in een praktijk werken voor je graad, zou ik dan ook graag een onderclassificatie zien, in werkervaring in het ziekenhuis vóór je specialisatie als huisarts, persoonlijke ervaringen, of je wel of geen kinderen hebt, of je bestuurlijke functies uitoefent of vrijwilligerswerk doet. Verder natuurlijk, dat je pluspunten kunt krijgen, als je je meer dan één jaar aan één praktijk committeert. O ja, vergeet ook niet, dat wetenschappelijk onderzoek doen of gepromoveerd zijn, dan ook in de classificatie direct inzichtelijk moet zijn voor de patiënt. Lekker transparant.

    Ik denk dat veel waarnemers momenteel vrouw zijn, wat eraan bijdraagt, dat deze categorie huisartsen, vaak (jonge) kinderen heeft of ze overweegt in de nabije toekomst te gaan krijgen. Zoals mijn eerstegraads collega uiteraard weet, zit er namelijk een leeftijdsgrens aan het krijgen van kinderen, en kan het toenemen van de leeftijd waarop een vrouw haar kinderen krijgt, helaas gepaard gaan met meer complicaties, waar wij als dokter maar al te goed van op de hoogte zijn.

    Dat de leeftijdsfase van kinderen krijgen ook voor huisartsen samengaat met de wens tot parttime werken, is vast bekend. Maar toch ambiëren veel derde- en tweedegraads huisartsen op termijn toch die eerstegraads functie. Als we nou inzetten op een warme overdracht met flexibele uren, waarbij een jonge huisarts m/v rustig kan wennen aan het praktijkhouder worden, kunnen we dan niet schrijnende gevallen zoals in Balk voorkomen?"

  • Joris Vergragt, intensivist, internist, mountain doctor, personal coach, Utrecht 25-01-2018 19:16

    "Te bizar voor woorden..... ik wordt hier echt een beetje stil van...
    Dat er anno 2018 nog mensen zijn die zo ouderwets denken was al bekend; maar om dit zo onbeschaamd van de daken schreeuwen en dan ook nog over de rug van de huisarts in Balk met zijn schrijnende situatie, is ronduit stuitend.
    Gelukkig zijn er op landelijk niveau meer dan genoeg huisartsen -met kennis van zaken- druk bezig de samenwerking tussen praktijkhouders en waarnemers te verbeteren, frustraties over en weer te verminderen en de verbinding te zoeken, met voorlopig goed resultaat.
    Beste mensen, laat jullie niet afleiden door dergelijke nonsens en succes toegewenst !"

  • Anton Maes, huisarts, Dieren 23-01-2018 20:46

    "Weer een vorm van een vestigingsbeleid, dat zou geen overbodige luxe zijn. Maar ja... De huisartsen mochten dit niet meer regelen. Dat paste niet bij marktwerking. Met als dieptepunt de NMa inval namens de overheid bij de LHV in april 2010. In verband met vermeende bemoeienis bij...vestiging. Met 7,7 mln boete, die met 1 mln advocaatkosten na 5,5 jaar van tafel ging. En dan nu deze situatie. In vier provincies een tekort, en in provincies waar veel belangstelling is voor het vak wordt in toenemende mate goodwill gevraagd en betaald, soms zelf meer dan 1 ton. Eerst moet de vraag wie verantwoordelijk is (geweest) voor dit beleid, worden beantwoord. Dan de oplossing. Met inderdaad als een der punten het verhogen van de attractiviteit om zich te vestigen voor huisarts/praktijkhouder en diens naasten. "

  • Nienke Smit, Huisarts (waarnemend), Langezwaag (Friesland) 23-01-2018 16:34

    "Als voorheen tweedegraadshuisarts, momenteel derdegraadshuisarts die overweegt om op de korte tot middellange termijn eerstegraadshuisarts te worden, voel ik de noodzaak te reageren.

    Laat ik beginnen met de zeggen dat ik de frustratie van praktijkhouders volledig begrijp.
    De "oplossing" van Kruijff slaat mijns inziens alleen de plank flink mis.

    Levert een huisarts in vaste dienst minder goede zorg dan de praktijkhouder? Is het voor de patiënt van belang welke dokter de administratieve zaken die los staan van de medisch inhoudelijk zorg regelt? Is een chirurg die in loondienst is van het ziekenhuis een minder goede collega dan een chirurg in een maatschap?

    Natuurlijk is continuïteit van zorg belangrijk. Maar er is tegenwoordig (vrijwel) geen dokter meer die 24/7 voor zijn of haar patiënten beschikbaar is. Waar ligt dan de grens tussen "voldoende parttime" en "onvoldoende parttime"? En geldt die grens dan ook voor collega's die patiëntenzorg combineren met bijvoorbeeld onderwijs of onderzoek?

    Dat veel jonge huisartsen twijfelen over het praktijkhouderschap heeft mijns inziens niets te maken met een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, passie voor het vak of bereidheid om hard te werken. Maar veel meer met de steeds maar groeiende bureaucratische rompslomp waar praktijkhouders nog meer dan waarnemers aan worden blootgesteld en die er voor zorgt dat de uren die besteed kunnen worden aan daadwerkelijk patiëntcontact steeds minder worden. Wat dat betreft is het roer nog lang niet om.

    Maak het huisartsenvak in het algemeen en het praktijkhouderschap in het bijzonder weer aantrekkelijker door die administratieve lasten te verlichten.
    En, zoals collega van Brenk al aangeeft: steek energie in het probleem van de partner van de huisarts, die soms in de provincie wat minder te zoeken heeft.

    Zelf ben ik vorig jaar mét gezin vanuit de randstad naar "de provincie" verhuisd, helaas net iets te ver van Balk om collega Krijnen uit de brand te helpen."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.