Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Mijn hemel.nl - Menno Oosterhoff

3 reacties

‘I belief in e-belief.’ Onder die naam start de invoering van Geloof 2.0, die de huidige hopeloos verouderde manier van geloven moet vervangen. Een fysieke kerk en direct contact met een geestelijke (ik bedoel face-to-facecontact) spreekt jongeren tótáál niet meer aan. Dus alles gaat op de schop.
Om het internetcontact een persoonlijke uitstraling te geven is in navolging van sites als mijnoverheid.nl of mijnpensioenfonds.nl gekozen voor mijnhemel.nl.

De startpagina heet ‘de wijde portal’, een knipoog naar Mattheus 7:13-14. 1  Daar staat dat velen door de wijde poort ingaan. Die leidt weliswaar tot het verderf, maar dat is dus de grap. Vinden jongeren leuk.

De zaligheidsklant – -we spreken liever niet van het onderdanige woord gelovige –  heeft de regie. Er wordt uitgegaan van de ‘eigen kracht’. Jij bent eigenaar van je dossier. Jij kiest je doelen. Niet iemand van bovenaf. Natuurlijk kun je chatten met een ervaringsdeskundige, die met dezelfde geloofsvragen heeft geworsteld.

Uiteindelijk stel je een spiritueel pad op, wat past bij jouw problemen. Een professional kan suggesties doen, maar jij kiest. Zo’n pad bestaat uit meerdere modules, zoals verering, houden van jezelf (heel populair), geduld, inkeer en luisteren naar stilte.
Bij sommige geloofsvormen zijn ook hardcore modules, zoals zelfkastijding, schuld dragen en zelfverloochening, maar bij de meeste geloven is onthouding de zwaarste module.

De punten, die je met de modules kunt verdienen worden – au-to-ma-tisch! – op je zaligheidsindex bijgeschreven.
Een enkel geloof legt de lat voor zaligheid erg hoog, maar vaker wordt het Dododverdict toegepast, wat zoveel wil zeggen als dat elke score goed is. 2  

Zelfhulp en e-belief. Met geloof is het nog niet zover, maar de (geestelijke) gezondheidszorg gaat wel die kant uit. Er volgt nu een conservatief praatje. Dat komt door mijn leeftijd. Als je voor je 50ste al conservatief bent dan heb je geen gevoel, en als je na je 50ste nog progressief bent dan heb je geen verstand, las ik ooit.

Goed. Ik heb dus moeite mee te gaan in de juichende taal over eigen kracht, zelf de regie nemen, zorgpaden en modules, eigenaar zijn van je eigen proces en permanente en directe inzage in het dossier via mijnGGZorganisatie.nl.

Ik huldig stiekem nog de opvatting dat een patiënt hoopt op een oplossing van mij, als deskundige. Sommige patiënten gaan daar overigens ook nog vanuit. Een behandelaar die vroeg: ‘Wat heb jij nodig om beter te worden?’ kreeg als reactie: ‘Ik kan dat niet meer horen. Als ik dat wist dan zat ik hier niet.’ Koren op mijn molen natuurlijk.

In mijn ouderwetse opinie verwacht niet alleen de patiënt iets van mij. Ik doe dat zelf ook. Ik hoop dat ik het beter weet. Ja, echt.

Ik voel me niet boven mijn patiënten verheven, omdat zij door een aandoening getroffen zijn. Gezond zijn is geen prestatie, maar genade. Maar mensen komen bij mij, omdat ze ergens hulp bij zoeken. Zij weten het niet meer. Ik hoop dat ik wel iets weet, of dat nu een (gedeeltelijke) oplossing is,  perspectief bieden of steun bij het verdragen. Daarmee pretendeer ik zeker niet dat ik de problemen zelf wel zou kunnen hanteren. Ooit zei een patiënt: ‘U kunt dat, maar ik niet.’ Ik heb meteen gezegd: ‘Ho. Ik weet misschien waar je het moet zoeken, maar dat betekent niet dat ik het kan. Dat kun je alleen uit eigen ervaring leren. In die zin geloof ik dan weer wel in eigen regie. Van de patiënt, want ik spreek niet graag van cliënten. Een patiënt is iemand die lijdt. Een cliënt iemand die voor zijn lol iets koopt. Dat woord doet geen recht aan de situatie. Als gelijkwaardigheid daarvan af moet hangen… Mijn hemel.


Menno Oosterhoff


1   ‘Gaat in door de enge poort, want wijd is de poort en breed de weg, die tot verderf leidt; velen zijn er die daardoor ingaan.

2  . Het Dodo-verdict is genoemd naar een scene uit ‘Alice in wonderland’. Omdat iedereen op een gegeven moment erg nat is heeft de Dodo een wedstrijd bedacht waarbij ze om een meer moeten lopen tot ze droog zijn. Niemand houdt bij hoe lang iedereen loopt of hoe ver ze gekomen zijn. Als de Dodo dan gevraagd wordt wie er heeft gewonnen zegt hij na lang nadenken: ‘Iedereen heeft gewonnen en iedereen moet een prijs krijgen.’ Het begrip wordt gebruikt om aan te geven dat alle psychotherapieën ongeveer even werkzaam zijn en dat niet de specifieke, maar de algemene factoren het succes bepalen.

print dit artikel
Blogs
  • Menno Oosterhoff

    Blogger, (kinder- jeugd) psychiater en teamleider polikliniek dwangspectrumstoornissen.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • R. Karemaker, Psychiater , ''s- Gravenhage 06-04-2016 00:00

    "Sja. Dan voel ik me kennelijk toch ouder dan vijftig.. gevoelloos daarentegen in t geheel niet! Ik ben er niet van overtuigd dat GGZ 2.0 tevredener patiënten oplevert, als ik ziek zou zijn zoek ik een uitgestoken hand om me weer overeind te helpen in plaats van de vraag hoe ik weer op dacht te staan. Was t niet Kahn die een gloeiende column schreef over het verval van de GGZ als equivalent gerespecteerd en gefinancierd medisch specialisme sinds sommigen de term "cliënt" zijn gaan bezigen waar patiënt wordt bedoeld? Gelukkig helpt "de nieuwe GGZ" beweging zometeen alle associatie met medische zorg en de GGZ om zeep. "Kiezen" lijkt mij in dit geval vooral verliezen op te leveren. "

  • M.D. Oosterhoff, psychiater, THESINGE Nederland 06-04-2016 00:00

    "Ja, amen is nog geloof 1.0. Ik zou denken: Deal. "

  • H.M. Schuppert, kinder- en jeugdpsychiater, GRONINGEN Nederland 06-04-2016 00:00

    "Amen. Of is dat ouderwets?"

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.