Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
naar overzicht
Blog

Mijn eerste euthanasie (2)

7 reacties

Dat was het dan. Ik heb net iemand dood gemaakt. Ik sta op de stoep. Het is prachtig weer en de zon schijnt, maar dat voel ik niet. Het had beter kunnen regenen, zo’n grijze druilerige regendag had beter gepast. Waarom kijkt die mevrouw in die blauwe jas zo naar me? Zou ze weten wat ik zojuist gedaan heb? O nee, natuurlijk, ik sta midden op de stoep. Dan loop ik toch maar naar de auto.

Ik heb zojuist iemand doodgemaakt. En niet zo maar iemand. Een heel bijzonder iemand, een prachtige vrouw, warm, open, liefdevol. En het was ook goed hoor, ik stond er honderd procent achter, misschien wel tweehonderd. Het kon zo niet langer meer, en ik kon haar op geen enkele andere manier helpen. Maar ja. Ik heb haar doodgemaakt. En ik kan ook niet net doen of het toevallig zo was, want ja, ik spoot het in het infuusnaaldje en ze was meteen dood, meteen. En ik was zo zenuwachtig. Waarom eigenlijk? Wat had er mis kunnen gaan? Had ze misschien niet dood kunnen gaan, of zou het er naar uitzien? Want dat zou erg zijn, voor de familie. Maar dat was helemaal niet zo geweest. Ze zakte gewoon weg, en dat was het dan.

Ik voel me zo verdrietig. Ons contact was zo bijzonder en zo intensief geworden. Anders had ik het ook niet gekund. Ik voelde waarom ze ondraaglijk leed, daarom wilde ik haar ook helpen. Maar tijdens het begeleiden van een sterfbed leer je iemand zo goed kennen. En als iemand dan zo bijzonder is als zij, en zij overlijd dan, dan ben ik ook verdrietig. Maar ze is niet mijn moeder, ze is niet mijn familie, dus hoe rouw ik dan? En mag dat wel als dokter? Of is dat niet professioneel?

Ondertussen sta ik nog steeds naast mijn auto. Wat ga ik nu doen? Ik kan niet naar de Albert Heijn, ik heb net iemand doodgemaakt. Ik kan niet naar huis, waar ik mama moet zijn, terwijl ik me nog zo verdrietig voel. Ik weet het gewoon niet zo goed. Waar moet ik heen? Ik heb iemand verloren die me dierbaar was, ik heb haar zelf geholpen het laatste stapje naar de andere zijde te zetten en ik voel me zo rot. En toch, het is ook goed zo.

meer van deze blogger

  • Marieke Dijkzeul

    Marieke Dijkzeul is al zestien jaar huisarts in Apeldoorn. Onlangs heeft ze een opleiding tot kaderarts palliatieve zorg afgerond. Marieke heeft drie kinderen in de tienerleeftijd.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen

Reacties

  • Ine westen, huisarts, Groningen 09-03-2019 12:08

    "Hallo Marieke, erg herkenbaar. Dank voor het delen. Sterkte!"

  • Pieter Frijns, Specialist ouderengeneeskunde en SCEN-arts, Maastricht 06-03-2019 19:28

    "Beste Marieke,
    Heel herkenbaar, je gevoel. De positieve en de negatieve gedachtes. Ik adviseer voor de eerste keer altijd een maatje, voor steun en om mee te praten. Het went nooit, dat dubbele gevoel blijft, zeker bij een goede band met de patiënt. Praat het wel van je af. Wandel een stukje voor je naar huis gaat en voor je overgaat tot de orde van de dag.
    Fijn dat alles goed gelopen is. Sterkte en dank voor je blog."

  • Lous Konijnenberg, ambulant arts/medisch manager Levenseindekliniek, Amsterdam 06-03-2019 18:08

    "Beste Marieke, Chapeau voor je betrokkenheid en goede zorg voor patiënte. En natuurlijk voor het delen van de gevoelens die erbij komen kijken. Ik hoop dat je wél een naaste collega hebt gehad met wie je de uitvoering hebt kunnen nabespreken. Dat is het mooie van de SLK: we werken altijd in teams en zijn ook bij de uitvoering altijd in teamverband, soms ook in aanwezigheid van de eigen huisarts, zodat direct daarna ervaringen gedeeld worden. Hou vooral in je hoofd dat je goed hebt gedaan, er is een einde aan ondraaglijk lijden gemaakt! groet"

  • Katinka, huisarts, Amsterdam 28-02-2019 19:30

    "prachtig beschreven, de kracht van kwetsbaarheid, respect voor jou!"

  • J. Hazen, Coassistent, Utrecht 27-02-2019 13:57

    "Wat een groot beroep wordt er dan op je gedaan... Bedankt voor het delen van dit eerlijke verhaal. "

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.