Dagelijks opinie, nieuws en achtergronden

Inloggen
Blogs & columns
Blog

Met ambulance en brandweer

3 reacties

Die ochtend was hij nog bij me op het spreekuur gekomen, hij voelde zich absoluut niet fit. Had koorts en oorpijn, al een paar dagen, en het knapte maar niet op. Hij was rillerig en had met moeite naar de praktijk kunnen komen. Hij was inderdaad behoorlijk warm met een temperatuur van 39 onder de paracetamol en hij had een knalrood oor, met een enorm bolstaand trommelvlies. Gezien de duur en het ziek-zijn, schreef ik hem antibiotica voor en adviseerde hem dat ook direct bij de apotheek op te halen.

Aan het einde van de middag werd ik gebeld door zijn vrouw, hij was helemaal over zijn toeren, leek wel in de war te zijn, ze wist niet wat ze met hem aanmoest. Heel onrustig zei ze, het leek of hij het allemaal niet meer wist.

Toen ik aankwam trof ik een totaal verwarde man aan, hij wilde niet rustig in bed blijven, maar als hij opstond, viel hij steeds om. Hij wist niet wie ik was en praatte aan een stuk door over van alles en nog wat, zonder dat het met elkaar te maken leek te hebben. Hij was eigenlijk ook niet te onderzoeken. Zelfs voor een meting met een oorthermometer bleef hij niet lang genoeg stilzitten. Wat nu? Hij had duidelijk nog steeds hoge koorts, en hij was in de war, en buitengewoon veel slechter dan een paar uur daarvoor, dus ik belde de internist met het idee dat hij een delier had en om hem in te sturen. Daarna belde ik de ambulance.

Toen zij arriveerden, probeerden we hem naar beneden te krijgen, maar hij kon niet meer op zijn benen staan. Op een stoel bleef hij niet zitten en hij liet zich niet zo maar verplaatsen of vervoeren. We gaven wat medicatie in de hoop dat we hem zo zouden kunnen verdoven dat hij wel vervoerd kon worden met de ambulance. Maar dat hielp niet, het leek alsof hij daar juist nog onrustiger van werd. In overleg met de verpleegkundige van de ambulance belden we toen de brandweer. Zij kwamen vrij vlot en hebben hem toen met vijf man sterk op een brancard gefixeerd en vervolgens zo met vereende krachten de trap af gedragen. Beneden gekomen stond het hele woonerf vol met naar buiten gelopen buren die allemaal even kwamen kijken wat er aan de hand was. En daar ook gewoon naar vroegen. Vervolgens kon hij gelukkig wel met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd worden.

Later bleek dat de heer een meningitis en een sepsis had op basis van een doorgebroken middenoorontsteking. Hij heeft nog geruime tijd in het ziekenhuis gelegen en gerevalideerd en is er bijzonder goed bovenop gekomen. Dat een onschuldig ziektebeeld als een oorontsteking toch ineens zo heftig kan verlopen.

lees meer van Marieke Dijkzeul
  • Marieke Dijkzeul

    Marieke Dijkzeul is al zestien jaar huisarts in Apeldoorn. Onlangs heeft ze een opleiding tot kaderarts palliatieve zorg afgerond. Marieke heeft drie kinderen in de tienerleeftijd.  

Dit artikel delen
Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • een huisarts, huisarts, Amersfoort 25-11-2020 15:21

    "Wat heerlijk tegenstrijdig, de reacties onder dit artikel. Als relatief jonkie ben ik geneigd om mee te gaan in het advies van de recent gepromoveerde collega, en niet dat van een opleider van decennia terug. Zelfdzame complicaties zijn zeldzaam, en daarmee zinloze handelingen zinloos. "

  • Rick van Uum, huisarts in opleiding, gepromoveerd op otitis media acuta, Zeist 24-11-2020 16:43

    "Mooie casusbeschrijving van een zeer heftige complicatie van een doorgaans relatief onschuldig (maar vervelend) ziektebeeld. De NHG-Standaard adviseert de huisarts terecht om alert te zijn op tekenen van complicaties (mastoïditis en meningitis).
    Een goed vangnet met terugkominstructies en adequate pijnstilling zijn bij elke OMA belangrijk, andere behandeling (zoals antibiotica) alleen op indicatie (zoals toegepast door de collega in deze casus). Met een number needed to treat van ruim 4400 zijn antibiotica bijzonder ineffectief in het voorkomen van complicaties. Paracentese (niet effectief) zit gelukkig al geruime tijd niet meer in het arsenaal van de huisarts en KNO-arts.
    Alertheid moet geen overbehandeling worden; primum non nocere."

  • Lea Peen, specialist ouderengeneeskunde niet-praktiserend., Helmond 23-11-2020 20:43

    "Go, wat herken ik dit verhaal. Nog geen drie jaar geleden, overkwam mijn dochter, een gezonde jonge vrouw, van toen 39, hetzelfde. Dagenlang oorpijn en koorts, plotseling suf en toen een spoedopname. Dezelfde diagnose, ook operatie, IC, herstel en revalidatie alles bij elkaar bijna een jaar. Gelukkig vrijwel helemaal hersteld.
    Haar huisarts heeft lessen getrokken en hierbij wil ik mijn collega's oproepen alert te zijn op deze complicatie van een middenoorontsteking.Vroeger sprak mijn opleider Jongkees de wijze woorden: Laat nooit de dag in nacht overgaan zonder paracentese bij een middenoorontsteking."

 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.