Blogs & columns
Jeroen Timmerman
Jeroen Timmerman
2 minuten leestijd
Blog

Merde, c’est le covid!

4 reacties

Zo, even lekker vakantie, de deur achter je dicht, laat anderen maar even twee weken alle klusjes opknappen en de rommel opruimen. Even eruit. Franse camping met safaritent, piscine, Olympische Spelen kijken, helemaal top. Goed, ik ben een beetje verkouden maar dat komt natuurlijk door dat zwembadwater, daar reageer ik altijd wat catarraal op. Ik voel me ook moe, maar dat is ook logisch na al dat geploeter. Dat komt er nu allemaal uit. Ik had het gewoon verdiend. En het kan natuurlijk niet van covid komen, want ik ben al lang en breed ingeënt (AZ). En bovendien met vakantie, dat verdient ook enig respect.

Paps heeft de kookbeurt en ce soir is het menu pizza met wijn de la région. Santé, even ruiken. Maar dat is gek, ik ruik niks meer. En de stinkkaas lijkt nu qua bouquet op boter. Merde, het zal toch niet? Ik voel een lichte paniek opkomen. De volgende dag meld ik me meteen bij het naburige Centre de Dépistage Covid-19. Dat klinkt toch leuker dan GGD-teststraat. Een paar uur daarna word ik gebeld door een vriendelijke, druk pratende Franse dame. Ergens in haar woordenstroom ontwaar ik de woordjes ‘positive’ en ‘isoler’. Ik pretendeer graag goed Frans te spreken, maar dit gaat me te snel. Ik zeg alleen nog maar ‘oui, oui’ en ‘merci’ en bel daarna meteen een collega van mijn eigen GGD voor nadere instructies. Zonder klachten drie dagen quarantaine en met klachten zeven, na het begin van de klachten. Sorry Jeroen, het is niet anders.

Waarom gebeurt mij dit nú? Zut, wat heb ik hier weinig zin in. Maar goed, lichte klachten, dus niet zeuren. Het regime luidt: in de tent blijven (het is buiten dertig graden), afstand houden, apart slapen, tout ça. De rest van het gezin heeft geen klachten, moeders is ook ingeënt en de kinderen blijken een dag later negatief. Dus die mogen dan weer naar het zwembad. Zelf krijg ik na vier dagen mijn smaak weer terug en na een extra dagje klachtenvrij ontsla ik mijzelf uit quarantaine. Waar heb ik het opgelopen? Tijdens mijn laatste dienst, in het hotelletje aan zee of een druk benzinestation langs de autoroute, in volgorde van afnemende waarschijnlijkheid. Maar je komt er niet meer achter.

Terug in Amsterdam valt me de nogal losse invulling van de covidmaatregelen op. Veel drukte, weinig afstand, mondkapjes zijn zeldzaam geworden. Maar goed, een relativerende kijk op regels en handhaving is hier natuurlijk al jaren usance. Zelf loop ik in de supermarkt toch maar weer met een mondkapje op en zet overal waar ik kom de ramen open. Hoeft natuurlijk niet want nu ben ik helemáál driedubbel beschermd. Hopelijk dan.

Meer van Jeroen Timmerman
  • Jeroen Timmerman

    Jeroen Timmerman schrijft vanuit zijn ervaringen als forensich arts in dienst van de GGD in Amsterdam. Naast blogs, schrijft hij bij toerbeurt voor de column Veldwerk. In de column Veldwerk komen verschillende specialismen aan bod.  

Op dit artikel reageren inloggen
Reacties
  • Siep de Groot

    Huisarts, niet praktiserend, Eelderwolde

    Wat fantastisch dat je je zo goed aan de regels hebt gehouden en dat in La Douce France. Mooi dat je het uitgehouden hebt in je tent waar het ongetwijfeld nog 5 graden warmer was. 35 graden! Als je dit in Nederland was overkomen hadden je collega’ s ...GGD-ers je er onmiddellijk uitgesleept wegens een warmteberoerte. Ze hadden vast een beter quarantaineplekje voor je gevonden, bijvoorbeeld een aircogekoelde bungalow op dezelfde camping, betaald door de overheid. In Frankrijk moest je het doen met flarden van Fransen die geen woord buitenlands praten.
    Ik zou een mooi quarantaineplekje gevonden hebben: op de fiets of met de benenwagen, ver van je gezin, alleen, overgeleverd aan de natuur, knapzak mee. De bomen lopen gelukkig geen COVID op en je wast je in de rivier.

  • Henk van der Pol

    psychiater, Heerenveen

    Wat een treurigheid!
    De angst regeert, het gezond verstand heeft vakantie, zeker in Frankrijk.
    Wie is hier nu de viruswappie...?

  • Jet

    Longarts, Oldenzaal

    Leuk stuk Jeroen, echte covid perikelen!

    De titel had echter moeten zijn “merde, c’est LA covid”, zoals “la” grippe, “la” mucoviscidose, “la” rougeole, etc… de Fransen noemen het “la” covid. dit ter info!

  • wouter Barends

    forensisch-, verslavings-, GGZ-arts, Amsterdam

    Nounou Jeroen, je hoeft toch niet in de tent, ervoor mag ook wel....




 

Cookies op Medisch Contact

Medisch Contact vraagt u om cookies te accepteren voor optimale werking van de site, kwaliteitsverbetering door geanonimiseerde analyse van het gebruik van de site en het tonen van relevante advertenties, video’s en andere multimediale inhoud. Meer informatie vindt u in onze privacy- en cookieverklaring.